Marathi books - Black Hole CH-36 डायरी

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Quote of the day -

In life we all have an unspeakable secret, an irreversible regret, an unreachable dream and an unforgettable love.

---Diego Marchi


जाकोबने तिथे बाजुला ठेवलेला ओव्हरकोट आपल्या अंगावर चढविला आणि तो तिथून निघून जाण्यास तयार झाला. स्टेला अजुनही तिथेच उभी होती. त्या दोघांत एक प्रकारची विचित्र शांतता होती. वातावरणात एक विचित्र तणाव जाणवत होता.

'' ओके.. तर मी निघतो'' जाकोब कसाबसा म्हणाला.

त्यांची एकमेकांच्या नजरेला नजर भिडविण्याची हिम्मत होत नव्हती. तरी पण एक क्षण का होईना त्यांनी एकमेकांकडे पहाले. जास्त वेळ ते एकमेकांच्या नजरेला नजर देवू शकले नाहीत. स्टेलाने पटकन मान खाली घातली तर जाकोब निघण्याच्या निमीत्ताने दरवाजाकडे वळला. एका क्षणाचाही विलंब न लावता लांब लांब पावले टाकीत जाकोब तिथून निघून गेला. जावे की न जावे या दूविधेत स्टेला त्याच्या मागे दरवाजापर्यंत जावू लागली पण मधूनच ती परत आत निघून आली.

जाकोब जाता तिच्याकडे जाता वळून पाहत म्हणाला, '' बाय.''

तिने वळून दरवाजाकडे बघितले. तर तो गेलेला होता. स्टेला परत दाराजवळ गेली आणि तिने दार ओढून घेतलं. दार बंद करुन ती आत सुझान आणि डॅनियलकडे जायला लागली तेवढ्यात तिचं लक्ष सोफ्याकडे गेलं. सोफ्यावर काहीतरी पडलेलं होतं.

कदाचित जाकोब विसरला असेल...

ती सोफ्याजवळ गेली तर ती जाकोबची डायरी होती. जाकोब बहुदा ती विसरला असावा. ती डायरी उचलून घाईघाईने ती दार उघडून बाहेर पडली.

कदाचित जाकोब अजुनही गेला नसावा...

बाहेर आल्यानंतर ती आजुबाजुला कुठे जाकोब दिसतो का ते बघायला लागली. तो कुठेच दिसत नव्हता. ती अजुन समोर समोरच्या फाटकापर्यंत गेली आणि बाहेर बघायला लागली. पण जाकोब काही दिसत नव्हता. शेवटी तो सापडत नाही हे पाहून ती आपल्या घरात परत यायला लागली.

घरात परत येता येता ती सहजच जाकोबची डायरी उघडून चाळायला लागली. चालता चालता ती एकदम थांबली. डायरीतला मजकुर वाचून तिला एकावर एक आश्चर्याचे धक्के बसत होते. तिचे डोळे आश्चर्याने विस्फारल्या जात होते आणि चेहऱ्यावर भिती, काळजी, चिंता आणि आश्चर्याचे भाव कधी एकत्र तर कधी आलटून पालटून उमटत होते. ती डायरी वाचता वाचता घरात शिरली. घरात हॉलमध्ये आल्यावर तिच्या लक्षात आले की तीच्या पायातली शक्ती संपून एकदम तिचे पाय अगदी क्षीण झाले आहेत. ती मटकन सोफ्यावर बसली.

आधीचा एक एक प्रसंग तिच्या डोळ्या समोरुन जायला लागला -


....तिला आठवलं. एकदा कॉफी हाऊसमध्ये ते दोघं एकमेकांसमोर बसले होते आणि जाकोब त्यांच्या दोघांसाठी कॉफी तयार करीत होता. त्याने त्याच्या स्वत:च्या कपात दोन चमचे साखर टाकली होती तर तिच्या कपात साखर न टाकता तो कप तिच्या जवळ दिला होता.

'' मी साखर घेत नाही हे तुला कसं काय माहित?'' तिने विचारले होते.

'' मला अशा अजुन बऱ्याच गोष्टी माहीत आहेत'' जाकोब गुढेपणे गालातल्या गालात हसत म्हणाला होता.

'' तुला गिब्सनने सांगितले असेल कधीतरी'' ती म्हणाली होती.

आणि जाकोब नुसता गुढपणे हसला होता.....


स्टेला सोफ्यावर बसुन अजुन जाकोबची डायरी चाळायला लागली. तेवढ्यात सुझान तिथे आली. तिने स्टेलाकडे निरखून बघितले. स्टेलाला अजुन दुसरा एक प्रसंग आठवला -


.....स्टेला जेव्हा त्या धोकादायक ब्लॅकहोलमध्ये उडी मारणार होती तेव्हा कशी अचानक जाकोबने तिच्यावर झेप मारली होती आणि तिला पकडून मागे खेचले होते.....


स्टेला अजुनही त्या डायरीची पानं चाळीत होती. तिच्या चेहऱ्यावर अजुनही कधी आश्चर्याचे, कधी भितीचे तर कधी काळजीचे भाव दिसत होते. तिथे उभी राहून सुझान हा सगळा प्रकार पाहत होती.

'' स्टेला ... काय झालं?... कुणाची डायरी आहे ती?'' सुझानने न राहवून विचारले.

स्टेलाने काहीच उत्तर दिले नाही. ती अजुनही डायरी वाचण्यातच गुंग होती. अचानक तिने डायरी बंद केली, निश्चयाने ती उठून उभी राहाली आणि घाईघाईने घराच्या बाहेर पडली. डायरी तिच्या सोबतच होती.

सुझान आश्चर्याने तिला घराच्या बाहेर जातांना पाहत होती. स्टेलाच्या मनात काय चाललं होतं ते सुझानला काही कळत नव्हतं.


क्रमश:...


Quote of the day -

In life we all have an unspeakable secret, an irreversible regret, an unreachable dream and an unforgettable love.

---Diego Marchi


Marathi, Mrathi, Marthi, Marati, Marti, Mrthi, Marathi Novels, Marathi books, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi web, Marathi font, Marathi blog, Marathi chittha, Maza blog, Mazi Marathi

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Sahitya - Black Hole CH-35 सुझान आणि स्टेलाची भेट

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Precious thoughts -

Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the ones you did. So throw off the bowlines, Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream.

---- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


सुझानने स्टेलाच्या दाराची बेल दाबली. डॅनियल तिच्या बाजुलाच उभा होता. ते दोघं आता दार उघडण्याची वाट पाहत उभे राहाले. दार उघडेपर्यंत सुझानने मागे वळून एकदा आजुबाजुच्या बगीच्यावर नजर फिरवली.

'' बघ काही झाडं कशी मरताहेत'' सुझान काही सुकणाऱ्या लहान लहान रोपट्यांकडे डॅनियलचं लक्ष वेधत म्हणाली.

'' स्टेलाला लक्ष देण्यास वेळ मिळत नसावा ... तिचा जिवन वृक्षच असा उन्मळून पडला आसता ती बिचारी या छोट्या छोट्या रोपट्यांकडे काय लक्ष देणार?'' डॅनियल म्हणाला.

तेवढ्यात स्टेलाच्या घराचं दार उघडलं. दारात स्टेला उभी होती.

'' सुझान !... डॅनियल! ... कसे आहात... केव्हा आले तुम्ही परत?'' त्या दोघांना अचानक दारात उभे पाहून स्टेला आश्चर्याने म्हणाली.

आनंदाने सुझान आणि स्टेलाने एकमेकींना मिठी मारली.

स्टेला सुझानला आणि डॅनियलला घरात घेवून आली. बऱ्याच दिवसांनी भेटल्यामुळे आत येता येता हातात हात घालून त्यांचं बोलणं, हसणं सुरु होतं. आत हॉलमध्ये येताच सुझानने आपला हात स्टेलाच्या हातातून सोडवून घेतला. तिचा हसरा आनंदी चेहरा अचानक गंभीर झाला. आत हॉलमध्ये सोफ्यावर जाकोब बसलेला होता. त्याचे केस विस्कटलेले होते आणि कपडे चूरगळलेले दिसत होते. स्टेलाला काय बोलावे काही कळत नव्हते. स्टेला काही बोलण्याच्या आधीच तो आपल्या चेहऱ्यावरचे भाव व्यवस्थित करण्याचा प्रयत्न करीत उठून उभा राहाला आणि सुझान आणि डॅनियलचे स्वागत करण्यास समोर गेला.

'' हॅलो सुझान '' जाकोब आपला हात समोर करीत म्हणाला.

सुझानने जाणूनबुजून त्याच्याकडे दुर्लक्ष केलं. सुझानच्या चेहऱ्यावरुन स्पष्ट दिसत होते की तिला जाकोबचे तिथे असणे आवडले नव्हते. नंतर जाकोबने डॅनियलशी हस्तांदोलन केले आणि त्याच्या खांद्यावर हात ठेवित म्हणाला, '' हाय डॅनियल... हनिमून कसा राहाला?''

'' एकदम झकास'' डॅनियल एक नजर सुझानकडे टाकत म्हणाला.

त्याला अपेक्षीत होतं की सुझान त्याच्या या कमेंटने लाजेल किंवा काहीतरी प्रतिक्रिया व्यक्त करेल. पण तसं काहीच झालं नाही. सुझानने डॅनियलच्या कमेंटकडे दुर्लक्ष केलं. तिथे जाकोबला पाहून तिचा एकदम मुडच खराब झाला होता असं दिसत होतं. सुझान पाय आपटत सरळ आत घरात जायला लागली.

'' स्टेला आम्ही आत आहोत'' सुझान रुक्ष स्वरात म्हणाली आणि आत निघून गेली.

डॅनियलही स्टेला आणि जाकोबला तिथेच सोडून तिच्या मागे मागे आत गेला.


क्रमश:...


Precious thoughts -

Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the ones you did. So throw off the bowlines, Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream.

---- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi books, Marathi novels, Marathi textbooks, Marathi wangmay, Marathi vangmay, Marathi wangmaya, Marathi vangmaya, Marathi kadambari

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Literature - Black Hole CH-34 लिव मी अलोन

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Best quotes-

We think in generalities, but we live in details.

---Alfred North Whitehead (1861-1947)


जाकोब स्टेलाच्या घरात सोफ्यावर बसला होता. त्याच्या खांद्यावर स्टेलाचं डोकं विसावलेलं होतं. आणि तिचं डोकं थोपटून तो तिला दिलासा देण्याचा प्रयत्न करीत होता. खडकाळ गुहेत एका खडकाच्या टोकाला अटकलेलं फाटलेलं कापड हे गिब्सनच्या शर्टचं आहे हे समजल्या पासून तिच्यावर दु:खाचा डोंगर कोसळला होता.

