Ch-23: हॅपी बर्थ डे ... (शून्य- कादंबरी )

अँजेनी गाढ झोपेत होती. झोपेत तिचा निष्पाप सुंदर चेहरा अजूनच खुलून दिसत होता. झोपेतच तिने कूस बदलली. कूस बदलतांना झालेल्या तिच्या रेखीव शरीराच्या हालचाली टिपण्यासारख्या होत्या. तेवढ्यात तिच्या फ्लॅटच्या दाराची बेल वाजली. तिने पुन्हा कूस बदलली. पुन्हा दाराची बेल वाजली. आता तिला जाग आली होती. तिने डोळे चोळत खिडकीच्या बाहेर बघितले. काळा कुट्ट अंधार आणि शहरातील ताऱ्यांप्रमाणे टिमटिमणारे लाइट्स दिसत होते. तिने आळस देत घड्याळाकडे बघितले. घड्याळात बारा वाजायला एकदोन मिनिटं कमी होती. पुन्हा दाराची बेल वाजली. रात्रीचे बारा वाजत आले होते. एवढ्या रात्री कोण आले असावे?..

ती आपले केस आवरीत बेडवरून खाली उतरली. आपले कपडे व्यवस्थित करीत आणि कोण आले असावे असा विचार करीत ती समोरच्या दाराकडे जाऊ लागली. तिने दाराच्या होलमधून बघितले. व्हरांड्यात अंधार असल्यामुळे काहीच दिसत नव्हते. तिने दाराची चेन लावून कडी उघडली आणि दार तिरपे करून फटीतून बाहेर बघू लागली. बाहेर जॉन उभा होता.

एवढ्या रात्री कशासाठी आला असावा हा ?...

" जॉन! एवढ्या रात्री? " ती दार उघडत म्हणाली.

जॉन गालातल्या गालात हसतच आत आला. त्याचे दोन्ही हात मागे होते. कदाचित तो काहीतरी लपवित असावा. त्याने आत येताच फुलाचा एक मोठा गुच्छ त्याच्या पाठीमागून काढला आणि तिच्या समोर धरीत दुसऱ्या हाताने तिला उचलत म्हणाला,

" हॅपी बर्थ डे टू यू...

हॅपी बर्थ डे टू यू अँजेनी...

हॅपी बर्थ डे टू यू"

अँजेनीने भिंतीवरच्या घड्याळाकडे बघितले. बरोबर बारा वाजून एक मिनट झाले होते आणि घड्याळात तारीख होती 16 ऑगष्ट; तिचा वाढदिवस ! अँजेनीच्या डोळ्यात अश्रू तरळले.

" तुला कसे कळले? " ती त्याच्याकडे प्रेमाने बघत म्हणाली.

" मॅडम हे विसरू नका की आमच्याकडे तुमचे सगळे रेकॉर्डस् आहेत. " जॉन हसत म्हणाला.

" ओ जॉन थँक यू" ती जॉनच्या गालाचे चुंबन घेत म्हणाली.

जॉनने तिला घट्ट मिठीत घेत खाली उतरविले. मग दोघांनी एकमेकांच्या ओठांचे एक आवेशयुक्त चुंबन घेतले.

" झोपली होतीस? " जॉनने तिला विचारले.

" हो " ती म्हणाली.

" हे आपलं तुझं बरं. तिकडे आमची झोप उडविलीस आणि तू मात्र इकडे गाढ झोपा काढत जा " जॉन गमतीने म्हणाला.

" मी? " ती हसत म्हणाली.

" हो ना. अर्धी झोप तू उडविलीस आणि अर्धी झोप त्या खुन्याने " जॉन म्हणाला.

जॉन खळखळून हसला आणि अँजेनी नुसती गालातल्या गालात हसली. प्रयत्नपुर्वक कदाचित खोटे खोटे. खुन्याचा उल्लेख जरी झाला तरी तिला सानीची आठवण यायची.

एव्हाना दोघं एकमेकांच्या कंबरेत हात घालून बेडरूममध्ये आले होते.

" काय, काही घेतोस? चहा कॉफी? " तिने विचारले.

" हो घेईन की. पण चहा कॉफी नको. "

" मग ? " तिने विचारले.

