ज्या जागेवरून सिग्नल येत होते त्या जागेजवळ सॅम आणि त्याची टीम येवून पोहोचली. ते एक वेअर हाऊस होते. आणि वेअर हाऊसच्या समोर आणि आजुबाजुला मोठी मोकळी जागा होती.
'' कॉम्प्यूटर वर तर हीच जागा दाखवली गेली होती... म्हणजे इथे वेअर हाउसमध्येच तो खुनी दडला असावा'' सॅम आपल्या हातातील नकाशावर आणि त्या वेअर हाऊसच्या आजुबाजुचा परिसर पाहत म्हणाला.
ड्रायव्हरने सॅमकडे त्याच्या पुढच्या आदेशासाठी पाहाले.
'' गाडी वेअरहाऊसच्या कंपाऊंडमध्ये घे '' सॅमने ड्रायव्हरला आदेश दिला.
'' यस सर '' ड्रायव्हर म्हणाला आणि त्याने गाडी वेअर हाऊसच्या मोकळ्या मैदानात घुसविली.
त्यांच्या मागे येत असलेल्या गाड्याही त्यांच्या मागे मागे त्या वेअरहाऊसच्या मोकळ्या मैदानात घुसल्या.
सॅमच्या गाडीच्या मागे सगळ्या गाड्या वेअर हाऊससमोर थांबल्या. गाडी थांबल्याबरोबर सॅमने आपल्या वायरलेसचा ताबा घेतला.
'' ट्रूप2, ट्रूप3 ताबडतोब वेअरहाऊसला चारी बाजुने वेढा द्या'' गाडीतून उतरता उतरता सॅम वायरलेसवर आदेश देवू लागला.
त्याचे साथीदारही ताबडतोब गाड्यांतून उतरु लागले.
'' ट्रूप2 वेअरहाऊसच्या उजवीकडून जा आणि ट्रूप3 डावीकडून'' त्यांचा गोंधळ होवू नये म्हणून सॅमने आपला आदेश अगदी स्पष्ट करुन सांगीतला.
गाडीतून उतरल्याबरोबर ट्रूप2 वेअरहाउसच्या उजवीकडून तर ट्रूप3 डावीकडून जावून त्यांनी वेअर हाऊसला संपूर्णपणे घेरले. खुनी जर वेअरहाऊसमध्ये दडला असेल आणि त्याला पळून जायचे असेल तर त्याला हा कडा भेदून जावे लागणार होते. आणि ते जवळजवळ अशक्य होते.
आपल्या दोन तुकड्यांनी व्यवस्थीत पुर्णपणे वेअरहाऊसला घेरल्याची खात्री झाल्यानंतर सॅम आपल्या सोबतच्या तुकडीसोबत, ट्रूप1 सोबत, वेअरहाऊसच्या दरवाजाजवळ जवळ जवळ धावतच गेला.
'' ट्रूप1 वेअरहाऊसमध्ये घुसणार आहे... सगळेजण तयार रहा... आत कितीजण असावेत याचा आपल्याला अजुनतरी अंदाज नाही आहे'' सॅमने पुन्हा एकदा सगळ्यांना सतर्कतेचा इशारा दिला.
वेअरहाऊसमध्ये एकाजागी सुरु असलेल्या कॉम्प्यूटरचा चमकणारा मॉनिटर सोडल्यास सगळीकडे अंधार होता. त्या कॉम्प्यूटरच्या समोर एक पाठमोरी आकृती उभी होती आणि त्याची आपल्या बॅगमध्ये सामान भरण्याची गडबड चाललेली होती. सगळे खुन तर आटोपले होते. आता त्याची पळून जाण्याची तयारी दिसत होती. अचानक सामान भरता भरता तो थांबला. त्याला वेअरहाऊसच्या बाहेर किंवा आत कशाचा तरी आवाज, कशाची तरी चाहूल लागली असावी. तो तसाच पाठमोरा उभा राहून चाहूल घेवू लागला.
सगळं व्यवस्थीत पार पडलं आणि आता आपल्याला उगीच कसले तरी भास होत आहेत...
आता पर्यंत आपल्याला कुणी पकडू शकलं नाही ते आता काय पकडणार आहेत?...
तशी आपली योजना काही कमी फुलप्रुफ नव्हती...
त्याने आपल्या डोक्यातले विचार झटकले आणि पुन्हा सामान भरण्यात मग्न झाला.
अचानक त्याला मागुन आवाज आला, '' हॅन्डस अप.. यू आर अंडर अरेस्ट''
त्याने चपळाईने आपल्या बॅगमधून काहीतरी कदाचित एखादं हत्यार काढण्याचा प्रयत्न केला.
पण त्याच्यापेक्षा जास्त चपळाईने डिटेक्टीव्ह सॅमने त्याच्या भोवताली बंदूकीच्या गोळ्या झाडून जणू एक कडं तयार केलं.
'' मुर्खपणा करण्याचा प्रयत्न करु नकोस..'' सॅमने त्याला बजावले.
त्याच्या हातातून तो भरत होता ती बॅग गळून पडली आणि त्याने आता आपले दोन्ही हात वर केले. हळू हळू तो सॅमकडे वळू लागला.
तो जसा वळू लागला. सॅम मनातल्या मनात एक एक अंदाज बांधत होता.
तो कोण असावा?...
आणि हे सगळे खुन त्याने का केले असावेत?...
जसा तो पुर्णपणे सॅमकडे वळला, सुरु असलेल्या मॉनिटरच्या प्रकाशात त्याचा चेहरा दिसायला लागला.
डिटेक्टीव्ह सॅमच्या चेहऱ्यावर आश्चर्याच्या छटा उमटायला लागल्या.
तो दुसरा तिसरा कुणी नसून ऍन्थोनी होता, जॉन आणि नॅन्सीचा कॉलेजातला मित्र!
डिटेक्टीव्ह सॅमच्या एका प्रश्नाचे उत्तर मिळाले होते. पण त्याचा दुसरा प्रश्न 'हे सगळे खुन त्याने का केले असावेत?' अजुनही अनुत्तरीत होता.
डिटेक्टीव्ह सॅम आणि त्याचे साथीदार आता हळू हळू पुढे सरकु लागले. सॅमने वायरलेसवर खुनी सापडल्याची वार्ता त्याच्या सगळ्या टीमला कळविली. त्यांनी ऍंन्थोनीला चारही बाजुने घेरले.
क्रमश:...
3 comments: