क्रिस्तोफर, रोनॉल्ड, पॉल, स्टिव्हन आणि ऍंथोनी टेबलभोवती बसून व्हिस्कीचे ग्लासवर ग्लास रिचवित होते. क्रिस्तोफर आणि त्याचे तिन दोस्त पिऊन टून्न झाले होते. ऍंथोनी आपला जपूनच पित होता.
'' मग ऍंथोनी ... इतक्या रात्री इकडे कुठे फिरतोय'' स्टिव्हन ऍंथोनीच्या पाठीवर थाप देवून म्हणाला.
त्याला चांगलीच चढलेली दिसत होती.
'' खरं म्हणजे मी तुमच्याकडे त्या ट्रीटच्या संदर्भात आलो होतो'' ऍंथोनी संधी साधून मुळ मुद्यावर आला.
'' कोणती ट्रीट?'' पॉल म्हणाला.
एक तर त्याच्या लक्षात आले नव्हते किंवा तो तसं भासवित असावा.
'' अबे येड्या... तो त्या पोरीबद्दल बोलतोय'' ऍंथोनी स्पष्ट करण्याच्या आधीच रोनॉल्ड मध्ये बोलला.
'' बाय द वे... ट्रीटची तुम्हाला मजा आली की नाही'' ऍंथोनीने विचारले.
सगळेजण एकदम स्तब्ध, शांत आणि सिरीयस झाले. ऍंथोनी गोंधळून त्यांच्या चेहऱ्याकडे बघायला लागला.
'' हे बघ... तुझी ट्रीट सुरवातीला चांगली होती... पण नंतर शेवटी...''
'' ते होतं ना एखाद्या वेळेस की सुप सुरवातीला चांगलं लागतं पण शेवटी बुडात साठलेल्या मिठामुळं त्याच्या चवीचा मजा किरकीरा होतो...'' रोनॉल्ड क्रिस्तोफरचं वाक्य पूर्ण व्हायच्या आधीच म्हणाला.
'' तुम्ही लोक काय बोलता आहात मला काही समजत नाही आहे'' ऍंथोनी त्यांच्या चेहऱ्याकडे गोंधळून पाहात म्हणाला.
स्टिव्हनने क्रिस्तोफरकडे पाहत विचारले, '' सांगायचं का याला?''
'' अरे का नाही... त्याला माहित करुन घ्यायचा हक्क आहे... शेवटी त्या कृत्यात तो आपला पार्टनर होता..'' क्रिस्तोफर म्हणाला.
'' कृत्य ? ... कसलं कृत्य?'' ऍंथोनीने न राहवून विचारले.
'' खुन'' रोनॉल्ड थंडपणे म्हणाला.
'' ए त्याला खुन नको म्हणू .. तो एक ऍक्सीडेंट होता'' पॉल मधेच बोलला.
ऍंथोनीचा चेहरा भितीने पांढरा फटक पडला.
'' तुम्ही त्या पोरीचा खुन केला की काय?'' ऍंथोनी कसाबसा बोलला.
'' तुम्ही नाही ... आपण ... आपण सगळ्यांनी '' क्रिस्तोफरने त्याची दूरुस्ती केली.
'' एक मिनीट... एक मिनीट... तुम्ही त्या पोरीला जर मारले असेल ,,, तर इथे कुठे माझा संबंध येतोय'' ऍंथोनी आपला बचाव करीत म्हणाला.
'' हे बघ.. जर पोलिसांनी आम्हाला पकडले... तर ते आम्हाला विचारतील ... की तुम्हाला पोरीचा पत्ता कुणी दिला?..'' रोनॉल्ड म्हणाला.
''... तर आम्ही काहीही न सांगण्याचं जरी ठरवलं तरी आम्हाला सांगावच लागणार...'' पॉलने उरलेलं वाक्य पुर्ण केलं.
'' ... की आम्हाला आमचा जिगरी मित्र ऍंथोनीने मदत केली'' पॉल दारुच्या नशेत बरळला.
'' हे बघा... तुम्ही मला विनाकारण अडकवित आहात'' ऍंथोनीने आता बचावाचा पावित्रा घेतला होता.
'' पण दोस्तहो... एक गंमत मात्र होणार आहे'' क्रिस्तोफर गालातल्या गालात हसत म्हणाला.
'' कोणती?'' रोनॉल्डने विचारले.
'' की पोलिसांनी आपल्याला पकडले आणि नंतर आपल्याला फाशी झाली...'' क्रिस्तोफरने मधे थांबून त्याच्या दोस्ताकडे पाहाले. ते एकदम सिरीयस झाले होते.
'' अबे ... लेकहो ... समजा आपल्याला फाशी झाली...'' क्रिस्तोफर स्टिव्हनच्या पाठीवर थाप देवून म्हणाला.
पॉलने दारुचा ग्लास डोक्यावर ठेवला आणि उठून उभा राहत एक गिरकी घेतली. पुन्हा एक गिरकी घेत हसत तो म्हणाला, '' हं ... हं समजा''
सगळेजण, फक्त ऍंन्थोनीला सोडून त्याच्यासोबत हसायला लागले.
पुन्हा खोलीतलं वातावरण पुर्ववत खेळीमेळीचं झालं.
'' हं तर समजा आपल्याला फाशी झाली ... तर आपल्याला त्याबद्दल काही खंत राहणार नाही... शेवटी आपण मिठाई खाल्लेली आहे... पण या बिचाऱ्या ऍंथोनीला मिठाईची साधी चवसुध्दा मिळाली नाही ... अन फुकटचच फासावर लटकावं लागणार...'' क्रिस्तोफर म्हणाला.
खोलीतले सगळेजण, फक्त एक ऍंन्थोनी सोडून जोर जोराने हसायला लागले.
'' खरं म्हणजे मी इथे तुमच्या प्रत्येकाकडून दोन दोन हजार डॉलर्स घ्यायला आलो होतो'' ऍंथोनी म्हणाला.
'' दोन दोन हजार डॉलर्स ? ... मित्रा आता ते सगळं विसर... '' रोनॉल्ड म्हणाला.
ऍंथोनी त्याच्याकडे रागाने बघायला लागला.
'' हे बघ जर सगळं काही व्यवस्थीत झालं असतं तर आम्ही तुला स्वखुशीने पैसे दिले असते.. पण आता परिस्थीती वेगळी आहे... ती पोरगी मारल्या गेली आहे..'' रोनॉल्ड त्याला समजावल्यागत म्हणाला.
'' .. म्हणजे अपघातात..'' स्टिव्हनने मधेच जोडले.
'' तर आता ते सगळं निपटविण्यासाठी पैसा लागणार...'' रोनॉल्ड म्हणाला.
'' खरं म्हणजे... आम्हीच तुझ्याजवळ ते सगळं निपटविण्यासाठी आता पैसे मागणार होतो'' पॉल म्हणाला.
पुन्हा सगळेजण, ऍंथोनीला सोडून, जोर जोराने हसायला लागले. आधीच त्यांना चढली होती आणि ते आता त्याची उडवल्यागत हसत होते.
ऍंथोनीचे जबडे आवळल्या गेले. रागाने तो उठून उभा राहाला आणि तरातरा पाय आपटत तिथून निघून गेला. दरवाजातून बाहेर पडल्यावर त्याने दार रागाने जोरात आपटत ओढून घेतले होते.
क्रमश:...
Mr. Sunil
ReplyDeleteReally very nice and inresting novel. please post next chapters as soon as possible.
I am eagerly waiting for it.