'' अजूनही आशा गमावू नकोस'' जाकोब तिला धीर देण्याचा प्रयत्न करीत होता.

स्टेलाने त्याच्या खांद्यावरुन आपलं डोकं उचललं आणि ती आता त्याच्या डोळ्यात पहात म्हणाली,

'' ती एकच आशा होती की जिच्यावर मी जगत होते''

जाकोबही आता तिच्या डोळ्यात बघायला लागला. एकमेकांकडे बघता बघता त्यांचे डोळे एकमेकांना काहीतरी बोलून गेले की ते एकमेकांच्या अजून जवळ सरकले. जाकोबने तिचा चेहरा आपल्या हातात घेतला आणि तो तिच्याकडे एकटक बघायला लागला. जाकोबला जाणवले की त्याचे ओठ आता थरथरायला लागले होते. तेच कंपन त्याला स्टेलाच्या ओठांतही जाणवलं. त्याने हळू हळू त्याचे थरथरते गरम ओठ तिच्या थरथरणाऱ्या ओठांवर ठेवले.

त्याच वेळी स्टेलाच्या घराच्या बाहेर एक कार येवून थांबली. सुझान आणि डॅनियल कारमधून उतरले. नुकतेच ते भारतातून हनीमुनवरुन परत आले होते. नविन लग्न झालेल्या जोडप्याच्या उत्साहाने ते स्टेलाच्या घराकडे निघाले.

'' किती दिवस झाले आपण तिला भेटलो नाही आहोत?'' डॅनियलने विचारले.

'' 15 दिवसांपेक्षा जास्त झाले असतील...'' सुझान म्हणाली.

'' आणि आशा करुया की माझ्या भावाच्या शोधकार्यातही काहीतरी प्रगती झालेली असो...'' सुझान गंभीर होत पुढे म्हणाली.

स्टेला आणि जाकोब आता भावनावेगाने एकमेकांवर चुंबनाचा वर्षाव करीत होते. स्टेलाच्या शरीराशी खेळता खेळता जाकोबचा हात अलगदपणे स्टेलाचा टॉप काढण्यात गुंतले. स्टेलाही आता जाकोबच्या शर्टची बटन्स काढत होती. जाकोबने स्टेलाचा टॉप काढला आणि तो तिच्या उरोजांना अलगदपणे स्पर्ष करु लागला. आणि आता त्याचा दूसरा हात तिच्या स्कर्टशी खेळू लागला.

सुझान आणि डॅनियल स्टेलाच्या घराच्या समोरच्या बागेतून चालत होते.

'' लग्नाच्या पार्टीत ब्रॅट तुझ्याशी काय कुजबुज करीत होता?... मी विचारावं म्हणता म्हणता बघ मला आता आठवलं '' डॅनियल म्हणाला.

'' तसं काही खास नाही ... तो फक्त मला काही शंका वाटल्यास किंवा काही दूवा मिळाल्यास फोन करण्यास सांगत होता... असं वाटत होतं की त्याची शंका स्टेलाच्या बाबतीत जास्तच बळावलेली दिसत होती. '' सुझान म्हणाली.

'' तुला काय वाटतं? .. स्टेलाबद्दल'' डॅनियलने विचारले.

'' इथे माझ्या वाटण्याचा न वाटण्याचा प्रश्न कुठे येतो? ... खरं काय आहे ते ब्रॅटनी शोधावं'' सुझान खांदे उडवित म्हणाली.

इकडे घरात स्टेला आणि जाकोब दोघंही निर्वस्त्र झाले होते आणि एकमेकांवर चुंबनाचा वर्षाव करीत होते. जाकोब तिच्यावर हळूच झुकला. तो तिच्यात पुर्णपणे सामाविण्यास आतूर झाला होता. तेवढ्यात अचानक स्टेलाला काय झाले कुणास ठावूक तिने त्याला जोरदार ढकलून आपल्यापासून वेगळे केले.

'' प्लीज... कृपा करुन इथून निघून जा'' स्टेला आपलं नग्न शरीर झाकीत, तोंड दूसरीकडे फिरवून म्हणाली.

जाकोब तिच्याकडे आश्चर्याने पहायला लागला. त्याला तिच्याकडून अशा व्यवहाराची अपेक्षा नव्हती.

'' लिव मी अलोन'' तिचा गळा भरुन आला होता आणि डोळ्यातून आश्रू वाहू लागले होते.

'' खरं म्हणजे मला तुला एक महत्वाची गोष्ट सांगायची होती'' जाकोब आपले कपडे जमा करुन उचलत म्हणाला.

तेवढ्यात डोअर बेल वाजली. त्यांनी एकमेकांकडे बघितले आणि ते आपापले कपडे घाई घाईने घालायला लागले.


क्रमश:..


Best quotes-

We think in generalities, but we live in details.

---Alfred North Whitehead (1861-1947)


Marathi, Marathi site, Marathi web, Marathi font, Marathi sutra, Marathi vangmaya, Marathi wangmaya, Marathi literature, Marathi novels, Marathi quotes, Marathi thoughts, Marathi axioms, Marathi mhani

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Novels - Black Hole Ch-33 कापडाचा तूकडा

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Valuable thoughts -

Do the right thing. It will gratify some people and astonish the rest.

--- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


स्टेला आणि जाकोबचा आता त्या खडकाळ गुहेत गिब्सनचा शोध घेत इकडे तिकडे हिंडण्याचा रोजचाच परिपाठ झाला होता.

स्टेलाने आणि जाकोबने आपापला टॉर्च सुरु करुन त्याचा प्रकाश झोत खडकाळ गुहेत आजुबाजुला फिरविला. सगळीकडे कशी भयाण शांतता होती. त्या भयाण शांततेचा भंग एका त्यापेक्षा भयाण आवाजाने केला - कुण्यातरी श्वापदाचा काहीतरी खाण्याचा आवाज. कदाचित तोच हिंस्त्र पशू असावा, जो त्या गुहेत हरवलेल्या माणसांचे मांस खात असावा. त्या हिंस्त्र पशूचा विचार येताच त्यांच्या चेहऱ्यावर भय पसरलं. स्टेला चांगलीच भ्याली होती. तिने करकचून, अगदी घट्ट जाकोबचा हात पकडला. जाकोबने आपल्या टॉर्चच्या प्रकाशाचा झोत जिकडून आवाज येत होता त्या दिशेला फिरविला. त्याने प्रकाशाचा झोत तिकडे फिरविताच त्यांना आता गुरगुरण्याचा आवाज येवू लागला. त्यांच्या अंगावर भितीने काटे उभे राहाले. थोड्या वेळाने तो गुरगुरण्याचा आवाज बंद झाला.

गुहेत दुसरीकडे टॉर्चच्या प्रकाशाचा झोत फिरवित असतांना त्यांना एका जागी एका अनकुचीदार खडकाच्या टोकाला एक कापडाचा तूकडा अडकलेला दिसला. ते हळू हळू, सावकाश त्या कापडाच्या तूकड्याकडे जायला लागले, कारण त्या श्वापदाची भीती अजूनही त्यांच्या मनात होतीच. ते तिकडे चालत असतांना त्या श्वापदाचा काहीतरी चावण्याचा आवाज पुन्हा, यावेळी जोरात, जवळच कुठेतरी येवू लागला. जाकोबने प्रकाशाचा झोत तिकडे फिरवीला. त्यांना एक भयानक जबडा एका मृत देहाचे मांस तोडून खातांना दिसला. ते भितीने जणू जागच्या जागी थिजून गेले होते. त्या जबड्याने मांस खाण्याचे थांबविले. एक अनैसर्गीक शांतता वातावरणात पसरली. ते स्वत:ला सावरु शकतील त्यापुर्वीच अचानक त्या श्वापदाने त्यांच्या दिशेने झेप घेतली. जाकोब आणि स्टेला दोघेही भितीने किंचाळले. पण ते श्वापद त्यांच्या अंगावर न झेपावता त्यांच्या समोरून त्याने धूम ठोकली होती. त्यांच्या टॉर्चच्या प्रकाशाने त्या श्वापदाचा पाठलाग केला तेव्हा कुठे त्यांना कळले की ते एक मोठं जंगली कुत्र होतं. त्या कुत्र्याने चपळतेने बरोबर 'डी-एक्झीट' विहिरीत उडी मारली होती. ते कुत्रं आहे हे समजताच जाकोब आणि स्टेलाने सुटकेचा निश्वास सोडला. त्याना एक क्षण त्या कुत्र्याचं आश्चर्य वाटलं.

त्या कुत्र्याला कसं कळलं असेल की ती विहिर म्हणजे 'डी' लेव्हलमधून बाहेर पडण्याचा रस्ता आहे...

'' काय हूशार प्राणी आहे!..'' जाकोबच्या तोंडून निघालं.

'' होना.. '' स्टेलाने लागलीच तिच्या अजुनही आश्चर्याने उघडं तोंड असलेल्या स्थितीत दूजोरा दिला.

'' पण तो कसा काय या गुहेत जिवंत राहू शकला?'' स्टेलाने विचारले.

'' का?... तो एक हूशार प्राणी आहे... त्याला जिवंत राहण्याचा हक्क आहे ... मला वाटतं हा कुत्रा त्याच्या वासाच्या ज्ञानासे इथे तग धरु शकला असला पाहिजे...'' जाकोबने आपले मत व्यक्त केले.

'' पण पाण्याचं काय?'' स्टेलाने विचारले.

'' इथे पाणीही आहे... एका कोणत्यातरी लेव्हल 'बी' च्या ब्लॅकहोलमध्ये पाणीही आहे'' जाकोबने माहिती पुरवली.

ज्या खडकांच्या आडोशातून तो कुत्रा बाहेर निघाला, आता ते तिकडे वळले. तिथे त्या खडकाच्या मागे एक मृत शरीर उबडे पडलेले होते. जाकोब त्या शरीराच्या अजून जवळ गेला. स्टेलाने आपला श्वासोच्छवास जवळजवळ रोखूनच धरला. जेव्हा जाकोबने त्या शरीराला हाताला धरुन सुलटे केले. तो एका माणसाचा मृतदेह होता, ज्याचा चेहरा अर्धवट खाल्लेला होता आणि डोळे बाहेर आलेले होते. स्टेलाने भितीने आणि त्या मृतदेहाची किळस वाटून आपला चेहरा दोन्ही हाताने झाकून घेतला. जेव्हा जाकोबने तो अर्धवट खाल्लेला चेहरा निरखून पाहला तेव्हा त्याच्या लक्षात आले होते की तो त्या खेड्यातल्या माणसाचा मृतदेह होता ज्याचा मुलगा चेंडू खेळतांना विहिरीत पडला होता.

