क्रिस्तोफर, रोनॉल्ड, पॉल आणि स्टीव्हन एका जुनाट घरात एका टेबलभोवती बसले होते. त्यांच्या हातात अर्धे अर्धे रिचविलेले व्हिस्कीचे ग्लासेस होते. चौघंही आपआपल्यातच गुंग विचार करीत व्हिस्की पित होते. त्यांच्यात एक तणावपुर्ण शांतता पसरलेली होती.
'' तिला तु का मारलं?'' रोनॉल्डने शांततेचा भंग करीत क्रिस्तोफरला प्रश्न विचारला.
तशी चौघांपैकी कुणाचीच क्रिस्तोफरला जाब विचारण्याची छाती नव्हती. पण वेळच तशी आली होती. आणि पिल्यामुळे त्याला तेवढी हिंम्मतही आली होती.
'' ए मुर्खासारखा बरळू नकोस... मी काही तिला मारलं नाही... ती अपघाताने मेली'' क्रिस्तोफर बेफिकीरपणे खांदे उडवून म्हणाला.
'' अपघाताने?''
क्रिस्तोफर जरी आपण त्याबाबतीत बेफिकीर आहे असं दाखवित असला तरी तोही आतून अस्वस्थ होता.
आपली अस्वस्थता लपविण्यासाठी त्याने व्हिस्कीचा एक मोठा घोट घेतला, '' हे बघा ती जरा जास्तच आवाज करीत होती म्हणून मी तिचं तोंड दाबलं आणि मला माहितच नव्हतं की त्यात तिचं नाक सुध्दा दाबलं गेलं आहे म्हणून''
'' मग आता आपण काय करायचं?'' स्टिव्हनने विचारले.
त्या चौघांमध्ये स्टिव्हन आणि पॉल सगळ्यात जास्त भ्यालेले दिसत होते.
'' आणि पोलिसांनी जर आपल्याला पकडलं तर?'' पॉलने आपली भिती व्यक्त केली.
'' हे बघा काहीही झालं नाही असं वागा... आणि कुणी काही विचारलंच तर लक्षात ठेवा आपण इथेच काल रात्रीपासून पत्ते खेळत आहोत ... आणि तरीही जर काही भानगड झाली तर आपण त्यातूनही काहीतरी मार्ग काढू... अन ही काय माझी पहिली वेळ नाही ...की मी कुणाला मारलं आहे'' क्रिस्तोफर आत्मविश्वासाचा आव आणीत म्हणाला.
'' पण ते तू मारलं आहेस ... आणि तेव्हा तुला त्यांना मारायचं होतं'' रोनॉल्ड म्हणाला.
'' त्याने काय फरक पडतो... मारणं आणि अपघाताने मरणं... शेवटी मरण ते मरणच'' क्रिस्तोफर म्हणाला.
तेवढ्यात दरवाजावर कुणाचीतरी चाहूल लागली; कुणीतरी हळूच नॉक केलं.
सगळे बोलण्याचं आणि पिण्याचं थांबवून एकदम स्तब्ध झाले.
त्यांनी एकमेकांकडे बघितलं.
कोण असेल?...
पोलिस तर नसावे?...
खोलीत एकदम शांतता पसरली होती.
क्रिस्तोफरने स्टीव्हनला कोण आहे हे बघण्यासाठी खुणावले.
स्टीव्हन हळूच पावलांचा आवाज न होवू देता दरवाजाजवळ गेला. बाहेर कोण आहे याचा अंदाज घेतला आणि हळूच दरवाजा उघडून बाहेर डोकावून बघू लागला. समोर ऍंथोनी होता. स्टिव्हनने त्याला आत येण्यास खुणावून आत घेतले. जसा ऍंथोनी आत आला त्याने पुन्हा दरवाजा लावून घेतला.
रोनॉल्डने अजुन एक व्हिस्कीचा ग्लास भरीत म्हटले, '' अरे.. ये बस... जॉइन अवर कंपनी''
ऍंथोनी रोनॉल्डने ऑफर केलेला ग्लास घेत त्यांच्यासोबत टेबलभोवती बसला.
'' चिअर्स'' रोनॉल्ड त्याच्या ग्लासला आपला ग्लास अलगद लावित म्हणाला.
'' चिअर्स'', ऍंन्थोनीने तो ग्लास आपल्या तोंडाला लावला आणि तोही त्यांच्या कंपनीत सामिल झाला.
क्रमश:...
|
कादंबरी - अद्-भूत (संपूर्ण) Horror, Suspense, Thriller Email it |
|
कादंबरी - शून्य (संपूर्ण) Suspense, Thriller Email it |
|
कादंबरी - ब्लैकहोल (संपूर्ण) Mystery, Suspense Email it |
|
कादंबरी - ई लव्ह (संपूर्ण) Romantic, Suspense Email it |
|
|
|
|
Tuesday, June 10, 2008
Cheers! CH-47 Fiction Books - Ad-Bhut
Posted by (Author)
Sunil Doiphode
at
9:21 AM
Labels: kahani, maharastra, maharastra lekh, maharastra map, maratha, marathi lekh, marathi lekhak, marathi mati, marathi sandarbha, marathi writers, marathi writting, marathmoli, vidarbha
Subscribe to:
Post Comments (Atom)





1 comments:
Very interesting story. khupach wegwegali walane ghetle ahet. Ajunahi kalat nahi hyacha kaay anta honar te!!
Post a Comment