बेडवर बसत त्याने तिच्या ओठाचे एक करकचून चुंबन घेतले. मग दोघं एकमेकांना अलिंगनात घेऊन बेडवर लोळू लागले. अचानक अँजेनीला काय वाटले कुणास ठाऊक ती जॉनचा चेहरा आपल्या दोन्ही हातात घेऊन न्याहाळू लागली. तिचे डोळे अश्रूंनी डबडबले.

" काय झालं?" जॉनने तिच्या पाठीवरून हात फिरवीत विचारले.

ती काहीच बोलली नाही.

" सानीची आठवण येत आहे? " जॉनने तिचे चेहऱ्यावर आलेले केस नीट करीत विचारले.

" खरंच तू कोण , कुठला, कसा माझ्या आयुष्यात येतास आणि माझं उध्वस्त होणारं आयुष्य सांभाळून घेतोस. सगळं कसं विधीलिखित असल्यासारखं " ती पाणावलेल्या डोळ्याने बोलत होती.

जॉनने आवेगाने तिला घट्ट मिठीत धरले.

" तू काळजी करू नकोस. हळू हळू सगळं व्यवस्थित होईल" तो तिच्या पाठीवर हात फिरवीत तिला धीर देत म्हणाला.

अँजेनी जॉनच्या छातीवर आपलं डोकं ठेवून त्याच्या छातीवरच्या केसांशी खेळत त्याच्याकडे एकटक पाहू लागली. जॉनसुध्दा तिच्याकडे एकटक बघायला लागला. त्यांच्या नजरा जणू एकमेकांत गुंतून खिळल्या होत्या; त्या हटायला तयार नव्हत्या. जॉनचा हात जो आत्तापर्यंत तिच्या पाठीवरून फिरत होता आणि तिच्या केसांशी खेळत होता, हळू हळू तिच्या मुलायम अंगाशी खेळायला लागला. तिनेसुध्दा त्याच्यावर चुंबनाचा वर्षाव सुरू केला. जॉनने तिला छातीवरून त्याच्या मजबूत हातांनी वर ओढून घेतले. ती त्याच्या शर्टची बटणं काढायला लागली. जॉनसुध्दा तिचे कपडे काढायला लागला. थोड्याच वेळात दोघंही एकमेकांसमोर निर्वस्त्र अवस्थेत होती. जॉन तिच्या नितळ कांतीकडे आणि तिच्या निर्वस्त्र शरीराकडे डोळे फाडून बघत होता. तो तिच्यात एकरूप होण्यास आतुर होऊन हळू हळू तिच्यावर झुकू लागला. तेवढ्यात बाजूला ठेवलेला जॉनच्या मोबाईलची बेल वाजली. दोघंही एकदम जसेच्या तसे एखाद्या पुतळ्यासारखे स्तब्ध झाले. जॉनने आपला हात लांबवून मोबाईल घेतला. मोबाईलच्या डिस्प्लेवर बघितले. फोन सॅमचा होता. त्याने फोनचे बटण दाबून तो फोन बंद केला आणि बाजूला ठेवला. पुन्हा दोघंही मूड बनविण्याचा प्रयत्न करू लागले. मोबाईल पुन्हा वाजयला लागला. चिडून त्याने बटन दाबून फोन कानाला लावला.

" हं सॅम, काय काम काढलंस एवढ्या रात्री? " जॉन जरा नाराजीनेच म्हणाला.

" सर, तिसरा खून झालेला आहे " तिकडून सॅमचा आवाज आला.

" काय? " जॉन एकदम ताडकन उठत म्हणाला.

जॉन आपले कपडे शोधू लागला.

" आम्ही सध्या रस्त्यातच आहोत, कुणीतरी फोन करून पोलीस स्टेशनवर माहिती दिली आहे" सॅमचा आवाज आला.

" कुठला पत्ता सांगितला?" जॉनने कपडे घालण्याचा प्रयत्न करीत विचारले.

एव्हाना अँजेनी उठून आपले कपडे घालायला लागली होती.

" साऊथ एव्हेन्यू, प्रिन्स अपार्टमेंटस् 1004 ... उटीना हॉपर" तिकडून आवाज आला.

" काय? यावेळेससुध्दा एक स्त्रीच! ठीक आहे यू प्रोसीड विथ द टीम. मी लवकरच तुम्हाला जॉईन होतो" जॉनने आपले कपडे घालत फोन बंद केला.

... to be contd...