नंतर स्टेला आणि जाकोब जिथे त्यांना एका खडकाच्या टोकाला एक कापडाचा तूकडा अडकलेला दिसला होता तिथे पोहोचले. स्टेलाने तो कापडाचा तूकडा तिथून काढला आणि ती आपल्या टॉर्चच्या उजेडात तो व्यवस्थित निरखून पाहू लागली. अचानक तिचा चेहरा पांढरा फटक पडला, हाता पायात कंपन सूटलं आणि डोळ्यात अश्रू आले.

'' हा तर गिब्सनचा शर्ट आहे'' कसाबसा तिच्या तोंडातून रडवेला आवाज निघाला.

अचानक तिला जाणवले की तिच्या पायातली संपूर्ण शक्ती जणू संपली आहे. ती मटकन जमिनीवर खालीच बसली. तिने दोन्ही हाताने आपलं तोंड झाकून घेतलं आणि ती गुडघ्यात तोंड लपवून ओक्साबोक्शी रडायला लागली. जाकोबही तिच्या शेजारी जमिनीवर बसला आणि तिच्या खांद्यावर थोपटत तिला धीर देण्याचा प्रयत्न करु लागला.


क्रमश:...


Valuable thoughts -

Do the right thing. It will gratify some people and astonish the rest.

--- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


Marathi Books, Marathi poems, Marathi axioms, Marathi mhani, Marathi gani, Marathi utsav, Marathi pilgrimage, Marathi yatra, Marathi novels, Marathi novella, Marathi stories, Marathi gosti, lagukatha

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Novel online - Black Hole CH-32 हनीमून

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Inspirational thoughts -

All my life I've wanted to be someone; I guess I should have been more specific.

--- Jane Wagner/Lily Tomlin (1939- )


सुझान आणि डॅनियल हनिमूनसाठी भारतात आले होते. सुझानला आधीपासूनच भारताबद्दल, तेथील लोकांबद्दल आणि भारतीय रेसीपीजबद्दल एक आकर्षण होते. भारतात हनीमूनसाठी जाण्याचं तिचं स्वप्न आज प्रत्यक्षात येत होतं.

ते ज्या रेल्वेच्या कंपार्टमेंटमध्ये बसले होते त्या कंपार्टमेंटच्या खिडकीतून हिरवीगार शेतं नजरेसमोरुन सरकतांना दिसत होती. त्या हिरवळीच्या परीसरातच एका डोंगराच्या पायथ्याशी एक खेडं गाव वसलेलं दिसत होतं. आणि एक अरुंद नदी त्या खेड्याला आणि त्या डोंगराला एखाच्या सापाप्रमाणे वेढा देत वेडीवाकडी वळणे घेत वाहत होती. नदीच्या तिरावर गुरांच्या मोठमोठ्या कळपांच्या मागे आपआपल्या गुरांना चारण्यासाठी घेवून आलेली गुराख्याची खेडूत पोरं दिसत होती.

ही बाहेर दिसणारी सगळी दृष्यं रेल्वेत एकमेकांना बिलगुन बसलेली सुझान आणि डॅनियल खिडकीतून पाहत आपल्या डोळ्यांनी जणू पिऊन घेत होती. पाहतांना ते रेल्वेच्या धावण्यामुळे होणाऱ्या हालचालीसोबत हळू हळू डोलतही होते.

'' मला तर अजुनही विश्वास वाटत नाही आहे की माझी भारतात हनिमुनला येण्याची इच्छा पुर्ण होत आहे.'' सुझान म्हणाली.

डॅनियलने खोडकरपणे खिडकीतून बाहेर बघता बघता आपला गाल तिच्या गालाला घासला. तिने वळून प्रेमळपणे त्याच्याकडे बघितले. तोही प्रमाने तिच्या नजरेला नजर भिडवून बघायला लागला.

'' मला माहित नाही का? पण नेहमीच मला भारताबद्दल आकर्षण राहालं आहे... येथील संस्कृती... येथील लोक नेहमीच माझ्या उत्सुकतेचा विषय राहाले आहेत...'' सुझान म्हणाली.

डॅनियल पुन्हा तिच्याकडे एक प्रेमळ आणि आकर्षणाने युक्त, तिला आवाहन करणारा दृष्टीक्षेप टाकीत म्हणाला,

'' पण मला आता ज्याबद्दल आकर्षण वाटत आहे त्याचे काय?''

सुझानने त्याच्या डोळ्यात बघत त्याच्या डोळ्यातले ते भाव टीपले आणि लाजेने हसत मान खाली घातली.

'' तुला माहित आहे... कधी कधी असं वाटतं की आपण वर्षानुवर्षे जणू सोबतच आहोत ... पण कधी कधी असं वाटतं की आपण किती अनोळखी आहोत... जसे काही आत्ता या क्षणाला भेटतो आहोत...'' सुझान म्हणाली.

हलकेच हळूवारपणे डॅनियलचं डोकं तिच्या खांद्यावर विसावलं.

'' असं होतं... प्रेमात असं होतं कधी कधी'' डॅनियल तिला अजून बिलगत म्हणाला.

'' प्रेमात कधी कधी... आपल्याला एक क्षण कितीतरी वर्षासारखा वाटतो ... आणि कधी कधी किती वर्ष एका क्षणासारखी वाटतात... जणू वेळेचं मोजमाप पुर्णपणे बदलतं... '' डॅनियल पुढे म्हणाला.

'' आणि आता माहित आहे... मी तशा प्रेमाने ओथंबलेल्या त्या क्षणांची आतूरतेने वाट पाहत आहे'' डॅनियल एकदम खोडकर होत म्हणाला.

डॅनियलने तिला आपल्या बाहूपाशात ओढून घेतले आणि ते आवेशयुक्त आलिंगणबद्ध होवून एकमेकांवर चुंबनांचा वर्षाव करु लागले.


क्रमश:..


Inspirational thoughts -

All my life I've wanted to be someone; I guess I should have been more specific.

--- Jane Wagner/Lily Tomlin (1939- )


Marathi lekh, Marathi kadambari, Marathi creations, Marathi arts, Marathi songs, Marathi cinema, Marathi language, Marathi bhasha, Marathi thoughts, Marathi inspirational thoughts, Marathi kavita

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Novels online - Black Hole CH-31 एकदम हूबेहूब

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

It is not enough to do your best; you must know what to do, and THEN do your best.

--- W. Edwards Deming


शेवटी एकदाची स्टेला कशीतरी शांत झाली. पण तरीही तिच्या मनातून जाकोबबद्दलची शंका जायला तयार नव्हती. वेळही बराच झाला होता. नंतर पुन्हा कधीतरी जाकोबशी या बाबतीत चर्चा करावी असा विचार करुन ती ब्लॅकहोलमधून परत जाण्यास तयार झाली. 'A' लेव्हलच्या 'एक्झीट विहिरीतून उडी टाकून ते दोघंही बाहेर पडले.

जेव्हा जाकोब आणि स्टेला बाहेर आले, ते वाड्याच्या समोर विहीरीच्या शेजारी जमीनीवर पडले होते. दोघंही उठून उभे राहाले. त्यांचे टॉर्चेस अजूनही बंद होते. ते आपापले टॉर्चेस सुरु करणार तेवढ्यात त्यांना समोरुन कशाचे तरी दोन चमकणारे फ्लॅशलाईटस विहिरीकडे येतांना दिसले. आणि सोबत टायर्सचा रेतीतून आणि खडकाळ जमीनीतून त्यांच्याकडे येण्याचा आवाज येत होता. ती एक कार होती जी त्यांचेकडेच येत होती. त्यांचेकडे येतांना त्या कारचे टायर्स जणू मार्गात येणारे रेती दगड धोंडे निष्ठूरपणे कुस्करत होते.

'' यावेळी कोण असावं?'' स्टेलाने घाबरुन विचारले.

'' ये ईकडे ये .. आपल्याला लवकर कुठेतरी लपायला पाहिजे'' जाकोब तिला एकीकडे नेत म्हणाला.

त्याने स्टेलाच्या हाताला धरुन तिला एका मोठ्या खडकाच्या ठिगाऱ्याच्या आडोशाला नेले. त्या ढिगाऱ्याच्या मागे लपून ते दोघंही गाडीतून कोण आले असावे हे पाहत होते.

कार थांबली आणि कारचा दरवाजा उघडला. समोरचं दृष्य स्टेला उत्सुकतेने पाहत होती, तिची उत्सुकता आता आश्चर्यात बदलली होती. तिचं आश्चर्याने उघडलेलं तोंड उघडं ते उघडंच राहालं. तिच स्थिती जाकोबचीही झाली होती.

'' हे असं कसं शक्य आहे?'' स्टेलाच्या उघड्या तोंडातून अनायास निघाले.

गाडीतून उतरलेले दूसरे तिसरे कुणी नसून ... ते दोघंच... स्टेला आणि जाकोब होते. तेच दोघं जण एकाच वेळी दोन जागी. एक खडकाच्या मागे लपून पाहणारे तर दुसरे गाडीतून उतरणारे.

'' माय गॉड... ते तर आपणच आहोत'' जाकोबच्या तोंडून निघाले.

हे असे कसे झाले?...

विचार करता करता जाकोबच्या काहीतरी लक्षात येवून त्याने त्याच्या मनगटावर बांधलेली घड्याळ बघितली. तो ती घड्याळ स्टेलाला दाखवित म्हणाला, '' बघ... आपण इथे बरोबर 8.00 वाजता आलो होतो... आणि आता बरोबर आठ वाजलेले आहेत''

त्यांच्या समोरचे दूसरे जाकोब आणि स्टेला आता गाडीतून उतरुन टॉर्च हातात घेवून विहिरीकडे निघाले होते.

'' एकदम हूबेहूब ... तेच आपण ... आणि दोन रुपात... तेही एकाच वेळी आणि एकाच जागी... सगळं कसं गुढ वाटतं नाही?'' स्टेला अजूनही तिच्या आश्चर्यचकीत स्थितीतून बाहेर आली नव्हती.

त्यांच्या समोरची दुसरी स्टेला आता विहिरीच्या काठावर जाकोब बरोबर उभी राहाली होती.

खडकाच्या ढिगाऱ्यामागून वाकून पाहता पाहता स्टेलाचा तोल गेला आणि तोल सांभाळण्याच्या प्रयत्नात त्या ढिगाऱ्यावरुन एक खडक घरंगळत खाली आला. खडकाच्या घरंगळण्याचा आणि खाली पडण्याचा आवाज झाला आणि ती दूसरी स्टेला, जी विहिरीत उडी मारण्यास तयार होती, तिने मागे वळून बघितले.

खडकाच्या मागे लपलेल्या जाकोबने स्टेलाला पटकन पकडून पुन्हा ढिगाऱ्याच्या मागे लपविले.

'' हलू नकोस .. '' जाकोबने तिला हळू आवाजात बजावले.

