Marathi Sahitya - अद्-भूत : Ch-33: आता तुमची बारी

तुरुंगात सगळीकडे अंधार पसरलेला होता. जॉर्ज त्याला कोंडलेल्या कोठडीत एका कोपऱ्यात विचारात गढून गेलेल्या स्थितीत बसला होता. अचानक तो उठून उभा राहाला आणि स्वत:च्या अंगावरचे कपडे फाडायला लागला. कपडे फाडून त्याने मग कोठडीत इकडे तिकडे पडलेल्या फाटलेल्या कापडाच्या चिंध्या जमा केल्या. त्या चिंध्याचं त्याने पुन्हा एक बाहुलं तयार केलं. बाहुलं तयार झाल्यानंतर त्याच्या चेहऱ्यावर एक रहस्यमय , भितीदायक हास्य पसरलं.

'' मि. ख्रिस्तोफर ऍन्डरसन... आता तुमची बारी आहे...बरं का'' तो वेड्यासारखा बरळायला लागला.

तिथे ड्यूटीवर असलेला पोलीस बऱ्याच वेळापासून जॉर्जच्या हालचाली टीपत होता. त्याने जसे जॉर्जचे बरळने ऐकले तो घाईघाईने उठून फोनजवळ गेला - त्याच्या वरिष्ठ अधिकाऱ्याला सुचना देण्यासाठी.


ख्रिस्तोफर त्याच्या घरी हॉलमध्ये पित बसला होता. सोबतच चिंतातूर अवस्थेत तो सिगारेटवर सिगारेट, एक संपलीकी दुसरी लागलीच पेटवून पित होता. थोड्या वेळाने तो उठून उभा राहाला आणि विचार करीत खोलीत हळू हळू येरझारा घालू लागला. त्याच्या हालचालींवरुन तो बराच थकलेला जाणवत होता. किंवा दारुच्या चढलेल्या नशेमुळे तसे जाणवत असावे. थोडावेळ येरझारा घालून मग पुन्हा तो खुर्चीवर बसला आणि आपल्या विचारांच्या तंद्रीत बुडून गेला. अचानक त्याला घरात किचनमध्ये कुणाची तरी उपस्थीती जाणवली. कुणीतरी किचनमध्ये भांडे हाताळीत असावा असा आवाज येत होता.

किचनमध्ये यावेळी कोण असावं?...

सगळी दारं खिडक्या तर बंद आहेत...

का हाही एक भास?...

अचानक एक मोठं भांड जमिनीवर पडल्याचा आवाज झाला. क्रिस्तोफर एकदम उठून उभाच राहाला.

काय झालं असावं.?

त्याला धडकी भरली होती.

उगाच घाबरतो आहे आपण ... मांजर वैगेरे असेल...

त्याने स्वत:ची समजूत घातली आणि हळू हळू चालत चाहूल घेत किचनकडे जावू लागला.

किचनमध्ये आता आवाज थांबला होता. काही चाहूलही येत नव्हती. तो किचनच्या दरवाजाजवळ गेला. हळूच किचनचा दरवाजा तिरका करुन त्याने आत डोकावून बघितले.

किचनमध्ये तर कुणीच दिसत नाही ....

तो किचनमधे शिरला. आत गेल्यानंतर इकडे तिकडे नजर फिरवून बघितले. चांगली किचनमध्ये एक संपूर्ण फेरी मारली.

कुठे काहीच तर नाही ...

का उगीच मला भास होताहेत...

पण जमिनीवर खाली एक भांडे पडलेले होते.

तो किचनमधून परतण्यासाठी वळला तसा त्याला हॉलमध्ये काहीतरी फुटण्याचा आवाज आला. ख्रिस्तोफर जवळ जवळ दचकलाच आणि धावतच हॉलमध्ये आला.

हॉलमध्ये त्याला त्याचा व्हिस्कीचा ग्लास खाली जमिनीवर पडून फुटलेला दिसला. व्हिस्की खाली सांडून सगळीकडे पसरलेली होती. त्याने आजुबाजुला बघितले. कुणीच नव्हते.

ख्रिस्तोफरची दारु पुर्णपणे उतरली होती.

सालं कुणीच तर नाही...

हे काय होत आहे मला? ...

ग्लास कसा काय पडला?...

तो विचार करीत पुन्हा खुर्चीवर बसला. आता त्याने पुर्ण बॉटलच तोंडाला लावली होती.


क्रमश:...