In the prison cell CH 52 Horror Suspense thriller - Ad-Bhut

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

डिटेक्टीव सॅम कारागृहात ऍंथोनीच्या समोर बसला होता. डिटेक्टिव सॅमला कशी सुरवात करावी काही कळत नव्हतं. शेवटी तो म्हणाला, '' मला इतके दिवसांचा प्रश्न पडला होता की ते सगळं नॅन्सीने मला का सांगावं?''

'' नॅन्सी? ... तुम्ही काय बोलत आहात... ती तर मेली''

'' ही जरा विचित्र आणि अद्भूत गोष्ट आहे ... पण तिचा आत्मा अजुन जिवंत आहे'' सॅम म्हणाला.

'' डिटेक्टीव सॅम ... तुम्ही हे काय बोलताय... तुम्ही माझी गंमत करताय?''

'' नाही मी जे काही बोलतो जे काय सांगतो आहे ते मी सगळं अनुभवलेलं आहे... तुझा विश्वास न बसनं साहजीक आहे... माझाही सुरवातीला विश्वास बसला नव्हता'' सॅम म्हणाला.

सॅम इतक्या गंभीरतेने बोलतो आहे हे पाहून ऍंथोनीने तो काय बोलतो आहे हे आधी ऐकून घ्यायचं ठरविलं.

'' तुला जेव्हा कोर्टात जजने शिक्षा सुनावली तेव्हा मला कळलं की नॅन्सीने ते सगळं सांगण्यासाठी माझी निवड का केली?'' सॅम म्हणाला.

'' काय सांगण्यासाठी?'' ऍंथोनीने विचारले.

'' की तुच त्या चार जणांना नॅन्सीचा आणि जॉनचा पत्ता दिला होता''

'' नाही मी नाही दिला'' ऍंथोनीने आपला बचाव करण्याचा प्रयत्न केला.

'' खोटं बोलू नकोस'' सॅम आवाज चढवून म्हणाला.

ऍंथोनीने मान खाली घातली.

आता लपविण्यात काय अर्थ आहे?...

सजा तर आपल्याला झालीच आहे...

'' पण हे तुम्हाला कसं कळलं?'' ऍंथोनीने विचारले.

'' मला नॅन्सीनं सांगितलं'' सॅम म्हणाला.

'' पण ती तर मेली'' ऍंथोनी आश्चर्याने म्हणाला.

'' तिच्या आत्मानं ... तिच्या भूतानं सांगितलं मला'' सॅम म्हणाला.

ऍंथोनी त्याच्याकडे अविश्वासाने पाहत होता.

'' तिने मला यासाठी सांगितलं की माझ्यामार्फत तुला हे सगळं कळावं की जेही सगळे खुन झाले होते... ते प्रत्यक्षात तिने केले होते... आणि ते तु केलेले आहेत असा फक्त तिने भास निर्माण केला होता... आणि त्या खुनांबद्दल तुला जी सजा होत आहे ... ही तिचीच इच्छा असून अशा तऱ्हेने तिने तिचा तुझ्यावरचा बदला घेतला आहे''

'' अहो ... ते सगळे खुन मी माझ्या मांजरीच्या सहाय्याने ... .ते सगळं इलेक्टॉनिक्स, वायरलेस ट्रान्समिशन वैगेरे मी सगळं तयार केलं होतं...'' ऍंथोनी पोट तिडकीने म्हणाला.

'' पण जेव्हा मी तुझं ते इलेक्टॉनिक्स, वायरलेस ट्रॉन्समिशन तपासलं तेव्हा ते वेअरहाऊसच्या दरवाजाच्या बाहेर सुध्दा काम करत नव्हतं... तर मग त्या चौघांच्या घरापर्यंत ते सिग्नल पोहोचण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही'' सॅम म्हणाला.

'' एवढंच नाही तर तिने मला अशा काही गोष्टी सांगितल्या की त्या तुझ्या व्यतिरिक्त कुणालाही माहीत माहीत नाहीत ...' सॅम म्हणाला

'' जश्या?'' ऍंन्थोनीने विचारले.

'' जसं ... नॅन्सी आणि जॉनने, जेव्हा ते चौघंजण त्यांच्या मागावर होते आणि ते ड्रेनेज पाईपमध्ये लपले होते तेव्हा त्यांनी तुला केलेला फोन.... नंतर तु त्यांना एखादी टॅक्सी थांबवून हिल्टन हॉटेलला जाण्याचे सांगितलेले... आणि तु त्यांचा केलेला विश्वासघात... दोन दोन हजार डॉलर्स प्रत्येकाकडून घेण्याच्या बदल्यात तु त्यांना दिलेला त्यांचा पत्ता...आणि तु जेव्हा पैसे घेण्यासाठी गेला होता तेव्हा त्यांनी तुलाही या केसमध्ये अडकविण्याची दिलेली धमकी...'' सॅम एक एक करुन सगळं सांगत होता.

आता मात्र ऍंथोनी आ वासून सॅमकडे भितीमिश्रीत आश्चर्याने पाहत होता. एका मागे एक आश्चर्याचे धक्के त्याला बसत होते. तो विचार करायला लागला.

ही जी सगळी माहिती त्याने सांगितली होती ती त्याच्याव्यतिरिक्त अजुन कुणाला माहित होण्याचा प्रश्नच उद्भवत नव्हता...

मग ह्या गोष्टी सॅम ला कशा कळल्या ?..

दुसरी महत्वाची गोष्ट म्हणजे फोनने त्या चार जणांना नॅन्सी आणि जॉनचा पत्ता कळविण्याची गोष्ट सॅमला कशी कळली ...

आणि आता तो म्हणतो सिग्नल ट्रान्समिशन दरवाजाच्या बाहेर सुध्दा पोहोचत नव्हतं...

ऍंथोनी आता गहन विचारात पडला होता.

त्याला सॅम म्हणतो त्यात तथ्य वाटायला लागलं होतं...

पण हे कसं शक्य आहे? ...

ऍंथोनीचा भूतावर आणि आत्म्यावर कधीच विश्वास नव्हता.

त्याला जाणवत होतं की कळत नकळत त्याच्या शरीरात कंप सुटतो आहे.

'' तुम्ही म्हणता हे जर खरं मानलं... तर तिने डायरेक्ट त्या चार जणांना आणि मग मला असं का मारलं नाही.. हा सगळा खेळ करण्याची काय गरज होती...'' अजुनही ऍंथोनीची खुमखुमी शिल्लक होती.

'' तिनं असं का केलं? हे तिचं तिला माहित... पण तिनेच त्या चार जणांना मारुन तुला त्यांच्या खुनांच्या आरोपात अडकविलं आहे एवढं मात्र खरं...'' सॅम म्हणाला.

ऍंथोनी आता अगदी गंभीर झाला होता. खुनाचा एक एक प्रसंग त्याच्या डोळ्यासमोरुन जात होता. आणि प्रत्येक प्रसंगात आता त्याला नॅन्सीची अदृष्य उपस्थीती जाणवायला लागली होती.

'' पण मला एक कळत नाही... की तु कोर्टात तिचा बदला घेण्यासाठी त्यांना मारलं असं खोटं का सांगितलं?'' सॅमने शेवटी त्याच्या मर्मावर हात ठेवला होता.

ऍंथोनी गंभीर होता तो अजून गंभीर झाला. आता त्याचे डोळे हळू हळू पाणावू लागले होते.

त्याने सॅमचा हात आपल्या हातात घेतला आणि त्याचा संयमाचा बांध तुटला. तो त्याच्या हातात आपलं डोकं खुपसून ओक्साबोक्शी रडू लागला.

'' तिचा खुन व्हावा अशी माही बिलकूल इच्छा नव्हती... पण त्या हरामखोरांनी तिला मारुन टाकलं... मी तिला प्रपोज केले आणि तिने मला नकार दिला होता... म्हणून तिचा गरुर तोडण्याची खुमखुमी माझ्या मनात बऱ्याच दिवसांची घर करुन होती होती ... आणि त्या दिवशी जॉनचा फोन आला आणि तो चान्स मला मिळाला... तिचा फक्त बलात्कार व्हावा आणि तिचा गर्व तुटावा एवढीच माझी इच्छा होती... पण नंतर वेगळ्याच गोष्टी होत गेल्या... तिचा खुन झाला... त्या चौंघांनी मलाही त्यात गोवण्याची धमकी दिली ... म्हणून मी त्या चौघांचा काटा काढण्याचं ठरविलं... आणि मग मी त्यांचा एक एक करुन खुन केला.... '' ऍंथोनी रडता रडता सगळं सांगु लागला होता.

सॅमला काय बोलावं काही कळत नव्हतं.

थोड्या वेळाने ऍंथोनी शांत झाला.

तेव्हा पुन्हा सॅमने विचारले, '' पण तु कोर्टात तिचा बदला घेण्यासाठी त्यांना मारलं असं खोटं का सांगितलं?''

पुन्हा रडकुंडी येवून ऍंथोनी म्हणाला, '' सांगतो ... पण प्लीज ते तुमच्यात आणि माझ्यातच ठेवा.. बाकी कुणाला कळता कामा नये''

'' ठिक आहे मी कुणालाच सांगणार नाही'' सॅमने आश्वासन दिले.

'' मी नॅन्सीसोबत जे केलं ते जर माझ्या घरच्यांना आणि साऱ्या जगाला कळलं तर त्यांच्यासमोर माझी काय इज्जत राहील... आता मला फाशी होत आहे... ती मी माझ्या प्रेमीकेचा बदला म्हणून केलेल्या खुनांबद्दल होत आहे असं चूकीचं समजून का होईना कमीत कमी त्यांच्या मनात माझ्याबद्दल एक आदर आणि इज्जत आहे... ती इज्जत मी मरेपर्यंत तरी कृपा करुन तशीच राहू द्या ...'' ऍंथोनीने आता सॅमचे पाय धरले होते.

सॅमला त्याची ही अशी अगतिक परीस्थिती पाहून त्याची किवही येत होती. त्याला काय करावे काही सुचत नव्हते.

पण नाही ... काहीही झालं तरी ऍंथोनीने केलेला गुन्हा हा क्षम्य नाही ....

त्याच्या डोक्यावर ठेवण्यासाठी पुढे केलेला हात त्याने तसाच मागे ओढून घेतला. ऍंथोनीने पकडलेले पायही त्याने मागे खेचून घेतले. तो उठला आणि जड पावलाने बाहेर जाण्यासाठी दरवाजाकडे गेला. चालता चालता दरवाजापाशी थांबला आणि मागे वळून ऍंन्थोनीला म्हणाला, "" नॅन्सीची तुला एक गोष्ट सांगण्याची इच्छा आहे''

'' कोणती?'' ऍंन्थोनीने आपले डोळे पुसत जड आवाजात विचारले.

'' की ती तुला कधीही माफ करु शकणार नाही''

सॅम तिथून भराभर मोठमोठे पावलं टाकीत निघून गेला होता आणि ऍंन्थोनी भितीने काळवंडलेल्या, रडवेल्या चेहऱ्याने त्याच्या जाणाऱ्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे पाहत होता.


क्रमश:...

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

7 comments:

  1. Khupach interesting novel aahe, attach wachali ...
    Ekun kittin posts aahey baki?

    ReplyDelete
  2. Excellent story........Start to end.....amazing

    ReplyDelete
  3. realy a nice story.....
    ekda wachayla ghetlyawar thambawas watatach nahi.......

    realy nice work....

    ReplyDelete
  4. khup chan hoti.......... Mann Ramun Gelel

    ReplyDelete

 RSS Feed

आपण या संकेतस्थळावर येणारे

वे आगंतूक आहात!

Marathi Subscribers

English Subscribers

Hindi Subscribers

Enter your email address to SUBSCRIBE the MARATHI NOVELS:

Social Network