विहिरीच्या काठावर उभ्या असलेल्या जाकोबनेही मागे स्टेला जिकडे पाहत होती तिकडे बघितले. त्यांना हवेच्या झोतामुळे झाडांची पाने हलतांना दिसली. मग पुन्हा विहिरीकडे वळून जाकोबने विहिरीत उडी मारण्यासाठी स्टेलाचा हात पकडला. स्टेलानेही झाडांच्या पानांचा आवाज असावा असं समजून खांदे उडवून जाकोबसोबत विहिरीत उडी मारली.

खडकाच्या ढिगाऱ्यामागे लपलेले जाकोब आणि स्टेला सुटकेचा निश्वास टाकीत ढिगाऱ्यामागून बाहेर आले आणि ज्या गाडीतून दुसरे स्टेला आणि जाकोब आले होते त्या आपल्या गाडीकडे निघाले.


क्रमश:...


It is not enough to do your best; you must know what to do, and THEN do your best.

--- W. Edwards Deming


Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi writtings, Marathi kala, Marathi art, Marathi books, Marathi novels, Marathi kadambari, Marathi gosti, Marathi kathasangraha, marathi katha sangraha

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Books - Black Hole CH-30 आरोप

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Valuable thoughts -

If you can't describe what you are doing as a process, you don't know what you're doing.

---- W. Edwards Deming


'त्या ब्लॅकहोलमध्ये वेळ उलटी कशी धावत असावी' असा विचार करीत असतांना स्टेलाने आपलीही घड्याळ दोन तास मागे करुन 7.16 वर आणून ठेवली. पण तिच्या डोक्यात अचानक एक विचार चमकला.

'' मला तर काळजी वाटत आहे की जर गिब्सनही अशाच एखाद्या ब्लॅकहोलमध्ये अडकला असेल तर?'' तिने आपली भिती जाकोबला बोलून दाखवली.

'' मला नाही वाटत असं होवू शकतं..'' जाकोब म्हणाला.

'' तू एवढा कसा विश्वासाने सांगू शकतोस?'' स्टेलाने विचारले.

'' कारण गिब्सनला सगळं माहीत आहे... त्याला या सगळ्या ब्लॅकहोलमधील सगळे नियम माहित आहेत...'' जाकोब म्हणाला.

स्टेलाने आपल्या टॉर्चचा झोत तिथेच बाजुला असलेल्या अजून एका धोकादायक ब्लॅकहोलवर टाकला. तेथील खडकावर 'D4' असं लिहिलेलं होतं आणि खाली लाल अक्षरात 'धोका' असं लिहिलेलं होतं. त्या खडकावर सगळ्यात खाली प्रिझमसारखी काहितरी आकृती कोरलेली होती, त्याने स्टेलाचं लक्ष वेधलं. तिला आठवलं की तिच्या स्वप्नातही एकदा असंच प्रिझमसारखं भिंतिवर कोरलेलं दिसलं होतं जे तिने स्पर्श करुन न्याहाळून बघितलं होतं.

'' D3 मध्ये हवा नाही आहे आणि D5 मध्ये वेळ उलट्या दिशेने चालतो तर मग या D4 मधे असं काय आहे की ते सुद्धा धोकादायक आहे?'' स्टेलाने विचारले.

जाकोब अचानक घाई करीत विषय बदलून म्हणाला, '' चल आता निघायला पाहिजे ... आधीच बराच वेळ झाला आहे''

जाकोब आता 'एक्सीट' विहिरीकडे चालू सुध्दा लागला होता. स्टेलाही त्याच्या मागे मागे जावू लागली. त्याच्या अचानक बदललेल्या मुडचं स्टेलाला आश्चर्य वाटत होतं.

'' जाकोब तू माझ्या प्रश्नाचं उत्तर नाही दिलंस'' स्टेला त्याच्या मागे मागे चालत म्हणाली.

तिही त्याला असंच सोडणार नव्हती.

जाकोब अजूनही समोर समोर त्या 'एक्झीट' विहिरीकडे चालत होता. स्टेला आता मागेच थांबून त्याला जातांना एकटक पाहत होती.

'' जाकोब ... हा ब्लॅकहोल धोकादायक का आहे जरा मला सांगशील का?'' स्टेला जवळजवळ ओरडूनच म्हणाली.

जाकोब चालता चालता जागच्या जागी थांबला आणि वळून तिच्याकडे पाहत म्हणाला,

'' आता सध्या मला सांगता येणार नाही... आता या क्षणी मी एवढंच सांगू शकतो की तो ब्लॅकहोलही बाकीच्या दोन्ही ब्लॅकहोल इतकाच धोकादायक आहे...''

'' मग केव्हा सांगणार आहेस?'' स्टेलाही हट्टाला पेटली होती.

'' जेव्हा योग्य वेळ येईल तेव्हा'' जाकोब म्हणाला.

जाकोब आता पुन्हा पुढे त्या 'एक्झीट' विहिरीकडे चालू लागला.

'' तू माझ्यापासून काहीतरी लपवित आहेस... '' स्टेला पुन्हा जोराने म्हणाली.

तरीही जाकोब थांबला नाही.

'' मला तर शंका येत आहे की तूच गिब्सनचा खून केलास'' स्टेला सरळ सरळ त्याच्यावर आरोप करीत म्हणाली.

आतामात्र तो थांबला.

'' मी गिब्सनला मारलं? ... का बर मी त्याला मारावं?'' जाकोबने प्रतिप्रश्न केला.

स्टेला त्याच्या जवळ आली आणि त्याच्या डोळ्यात पाहत खंबीरपणे म्हणाली,

'' मला हसील करण्यासाठी''

जाकोब उपहासात्मकरीत्या जोराने हसला.

'' मी त्याचा खून केला ... आणि का तर? .. तूला हासील करण्यासाठी? .. तू एक गोष्ट विसरीत आहेस की तो गायब झाल्यानंतर आपली भेट झाली'' जाकोबने आपला तर्क प्रस्तूत केला.

जाकोब तिच्याकडे चालत जावून तिच्या अजून जवळ गेला, त्याने त्याचा धीराचा हात तिच्या खांद्यावर ठेवून तिचा खांदा थोपटत म्हणाला, '' स्टेला... माझ्यावर विश्वास ठेव''


क्रमश:...


Valuable thoughts -

If you can't describe what you are doing as a process, you don't know what you're doing.

---- W. Edwards Deming


Marathi books, Marathi novels, marathi news, Marathi channel, Marathi vahini, Marathi entertainment, Marathi songs, Marathi maja, Marathi maza, marathmoli, marathi sanscruti, Sanskrit

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi book - Black Hole CH-29 जुनी घड्याळ

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Valuable quotes -

Life is the art of drawing sufficient conclusions from insufficient premises.

--- Samuel Butler (1612-1680)


स्टेलाने आलटून पालटून आपल्या टॉर्चचा झोत 'D4' आणि 'D5' विहिरीवर टाकीत जाकोबला विचारले,

'' 'D3' मध्ये हवा नाही त्यामुळे ते धोकादायक आहे हे कळण्यासारखं आहे पण ह्या 'D4' आणि 'D5' विहिरी का धोकादायक आहेत? ''

जाकोब चालत चालत 'D5' विहिरीजवळ गेला. तिथे ज्या खडकावर खाली 'D5' आणि 'धोका' असं लिहिलेलं होतं त्याच खडकावर एक जुनी घड्याळ ठेवलेली होती.

'' या दोन्हीही ब्लॅकहोलमध्ये हवा आहे पण तरीही हे दोन्ही ब्लॅकहोल्स तेवढेच धोकादायक आहेत..'' जाकोब म्हणाला.

जाकोबने स्टेलाच्या हाताला धरुन त्या घड्याळीजवळ नेले, '' ये.. इकडे तर ये''

स्टेला त्याच्याकडे पाहत त्याला काय म्हणायचे आहे हे समजून घेण्याचा प्रयत्न करु लागली. तिथे खाली खडकावर 'धोका' असं लिहिलेलं असल्यामुळे ती भितभीतच त्याच्यासोबत गेली.

'' भिऊ नकोस... फक्त लक्षात ठेव... की मी ज्या काही सुचना देईन त्या तंतोतंत आणि ताबडतोब अंमलात आणल्या गेल्या पाहिजेत...'' जाकोब तिची भिती दूर करण्याचा प्रयत्न करीत म्हणाला.

जाकोबने ती त्या खडकावर ठेवलेली घड्याळ उचलली आणि आपल्या घड्याळीसोबत पडताळून बघितली.

'' बघ आता दोन्हीही घड्याळात रात्रीचे 9.00 वाजले आहेत'' जाकोब म्हणाला.

त्याने ती जूनी घड्याळ पुन्हा खडकावर पुर्वीच्या जागेवर ठेवून दिली आणि स्टेलाला घेवून तो आता त्या विहिरीच्या काठावर गेला.

'' आता माझ्यासोबत या विहिरीत उडी टाक... आणि जसं मी मघा सांगितलं... आत नेहमी माझ्यासोबतच राहा...'' जाकोबने बजावले.

स्टेलाने होकारार्थी मान हलवली आणि दोघांनीही एकमेकांचा हात धरुन त्या विहिरीत उडी मारली.

जाकोब आणि स्टेलाला थोड्या वेळाने आपण एका दुसऱ्या खडकाळ गुहेत जमिनीवर पडलेलो आहोत असे आढळले.

'' चल लवकर उठ आणि माझ्या बरोबर धावायला लाग'' जाकोब घाईने उठून स्टेलाचा हात आपल्या हातात घेवून तिला उठायला मदत करीत म्हणाला.

जेव्हा ती उठून उभी राहाली, जाकोब तिचा हात आपल्या हातात घट्ट पकडून तिला आपल्याबरोबर जवळ जवळ ओढतच जोरात धावायला लागला. तो जोरात धावत होता आणि स्टेला त्याच्याबरोबर धावण्याचा निकडीने प्रयत्न करीत होती.

'' चल लवकर ... माझ्याबरोबर जोरात धाव...'' तो धावतांना म्हणत होता.

शेवटी धावता धावता ते एका विहिरीच्या काठावर येवून पोहोचले. त्या विहिरीच्या शेजारच्या खडकावर ' एक्सीट' असं लिहिलेलं होतं.

'' चल लवकर.. लवकरात लवकर माझ्यासोबत उडी मार'' जाकोब म्हणाला.

दोघांनीही एकमेकांचा हात धरुन त्या 'एक्सीट' विहिरीत उडी मारली.

