Marathi Novel - अद्-भूत : Ch-32: एक नवे वळण

सॅम आणि त्याचा पार्टनर ज्या पोलीस अधिकाऱ्याने जॉन कार्टरच्या मरणाची केस हाताळली होती त्या पोलीस अधिकाऱ्यासमोर, डिटेक्टीव टेम्पलटन समोर बसले होते.

डिटेक्टीव टेम्पलटनने जॉन कार्टरबद्दल माहिती पुरविली, '' मद्याच्या अतिसेवनामुळे त्याला ब्रॉंकायटीस होवून तो मेला..''

'' पण तुम्हाला त्याची ओळख कशी पटली? '' सॅमने विचारले.

'' ज्या खोलीत त्याचा मृतदेह सापडला त्या खोलीत काही त्याचे कागदपत्र सुध्दा आढळले ... त्यावरुन आम्हाला त्याची ओळख पटली... आणि त्याचा एक फोटो मि. बेकरने जसा सगळ्या पोलिस ठाण्यांवर पाठविला होता तसा आमच्याकडेही पाठवला होता...''

मि. टेम्पलटनने आपल्या ड्रावरमधून जॉनचा फोटो काढून सॅमसमोर ठेवला.

'' या फोटोमुळे आणि डिटेक्टीव बेकरने पाठविलेल्या माहितीमुळे आम्हाला त्याचा पत्ता आणि घर वैगेरे सापडण्यास मदत झाली'' टेम्पलटन म्हणाला.

'' तुम्ही त्याच्या घरच्यांशी संपर्क केला होता का?'' सॅमने विचारले.

'' हो... त्याच्या घरच्यांनाही इथे बोलावले होते... त्यांनीही बॉडी ताब्यात घेण्याच्या आधी जॉनची ओळख पक्की केली होती आणि पोस्टमार्टमध्येही त्याची ओळख जॉन कार्टर अशीच निश्चीत केली आहे '' टेम्पलटन म्हणाला.

'' तो कधी मेला असावा... म्हणजे शव सापडला तेव्हापासून किती दिवस आधी'' सॅमने विचारले.

'' पोस्टमार्टमनुसार मार्च महिण्याच्या सुरवातीच्या दोन तिन दिवसात त्याचा मृत्यू झाला असावा'' तो अधिकारी म्हणाला.

'' अर्ली मार्च... म्हणजे पहिला खून होण्याच्या कितीतरी आधी...'' सॅम विचार करीत म्हणाला.

'' याचा अर्थ आम्ही समजत होतो त्याप्रमाणे तो खुनी नाही आहे ...'' सॅम पुढे म्हणाला.

'' हो असं वाटतं तर'' टेम्पलटन म्हणाला.

बराच वेळ शांततेत निघून गेला.

म्हणजे मला जी शंका होती ती खरी ठरते तर...

सॅमला नॅन्सीचा मित्र जॉन कार्टरचा पत्ता लागल्याची बातमी त्याच्या पार्टनरकडून फोनवर कळताच तो एकदम हूरळून गेला होता....

त्याला वाटले होते चला एकदाची केस सुटली आणि खुनी आता थोड्याच वेळात त्यांच्या तावडीत येणार आहे.

पण इथे येवून पाहतो तर केसला अजुन एक वेगळंच वळण लागलं होतं....

जॉन कार्टरच्या मरणाची वेळ पाहता त्याचा खुनाशी संबंध असण्याची सुतराम शक्यता नव्हती...

'' जॉन कार्टर जर खुनी नाही ... तर मग खुनी कोण असावा?'' सॅमने जसा स्वत:लाच प्रश्न विचारला.

खोलीतले तिघेही जण नुसते एकमेकांकडे बघायला लागले. कारण त्या प्रश्नाचं उत्तर त्या तिघांजवळही नव्हतं.

तेवढ्यात टेम्पलटनने त्याच्या ड्रावरच्या खनातून अजून एक फोटो काढून सॅमसमोर ठेवला.

सॅमने तो फोटो उचलला आणि तो त्या फोटोकडे निरखून पाहू लागला. त्या फोटोत जॉन कार्टर जमिनीवर पडलेला दिसत होता आणि त्याच्या शेजारीच फरशीवर मोठ्या लाल अक्षरात लिहिलेले दिसत होते,

'' नॅन्सी मला माफ कर मी तुला वाचवू शकलो नाही... पण काळजी करु नको मी त्या एकएकांचा बदला घेईन...''

'' मी ऐकून ऐकून थकलो की या खुनात कुणी माणसाचा हात नसून काहीतरी अमानवी शक्तीचा हात आहे... हा फोटो दाखवून तुलाही तर असेच सुचवायचे नाही ना?'' सॅमने टेम्पलटनला विचारले.

डिटेक्टीव टेम्पलटनने आलटून पालटून सॅमच्या आणि सॅमच्या पार्टनरच्या चेहऱ्यांकडे पाहाले.

'' नाही मला काहीएक सुचवायचे नाही फक्त घडणाऱ्या घटना आणि जॉनने फरशीवर लिहिलेला मेसेज कसे अगदी तंतोतंत जुळतात हे मला तुमच्या निदर्शनात आणून द्यायचे आहे'' डिटेक्टीव टेम्पलटन शब्दांची व्यवस्थित आणि काळजीपूर्वक निवड करीत म्हणाला.


क्रमश:...