जाकोब आणि स्टेला परत आधीच्या 'D' लेव्हलच्या खडकाळ गुहेत जमिनीवर येवून पडले. दोघांनाही वेगात धावल्यामुळे दम लागला होता. ते हळू हळू जमिनीवरुन उठले. जाकोबने आपल्या टॉर्चचा प्रकाश ज्या खडकावर ती जुनी घड्याळ ठेवली होती तिथे केंद्रीत केला आणि तो तिकडे जावू लागला. स्टेलाही त्याच्या मागे मागे जायला लागली. टॉर्चच्या प्रकाशात त्या खडकावर खाली 'D5' आणि 'धोका' असं लिहिलेलं दिसत होतं.

जाकोबने त्या खडकावर ठेवलेली घड्याळ उचलली आणि आपल्या मनगटावर बांधलेल्या घड्याळीशी जुळवून बघितली. स्टेलाही त्या दोन्ही घड्याळांकडे निरखून बघत होती.

''बघ या घड्याळीत रात्रीचे 7 वाजून 15 मिनीट झाले आहेत तर माझ्या घड्याळीत संध्याकाळचे 9 वाजून 3 मिनीट झाली आहेत.'' जाकोब म्हणाला.

'' बापरे... जवळ जवळ 2 तासांचा फरक... याचा अर्थ काय?'' स्टेला आश्चर्याने आपल्या मनगटावर बांधलेल्या घड्याळीकडे बघत म्हणाली. तिच्याही घड्याळीत 9 वाजून 3 मिनीटे झाली होती.

'' याचा अर्थ हाच की ... त्या ब्लॅकहोलमधील वेळेचे परीमाण वेगळे आहे... तिथे वेळ उलट्या दिशेने धावतो...'' जाकोब स्पष्टीकरण देत म्हणाला.

'' पण आपण तर फक्त तिनच मिनीट त्या ब्लॅकहोलमध्ये घालविले.'' स्टेला पुन्हा आपल्या घड्याळीकडे पाहत म्हणाली.

'' तिथे आत 3 मिनीट नंतर म्हणजे इथे 2 तास आधी '' जाकोब म्हणाला.

'' खरोखर किती अविश्वनिय!'' स्टेलाच्या तोंडातून आश्चर्योद्गार निघाले.

'' जर आपण तिथे त्या ब्लॅकहोलमध्ये जास्त वेळ घालविला तर शक्य आहे की आपण अश्या काळात पोहोचू की जेव्हा हे ब्लॅकहोलसुध्दा अस्तित्वात नव्हते...'' जाकोब म्हणाला.

'' त्याने काय फरक पडणार आहे?'' स्टेलाने न समजून विचारले.

'' पडणार आहे ना... जर 'एक्सीट' विहिरच अस्तित्वात नसेल तर तू परत कशी येशील... तू तिथे कायमची अडकशील'' जाकोबने स्पष्टीकरण दिले.

जाकोबने आपली स्वत:ची घड्याळ ज्यात 9.03 वाजले होते ती मागे करुन घेतली. आता त्याच्या घड्याळीत 7 वाजून 16 मिनीटे झालेले दिसत होते. स्टेलानेही त्याचं पाहून आपली घड्याळही मागे करुन घेतली.


क्रमश:...


Valuable quotes -

Life is the art of drawing sufficient conclusions from insufficient premises.

--- Samuel Butler (1612-1680)


Marathi novels, Marathi books, Marathi life, Marathi lifestyle, Marathi cities, Marathi state, Marathi people, About marathi, Marathi writers, Marathi cinema, Marathi songs, Marathi mp3

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Pl Wish me a best luck!

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Indeed its great pleasure to inform you know that my movie concept "Honey" / "Madhurani" is been selected for the first round of the Movie screenplay talent hunt contest "Sankalan", conducted by Mahindra and Manhindra group and Baiscope entertainment combinely. In the first round 24 entries are selected from 174 movie concepts. subsequently in the second round it will remain to 12, in third to 6 and in the last round only 3 entries will be selected.
Just pray for me that I could make those last 3!


Thanks!
Sunil Doiphode


http://www.baiscopeent.com/sankalan

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Entertainment - Novel - Black Hole CH-28 धोका

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Quote of the day -

Don't go around saying the world owes you a living; the world owes you nothing; it was here first.

--- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


स्टेला पुन्हा 'C2' विहिरीकडे जावू लागली, जिथे तिने त्या विहिरीच्या काठावर काही कापडाचे धागे लागलेले पाहिले होते. 'C2' विहिरीच्या शेजारी येताच ती वाकून त्या धाग्यांकडे काळजीपूर्वक निरखून पाहू लागली.

कापडाचे धागे...

गिब्सनच्या कपड्याचे तर नसावेत?...

एक विचार तिच्या मनात डोकावून गेला. काही क्षण तिने विचार केला आणि मग तिच्या मनात काय आले कुणास ठावूक. ती त्या विहिरीच्या काठावरुन एकदम उठून उभी राहाली आणि दोन पावलं मागे सरुन तिने त्या विहिरीत उडी मारली.

स्टेला 'D' लेव्हलच्या एका खडकाळ गुहेत जमिनीवर खाली पडली होती. उठून उभं राहता राहता भितीने तिच्या अंगावर एकदम काटे आल्यागत झालं कारण तिला तिथे कुणी प्राणी काही चावत असल्याचा आवाज येत होता.

तोच तो हिंस्त्र पशू असावा ...

ज्याने त्या माणसाचा शव कुरतडून खाल्ला असावा...

एक भितीची लहर तिच्या सर्वांगात पसरली होती. तिने परिस्थीतीचा आढावा घेण्यासाठी तिथे बसूनच टॉर्चच्या प्रकाशात चहूकडे एक नजर फिरवली. टॉर्च सुरु करताच तो आवाज थांबला. ती आता उठून उभी राहाली आणि हळू हळू तिथे जवळच असलेल्या एका दुसऱ्या विहिरीकडे जावू लागली. तो काहीतरी खाण्याचा आवाज आता पुन्हा यायला लागला, यावेळी सोबतच हाडं चावण्याचा आणि तोडण्याचा आवाजही येत होता. तिच्या चेहऱ्यावर आता भिती स्पष्ट दिसू लागली होती. तिने तिच्या टॉर्चचा प्रकाशझोत त्या गुहेत चौफेर फिरवला. एका जागी जमिनीवर पांढरं काहीतरी पडलेलं तिला दिसलं. ती हळू हळू सावकाश आणि सतर्कतेने तिकडे चालू लागली. तिने ते पांढरं उचलून बघितलं तर तो एक कापडाचा तूकडा होता. आणि त्या कापडावर लाल रक्ताचे डाग होते. तिचं शरीर आता भितीने थंड पडू लागलं होतं. त्यातल्या त्यात तिला बरं वाटत होतं की ते कापडं गिब्सनचं नव्हतं. पण गिब्सनचं असंच रक्ताने माखलेलं कापडं दुसरीकडे कुठेतरी, किंवा दुसऱ्या गुहेत कुठेतर पडलेलं असू शकतं. ही शक्यताही नाकरता येत नव्हती.

तिने तिच्या समोर असलेल्या एका विहिरीच्या काठावर आपल्या जवळच्या टॉर्चचा प्रकाशझोत टाकला. त्या विहिरीच्या काठावरही तसाच एक कापडाचा तुकडा अटकलेला तिला आढळला. ती त्या विहिरीच्या काठाजवळ गेली आणि जवळून तो कापडाचा तूकडा निरखून पाहू लागली. अर्धा कापडाचा तुकडा विहिरीच्या बाहेर होता तर अर्धा विहिरीच्या आत लटकत होता. तिने तो तुकडा ओढून आपल्या हातात घेतला आणि आपल्या जवळ असलेल्या रक्ताचे डाग असलेल्या तूकड्यासोबत पडताळून पाहाला. ते दोन्हीही एकाच कपड्याचे तूकडे होते. त्या कपड्याच्या तुकड्यामुळे त्या ब्लॅकहोलमध्ये काय आहे हे पाहण्याची तिची उत्सुकता चाळवली होती. मागचा पुढचा विचार न करता ती विहिरीच्या काठावर गेली आणि आत उडी मारण्याचा विचार करीत वाकून डोकावून पाहू लागली. त्या विहिरीच्या शेजारीही एक खडक होता आणि त्या खडकावर 'D3' असं कोरलेलं होतं. आणि त्याच्या अगदी खाली लाल अक्षरांनी 'धोका' असं लिहिलेलं होतं. पण स्टेलाचं कुठे तिकडे लक्ष होतं.

तिच्या अगदी मागेच एका खडकाच्या मागून अंधारात दोन चमकणारे पिवळे डोळे तिच्याकडे रोखून पाहत होते. ते त्याच हिंस्त्र पशूचे असावेत. पण स्टेलाचं तिकडेही बिलकुल लक्ष नव्हतं.

स्टेला आता 'D3' ब्लॅकहोलमध्ये उडी मारण्यासाठी दोन पावलं मागे सरली आणि उडी मारणार इतक्यात तिच्या मागुन काहीतरी तिच्यावर झेपावलं आणि त्याने तिला घट्ट पकडून मागे खेचलं. स्टेलाची भितीदायक किंकाळी साऱ्या गुहेत घुमली. जेव्हा स्टेलाने मागे वळून बघितलं, तो जाकोब होता. त्याने तिला त्या ब्लॅकहोलमध्ये उडी टाकण्यापासून परावृत करण्यासाठी मागून पकडून मागे खेचले होते. आता ते दोघंही जमिनिवर पडलेले होते. जाकोब अजुनही तिला घट्ट पकडून होता.

'' तू वेडी आहेस की काय? ... मी तुला सांगितलं होतं की ज्या ब्लॅकहोलमध्ये तू कधी पुर्वी गेली नाहीस अश्या ब्लॅकहोलमध्ये जावू नकोस म्हणून...'' जाकोब रागाने म्हणाला.

'' हो पण... या ब्लॅकहोलमध्ये काय प्रॉब्लेम आहे?'' तिने आश्चर्याने विचारले.

'' ते तिकडे खडकावर काय लिहिलं आहे जरा बघ... धोका... चांगलं लाल अक्षराने लिहिलेलं आहे'' जाकोब त्या खडकाकडे तिचं लक्ष वेधून म्हणाला. अजुनही तो रागातच होता.

जाकोब अजुनही तिला घट्ट पकडून होता. तिने स्वत:ला त्याच्या पकडीतून सोडवून घेण्याचा प्रयत्न केला, पण जाकोबची पकड अजूनच घट्ट झाली. ती लाजली आणि तिने मान खाली घातली. जशी जाकोबची पकड सैल झाली तिने आपली सूटका करुन घेतली.

जाकोब उठून उभा राहाला. स्टेलाही लाल अक्षराने 'धोका' असं लिहिलेल्या त्या खडकाकडे पाहत उठली. ती असं लिहिलेला खडक या गुहेत प्रथमच पाहत होती. जाकोबने त्याच्या हातातल्या टॉर्चचा प्रकाश त्या खडकावर टाकीत म्हटले,

''बघ..''

तिथे खडकावर टॉर्चच्या प्रकाशात 'D4' आणि त्याच्या खाली लाल अक्षरात लिहिलेलं 'धोका' असं दिसत होतं.

'' हा ब्लॅक होल... आणि...'' जाकोब बाजुला जवळच असलेल्या एका ब्लॅकहोलवर, जिथे शेजारच्या खडकावर 'D5' आणि त्याच्या खाली 'धोका' असं लिहिलेलं होतं, तिकडे टॉर्चचा प्रकाश टाकीत म्हणाला, '' ... आणि..हा 'D5'.. 'D3' तर धोकादायक आहेच पण हे दोन ब्लॅकहोल 'D4' आणि 'D5' सुध्दा धोकादायक आहेत...''

जाकोबने पुन्हा आपल्या टॉर्चचा प्रकाश ज्या ब्लॅकहोलमध्ये थोड्या वेळापूर्वी स्टेला उडी मारणार होती त्या 'D3' वर केंद्रीत करीत म्हटले, '' या ब्लॅकहोलमध्ये ज्यात तू आता उडी मारणार होतीस त्यात तू गुदमरुन मेली असतीस ... कारण त्यात हवा नाही आहे... ''

'' आय ऍम सॉरी... माझं खरोखरंच त्या खडकाकडे लक्षच गेलं नाही '' स्टेला ओशाळून म्हणाली.


क्रमश:...


Quote of the day -

Don't go around saying the world owes you a living; the world owes you nothing; it was here first.

--- Mark Twain [Samuel Langhornne Clemens] (1835-1910)


Marathi books, Marathi proverbs, Marathi quotes, Marathi idioms, Marathi poems, Marathi lekh, Marathi writting, Marathi creation, Marathi Art, Marathi Bhasha

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Books - Black Hole CH-27 अजून एक खडा

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Interesting quotes -

Minds are like parachutes. They only function when they are open.

--- Sir James Dewar, Scientist (1877-1925)


जाकोब 'C' लेव्हलच्या खडकाळ गुहेत एका विहिरीशेजारी एका खडकावर बसला होता. त्याच्या बाजुला कागदपत्रांचा एक पुडका पडलेला होता आणि काही कागद पसरलेले होते. जाकोबच्या हातात एक खडकाचा तुकडा होता ज्याच्याकडे तो काळजीपुर्वक न्याहाळून पाहत होता. तो आता त्याच्या हातातल्या खडकाच्या तुकड्याला दुसऱ्या एका खडकाच्या तुकड्याने तोडायला लागला. जेव्हा तो एक खडकाचा तुकडा दुसऱ्या खडकाच्या तुकड्यावर आदळत होता तेव्हा त्यातून ठिणग्या निघत होत्या. बराच वेळ एकाग्रतेने तो ते खडकांचे तुकडे एकमेकांवर आदळत होता. अचानक तो भानावर आला तर कावरा बावरा होवून स्टेलाला आजुबाजुला बघून शोधू लागला. जेव्हा ती त्याला दिसली तेव्हा कुठे त्याच्या जिवात जिव आला.

स्टेला 'C2'विहिरीच्या काठावर उभी होती. ती विहीर जाकोब जिथे आपलं काम करीत होता तिथून जवळच होती पण मधे एक मोठा खडक आडवा होता. ती मधे मधे तिच्या हातातले कागद उकलून त्याचा संदर्भ घेत होती. तेवढ्यात तिला विहीरीच्या काठावर काहीतरी चिटकलेले दिसले. तिने जवळ जावून लक्ष देवून बघितले तर ते कपड्याचे धागे होते.

तेवढ्यात तिला मागून जाकोबचा आवाज आला, '' हे... काय करीत आहेस?''

'' काही नाही '' स्टेला म्हणाली.

'' हे बघ... आताच काम करता करता माझी टूलकिट या विहिरीत पडली आहे... प्लीज ती मला आणून देतेस का?'' जाकोबने विचारले.

'' हं आलेच '' ती म्हणाली.

स्टेला जेव्हा त्याच्याजवळ आली तेव्हा जाकोब तिला म्हणाला, '' टूलकीट तर तू बघितलीच आहेना ... तो एक छोटा लाल रंगाचा बॉक्स आहे''

'' हो... मला माहित आहे '' स्टेला म्हणाली आणि 'C3' विहिरीच्या काठावर गेली, ज्यात जाकोबची टूलकीट पडली होती. दोन पावले मागे येवून तिने पटकन त्या विहिरीत उडी मारली. आता तिला ब्लॅकहोलमधे उडी मारण्याची चांगलीच सवय झालेली दिसत होती.

जाकोबला गुहेत दुरवर एका जागी जमिनीवर काहीतरी चमकतांना दिसलं. जाकोब आपल्या हातातला खडक बाजूला ठेवत तिथून उठला. आणि हळू हळू त्या चमकणाऱ्या वस्तूकडे जावू लागला. त्या वस्तूच्या जवळ जाताच त्याने त्या वस्तूवर आपल्या टॉर्चचा झोत टाकला. त्याच्या चेहऱ्यावर एक हास्य तरळलं होतं. त्याच्या पुढ्यात जमिनीवर पडलेला तो एक पारदर्शक खडा होता ... अगदी त्याच्या मनगटावर बांधला होता तसाच. त्याने तो खडा उचलून घेतला. त्याच्या चेहऱ्यावरचं हास्य अजुन खुललं होतं. त्याने तो खडा आपल्या मनगटावर बांधलेल्या खड्याच्या जवळ नेवून त्यांची एकमेकांशी तुलना केली.

'' माय गॉड! ... काय सुंदर खडा आहे!'' जणू तो स्वत:शीच बोलला.

'' आत्ता पर्यंत तु एकटाच होता ... बघ तुझ्यासाठी एक नवा सोबती आला आहे..'' तो जणू त्याच्या मनगटावर बांधलेल्या खड्याशी बोलत होता.

तेवढ्यात जाकोबच्या पाठीमागुन एक हात येवून जाकोबच्या खांद्यावर विसावला. दचकून जाकोबने दोन्ही खडे पाठीमागे लपवून वळून बघितले.

'' हे घे मी तुझी टूलकीट आणली आहे'' ती स्टेला होती.

स्टेलाला समोर पाहून जाकोबने सुटकेचा सुस्कारा सोडला.

'' ओह ... थॅंक यू... मला वाटलं... तू खरोखरंच मला भिती घातलीस...'' जाकोब म्हणाला.

स्टेलाने त्याची टूलकीट त्याला दिली.

'' हे बघ मला अजुन एक खडा सापडलाय'' जाकोबने आपली खडा असलेली मुठ स्टेलासमोर उघडली.

स्टेलाने तो खडा उचलून आपल्या हातात घेतला आणि ती त्याच्याकडे अगदी जवळून निरखून बघू लागली.

'' खरंच किती गोड खडा आहे हा!'' स्टेला म्हणाली.

स्टेलाने त्या खड्याला आपल्या मुठीत बंद केलं आणि 'C2'विहिरीकडे जात जाकोबला म्हणाली,

'' माझ्याजवळ थोडा वेळ राहू दे ''

'' थोडा वेळ नाही... नेहमीसाठीच असू दे ... तुझ्या मनगटावर बांध बघ त्याला'' जाकोब म्हणाला.

स्टेला जाता जाता थांबली आणि अत्यानंदाने म्हणाली, '' ओह.. थॅंक यू .. थॅंक यू सो मच''

जाकोब तिच्याकडे पाहून गोड हसला.

स्टेलाने त्या खड्याकडे मुठ उघडून पुन्हा एकदा पाहाले आणि ती त्या विहिरीकडे चालू लागली. जाकोब लोभसपणे तिला जातांना पाहत होता.

'' ऐक'' जाकोब म्हणाला.

स्टेला थांबून पुन्हा त्याच्याकडे वळून पाहू लागली.

'' काळजी घे... ज्या ब्लॅकहोलमध्ये तू पुर्वी कधी गेली नाहीस अश्या ब्लॅकहोलमध्ये जावू नकोस...'' जाकोब तिला एखाद्या आपल्या माणसाप्रमाणे सुचना देवू लागला.

'' हो...ठिक आहे '' स्टेलाने प्रतिउत्तर दिले.


क्रमश:...


Interesting quotes -

Minds are like parachutes. They only function when they are open.

--- Sir James Dewar, Scientist (1877-1925)


Wachan, Wacha, Lekhan, Lekhak, marathi lekh, Marathi sahitya, Marathi culture, Marathi sansckruti, Marathi education, Marathi subject, Marathi schools, marathi shala

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Novels Collection - Black Hole CH-26 वेगवेगळी विश्व

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Famous proverbs -

Act in the valley so that you need not fear those who stand on the hill.

--- Danish proverb


पोलिस स्टेशनमध्ये पोलिस ऑफीसर ब्रॅट आणि त्याचा सहकारी समोरा समोर बसले होते. ब्रॅट अस्वस्थ दिसत होता. तो त्याच्या सहकाऱ्याच्या पुढ्यात टेबलवर एक फोटो टाकत त्याच्या खुर्चीवरुन उठला.

'' त्या गुन्ह्याचे शिल्पकार ... हे दोघंजणं आहेत ...'' ब्रॅट म्हणाला.

त्याच्या सहकाऱ्याने तो फोटो न्याहाळून पाहाला. तो स्टेलाचा आणि जाकोबचा कॉफी हाऊसमध्ये कॉफी घेत असतांनाचा फोटो होता.

'' मला शंका होतीच... पण आता खात्री झाली आहे... '' फोटोत जाकोबवर बोट ठेवीत ब्रॅट म्हणाला, '' की या माणसाचाच गिब्सनच्या गायब होण्यामागे हात आहे ''

'' तुम्ही असं कसं... म्हणजे एवढ्या खात्रीने असं कसं म्हणू शकता?'' त्याच्या सहकाऱ्याने विचारले.

ब्रॅटने अस्वस्थतेने त्याच्या टेबलभोवती एक चक्कर मारली आणि मग आपल्या रिकाम्या चेअरच्या मागे चेअरवर रेलून हात ठेवून उभा राहत तो म्हणाला, '' कारण.. त्यांची जवळीक जरा जास्तच वाढतांना दिसत आहे... सिझन नसतांना एखादं फुलाचं झाड बहरावं तसं त्यांचं प्रेम जरा जास्तच बहरतांना दिसत आहे... '' ब्रॅट कडवटपणे म्हणाला.

तिकडे ब्रॅट आणि त्याच्या सहकाऱ्यात चर्चा चालली होती, त्याच वेळी इकडे जाकोब आणि स्टेला गिब्सनचा शोध घेण्यासाठी ब्लॅकहोलमधून त्या खडकाच्या गुहेत पुन्हा शिरले होते. आपआपल्या टॉर्चच्या प्रकाशात ते सोबत सोबत समोर चालले होते.

'' तुला माहित आहे?... गिब्सन या सगळ्या भानगडीत का पडला?'' जाकोबने विचारले.

स्टेलाने त्याच्याकडे प्रश्नार्थक मुद्रेने पाहत विचारले, '' कां पडला?''

'' ज्या वैज्ञानिकाने ही छोटी छोटी विश्व तयार केलीत, त्याचा ठाम विश्वास होता की ... जर का असे कृत्रीम विश्व तयार करता येत असतील तर नक्कीच या ब्रम्हांडात अशी खरीखूरी वेगवेगळी विश्व अस्तित्वात असली पाहिजेत... आणि जर आपण जसे या कृत्रीम विश्वात प्रवेश करु शकतो आणि बाहेरही पडू शकतो तसेच आपण खऱ्याखूऱ्या विश्वांमधे सुध्दा प्रवेश करुन बाहेर पडण्याचा काहीतरी रस्ता असला पाहिजे...'' जाकोबने तिला सविस्तर समजावून सांगितले.

'' तो त्यात यशस्वी झाला होता?'' स्टेलाने उत्सुकतेने विचारले.

'' नाही... असं वाटतं की तो शास्रज्ञ यशस्वी होण्याच्या आधीच गायब झाला... आणि गिब्सन त्याचं अपूर्ण राहीलेलं स्वप्न पुर्ण करण्याच्या प्रयत्नाला लागला'' जाकोब म्हणाला.

'' बापरे... म्हणजे गिब्सनही तर नाही ना त्या वैज्ञानिकासारखा गायब झाला?'' स्टेलाच्या चेहऱ्यावर काळजी आणि भिती दिसत होती.

जाकोबच्या चेहऱ्यावर या प्रश्नाचे काय उत्तर द्यावे याचा संभ्रम दिसत होता.


क्रमश:...


Famous proverbs -

Act in the valley so that you need not fear those who stand on the hill.

--- Danish proverb


Novels collection, Enovels collection, Ebooks collection, books collection, Best novels, Best books, Free novels, Free books, library on net, library on internet

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Kadambari - Black Hole CH-25 लग्न

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Inspiring quotes -

The only difference between your abilities and others is the ability to put yourself in their shoes and actually try.

--- Leonardo Ruiz

आज चर्चमध्ये सगळी सुझान आणि डॅनियलच्या लग्नाची गडबड चालली होती. सुझान नवरीच्या शुभ्र पेहरावात अजुनच खुलून दिसत होती. डॅनियलही त्याच्या कोऱ्या करकरीत सुट - बुटात उमदा दिसत होता. जेव्हा चर्चच्या प्रिस्टने त्यांच्या लग्नाच्या सोहळयाला सुरवात केली दोघांचेही चेहरे भावी आयुष्याच्या स्वप्नाने जणू चमकत होते. त्यांचे मित्र, नातेवाईक आणि हितचिंतक जे चर्चमध्ये जमले होते, त्यांच्या चेहऱ्यावरही आनंद ओसंडून वाहत होता. त्या गर्दीतच एका जागी जाकोब स्टेलाच्या शेजारी उभा राहाला होता आणि तो समोर चाललेला लग्नसोहळा पाहत होता. त्याच गर्दीत एका कोपऱ्यात पोलिस ऑफीसर ब्रॅट उभा होता आणि तो स्टेला आणि जाकोबच्या हालचाली बारकाईने टिपत होता.

शेवटी प्रिस्टने लग्न सोहळा संपवून त्यांचं लग्न लागल्याचं जाहिर केलं. सुझान आणि डॅनियलने एकमेकांना किस केलं. समोर जमलेल्या लोकांनी टाळ्या वाजवून त्यांच्या सदीच्छा आणि आनंद व्यक्त केला.

रात्री सुझान आणि डॅनियलच्या लग्नाची रिसेप्शन पार्टी जोरात सुरु होती. पार्टीत एका कोपऱ्यात स्टेला आणि जाकोब काहीतरी चर्चा करीत होते. तेवढ्यात सुझानचं लक्ष त्यांच्याकडे गेलं.

सुझानला पोलीस ऑफीसर ब्रॅटचे शब्द आठवले, '' एक्ट्रा मॅरायटल अफेअर''

ब्रॅटला आलेली शंका खरी तर नाही...

तिच्या मनात डोकावून गेलं. वाकडं तोंड करुन हळू आवाजात ती त्याच्या शेजारी उभ्या असलेल्या डॅनियलला म्हणाली,

'' या माणसाला इथे कुणी बोलावलं?''

'' नाही ... मी तर नाही बोलावलं'' डॅनियलने खांदे उचकावीत पटकन उत्तर दिलं.

डॅनियल तिच्याकडे एक टक पाहत गमतीने म्हणाला, '' तुला माहीत आहे... मधमाशी ही नेहमी मधाच्या शोधात असते''

'' डॅनियल प्लीज ... माझा मुड खराब नको करुस... ही वेळ अश्या फालतू गमती करण्याची नव्हे'' ती वर वर तर म्हणाली पण तिची स्टेला आणि जाकोबबद्दलची शंका आता दृढ होत चालली होती.

रिसेप्शन पार्टी आता ऐन रंगात आली होती. लोक छोटे छोटे समुह करुन, हातात मद्याचे ग्लासेस घेवून गप्पा करीत होते. लॉनमध्ये मधेच कुण्या एखाद्या गृपमधून जोरात हसण्याचा आवाज येत होता. पोलिस ऑफीसर ब्रॅट संधी साधून स्टेला आणि जाकोबच्या एका कोपऱ्यात उभ्या असलेल्या समुहात सामिल झाला.

'' हाय .. मिसेस फर्नांडीस...'' ब्रॅटने स्टेलाला अभिवादन केले.

'' हॅलो...'' स्टेलाने आपल्या गंभीर चेहऱ्यावर हास्य आणण्याचा प्रयत्न करीत प्रतिउत्तर दिले.

'' मी आपल्याला डिस्टर्ब तर करीत नाही?'' तिच्या डोळ्यात पाहत तो खोचकपणे म्हणाला.

'' ओह.. नाही ... बिलकुल नाही'' स्टेला म्हणाली.

स्टेलाने जाकोबला त्याची ओळख करुन दिली,

''जाकोब... मि. ब्रॅट''

दोघांनीही हस्तांदोलन केले.

'' नाईस टू मिट यू'' जाकोब म्हणाला.

'' यू टू'' ब्रॅट त्याचा हात जरा वाजवीपेक्षा जास्त जोराने दाबत म्हणाला.

'' हे पोलीस ऑफीसर आहेत आणि गिब्सनच्या केसवर काम करीत आहेत... आणि हा जाकोब ... गिब्सनचा मित्र'' स्टेलाने दोघांची एकमेकांना थोडक्यात माहिती सांगितली.

'' आपण आधी कधी भेटलो?'' ब्रॅटने जाकोबकडे निरखुन पाहत विचारले.

'' नाही ... मला नाही वाटत... म्हणजे मला तर आठवत नाही '' जाकोब आपल्या स्मरणशक्तीवर जोर देत म्हणाला.

तेवढ्यात सुझान तिथे त्यांच्या मधे घुसली.

'' सुझान आज तु फार सुंदर दिसते आहेस'' ब्रॅटने तिची तारीफ केली.

'' थॅंक यू'' सुझान लाजून म्हणाली.

तेवढ्यात काहीतरी आठवल्यासारखे करुन ब्रॅटने सुझानला म्हटले, ''सुझान ऍक्चूअली...''

आणि तिला गृपपासून बाजुला घेत गृपला म्हटले, '' ऍक्सूज अस प्लीज''

ब्रॅट सुझानला गृपपासून दूर बाजुला घेवून गेला.

सुझान आणि ब्रॅटची एका कोपऱ्यात काहीतरी कुजबुज चालली होती. तेवढ्यात डॅनियल तिथे आला.

'' आय होप... मी तुम्हाला डिस्टर्ब करीत नाही आहे'' डॅनियल म्हणाला.

'' नाही ... नाही ..'' ब्रॅट म्हणाला.

'' काय आहे ?'' सुझानने विचारले

डॅनियलने कुणीतरी पाठविलेला एक फुलांचा गुच्छ सुझानसमोर धरला. सुझानने तो घेवून त्यात खोसलेले कार्ड बाहेर काढले. त्या कार्डवर लिहिलेलं होतं, '' कॉग्रॅच्यूलेशन्स ऍन्ड हार्टली बेस्ट विशेस... फ्रॉम गिब्सन ... टू माय लव्हली सिस्टर ...'

बराच वेळ कुणीच काही बोललं नाही. फक्त एकमेकांकडे आश्चर्याने बघत राहाले.


क्रमश:...


Inspiring quotes -

The only difference between your abilities and others is the ability to put yourself in their shoes and actually try.

--- Leonardo Ruiz


Marathi Novel, Marathi Kadambari, Kadambari, Marathi book, Marathi books, Marathi literature, Marathi entertainment, Marathi cinema, Marathi jyotish, Marathi astrology, Marathi news

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Novel - Black Hole Ch-24 कॉफी हाऊस

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Famous proverb -

Take the world as it is, not as it ought to be.

--- German Proverb, Sayings of German Origin


संध्याकाळची वेळ होती, सुझान आणि डॅनियल हातात हात गुंफून फुटपाथवर चालत होते.

एका कॉफी शॉपकडे पाहून डॅनियल म्हणाला, '' चल कॉफी घेवूया''

'' थकलास ... इतक्या लवकर .. ही तर सुरवात आहे डियर ... अजुन तर फार मोठा पल्ला गाठायचा आहे..'' सुझान त्याला चिडवित म्हणाली.

'' चालत राहाणंच जिवन नव्हे... जिवनात चालता चालता मधे मधे काही मैलाचे दगडही येत असतात... त्या मैलांच्या दगडांवर थांबने आणि मागे वळून आतापर्यंत आपण किती समोर पोहोचलो आहोत हे जाणण्यातही एक आनंद असतो...'' डॅनियल अगदी फिलॉसॉफीकल होवून बोलत होता.

'' असं म्हणतोस.. तर चल थोडी थोडी कॉफी घेवूया आणि पुन्हा ताजेतवाने होवून पुढचं मार्गक्रमण करुया...'' सुझान गालातल्या गालात हसत म्हणाली.

ते दोघेही कॉफी हावूसमध्ये शिरुन एका कोपऱ्यात एकमेकांच्या समोर बसले.

सुझानने एक कागद आपल्या पर्समधून काढला आणि त्यावर ती काहीतरी मोजत बसली.

'' मला वाटते तुही तुझ्या मित्रांची यादी तयार केली असावी'' सुझान तिच्याजवळच्या कागदावर काहीतरी आकडेमोड करीत म्हणाली.

'' कशासाठी? '' डॅनियलने निरागसपणे विचारले.

सुझान एकदम तिची कागदावर चाललेली आकडेमोड थांबवून त्याच्याकडे रागाने पाहात म्हणाली, '' कशासाठी म्हणजे?... लग्नाच्या पत्रीका वाटण्यासाठी ... डॅनियल खरच तु किती अबसेन्ट माईंडेड आहेस.. आता कृपा करुन हे विचारु नकोस की कुणाचं लग्न?''

डॅनियल गोरामोरा झाला होता. पण तसं न दाखविता त्याने कॅफेत इकडे तिकडे पाहत वेटरला बोलावले. वेटर येवून अदबिने त्याच्याजवळ उभा राहाला.

'' दोन ब्लॅक कॉफीज प्लीज''

त्याने ऑर्डर दिली तशी वेटर तिथून निघून गेला.

सुझान पुन्हा आपल्या कामात मग्न झाली आणि डॅनियल कॅफेमधे इकडे तिकडे पाहू लागला. त्यांच्यापासून बरंच दूर, एकदम विरुध्द कोपऱ्यात, डॅनियलचं लक्ष आकर्षीलं गेलं.

'' सुझी'' डॅनियलने तिकडे पाहत सुझानला आवाज दिला.

सुझानने त्याच्यावर एक ओझरती नजर टाकली आणि पुन्हा आपल्या कामात मग्न झाली.

'' सुझी ... तिकडे कोपऱ्यात तर बघ'' डॅनियलने पुन्हा तिला हटकले.

सुझानने डॅनियलने निर्देशित केलेल्या कोपऱ्यात बघितले. त्या कोपऱ्यात जाकोब आणि स्टेला गहन विचारात आणि चर्चेत डूबलेले एकमेकांसमोर बसले होते. त्यांच्या समोर टेबलवर काही कागदही पसरलेले होते.

त्यांना पाहताच सुझानच्या तळपायाची आग मस्तकात गेली. ती एकदम उठून उभी राहाली. आधीच जाकोब तिला एकदा समुद्र किनाऱ्यावर त्यांच्यावर वॉच ठेवतांना आढळला होता. तेव्हापासून तिच्या मनात जाकोबबद्दल एक तिव्र तिटकारा होता. आणि आता स्टेलाचं जाकोबसोबत असं कॅफेमध्ये येणं सुझानला बिलकुल आवडलेलं नव्हतं.

'' चल ... लवकर चल इथून ... आपण दुसरीकडे कुठेतरी जावूया'' सुझान बाहेर दाराकडे जात म्हणाली.

डॅनियलही तिच्या मागे मागे मुकाट्याने चालायला लागला.


क्रमश:...


Famous proverb -

Take the world as it is, not as it ought to be.

--- German Proverb, Sayings of German Origin


marathi granth, Marathi granthalaya, Sandarbh granth, Marathi kavita, Marathi charolya, Marathi books, Marathi pustak, Marathi pustke, Marathi pustakalala, Marathi publication, Marathi prakashn

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Books - Black Hole CH-23 बाहेर पडण्याचा मार्ग

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Great Quotes-

It is a wise person that adapts themselves to all contingencies; it's the fool who always struggles like a swimmer against the current.

--- Annonymous


जाकोब आणि स्टेला अजुनही 'A' लेव्हलच्या ब्लॅकहोलमध्ये होते.

'' चल आता परत जावूया'' जाकोब स्टेलाला म्हणाला.

जाकोब रस्ता बदलून एकीकडे चालू लागला आणि स्टेलाही रस्ता बदलून त्याच्या सोबत सोबत चालू लागली. जाकोबने चालता चालता आपल्या खिशातला 'तो' टेनिस बॉल बाहेर काढला. त्या बॉलवर काढलेलं मानवी कवटीचं चित्र स्टेलासमोर धरीत तो म्हणाला,

'' बघ हा बॉल आता आपल्याला बाहेर पडायचा रस्ता दाखवेल''

जॉकोबने तो बॉल खडकांच्या उतारावर दोन खडक एकाला एक लागुन तयार झालेल्या खाचेत ठेवला. तो बॉल उतार असल्यामुळे त्या खाचेत खाली घरंगळायला लागला. जाकोब त्या बॉलचा पाठलाग करायला लागला आणि स्टेलाही त्याच्या मागे धावू लागली.

'' आपण जर या बॉलचा पाठलाग केला तरच आपण बाहेर जावू शकू'' जाकोब गमतीने म्हणाला.

शेवटी तो बॉल घरंगळत जावून त्या गुहेतील एका विहिरीत पडला.

'' हिच ती विहिर आहे जिच्यात आपल्याला बाहेर पडण्यासाठी उडी मारावी लागणार आहे'' जाकोब म्हणाला.

जाकोबने स्टेलाचा हात पकडला आणि दोघांनीही त्या विहिरीत उडी मारली. आता स्टेला उडी मारण्यात पटाईत झाली असं दिसत होतं.

जाकोब आणि स्टेला आता त्या वाड्याच्या समोर विहिरीच्या शेजारी जमिनीवर पडले. दोघंही वर आकाशाकडे पाहत उठून उभे राहाले. इतका वेळ आत ब्लॅकहोलमध्ये त्यांना चारही बाजुला खडकाव्यतिरीक्त काहीही दिसलं नव्हतं. आता वर आकाश आणि आजुबाजुला मोकळं मैदान आणि झाडी पाहून त्यांना हायसं वाटलं. जाकोब तिथेच आजुबाजुला जमिनीवर टॉर्चच्या प्रकाशात काहीतरी शोधू लागला.

'' काय शोधतोस?'' स्टेलाने विचारले.

तेवढ्यात जाकोबला टॉर्चच्या उजेडात तो जे शोधत होता ते दिसलं असावं. कारण खाली वाकुन त्याने काहीतरी जमिनीवरुन उचललं. तो 'तो' टेनिस बॉल होता, ज्याच्यावर मानवी कवटीचं चित्र काढलेलं होतं.

आता दोघंही सोबत सोबत रस्त्याच्या कडेला ठेवलेल्या आपल्या कारकडे चालू लागले.

'' तर मग... आपण कसे गिब्सनला शोधणार आहोत?'' स्टेला मुळ मुद्यावर आली.

'' त्याचाच तर आपल्याला आता विचार करावा लागणार आहे'' जाकोब आपल्याच धुंदीच चालत म्हणाला.

स्टेला त्याच्यासोबत चालत असतांना आश्चर्याने त्याच्याकडे पहायला लागली. तिला त्याच्या बेफिकीरपणाचं आश्चर्य वाटत होतं.

'' पण एक गोष्ट मला अस्वस्थ करतेय'' स्टेला म्हणाली.

'' कोणती?'' जाकोबने विचारले.

'' तो सडलेला आणि प्राण्यांनी कुरतडलेला माणूस त्या गुहेत जिवंत राहू शकला नाही ... तर गिब्सन जर त्या गुहेत अडकला असेल तर तो कसा काय जिवंत राहू शकतो?'' स्टेलाने जसे स्वत:लाच विचारले.

जाकोब काहीच बोलला नाही. कारण त्याच्याजवळ त्याचे काहीच उत्तर नव्हते.


क्रमश:...


Great Quotes-

It is a wise person that adapts themselves to all contingencies; it's the fool who always struggles like a swimmer against the current.

--- Annonymous

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi literature - Black Hole CH-22 वेळेचं मोजमाप

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Famous thoughts-

Adaptability is not imitation. It means power of resistance and assimilation.

--- Mahatma Gandhi


जाकोबने स्टेलाच्या घड्याळाचा आणि त्याच्या घड्याळाचा टाईम जुळवून बरोबर 7 असा केला आणि स्टेलाची घड्याळ तिथेच 'A3'असं ज्या खडकावर कोरलं होतं त्यावर ठेवून दिली. नंतर स्टेलाकडे वळत तो म्हणाला, '' चल आता माझ्याबरोबर या ब्लॅकहोलमध्ये उडी टाक''

जाकोब तिला तिचा हात धरुन त्या विहिरीकडे नेवू लागला तसा स्टेलाने आपला हात सोडवून घेतला.

'' काळजी करु नकोस ... ही उडीही आधीच्या उडीसारखीच आहे...'' जाकोब तिला हिम्मत देण्याचा प्रयत्न करीत म्हणाला.

शेवटी जाकोबने स्टेलाला याही ब्लॅकहोलमध्ये उडी मारण्यास तयार केलं आणि दोघांनीही 'A3'ब्लॅकहोलमध्ये उडी मारली. स्टेलाच्या किंकाळीचा आवाज सुरवातीला हळू हळू कमी झाला आणि मग अचानक बंद झाला.

जाकोब आणि स्टेला दोघंही एका दुसऱ्या खडकाळ गुहेत जमिनीवर खाली पडले. हळू हळू ते उठून उभे राहाले. स्टेलाने या गुहेत काहीतरी वेगळे असेल या आशेने आपल्या टॉर्चच्या प्रकाशात आजुबाजुला बघितले. जाकोबने उठल्याबरोबर आपल्या टॉर्चचा प्रकाश एका बाजुला टाकला. तिथे एक विहिर होती आणि त्या विहिरीच्या शेजारीच एक खडक होता. त्या खडकावर 'Exit' असं कोरलेलं होतं.

'' इथे फक्त एकच विहिर?'' स्टेलाने विचारले.

'' नाही अजुन एक आहे तिकडे... B1... का बरं? '' जाकोबने विचारले.

'' नाही ... असंच विचारलं'' स्टेला म्हणाली.

'' तुला विहिरीत उड्या मारण्याची चांगलीच मजा येत आहे असं दिसतं...'' जाकोब तिला चिडवित म्हणाला.

दोघंही एकमेकांकडे पाहून गालातल्या गालात गोड हसले. जाकोब तर मंत्रमुग्ध झाल्याप्रमाणे तिच्या सौंदर्याने मोहून जावून तिच्याकडे एकटक पाहत होता. तिने पटकन आपली नजर दुसरीकडे वळवली.

जाकोब स्टेलाला ज्या विहिरीच्या बाजुला खडकावर 'Exit' असं कोरलेलं होतं तिथे घेवून गेला.

'' ही 'Exit' विहिर आहे, जिच्यातून आपल्याला 'A' लेव्हलला परत जायचं आहे ''

जाकोब आणि स्टेला आता 'Exit'विहिरीच्या अगदी काठावर उडी मारण्याच्या पावित्र्यात उभे होते.

'' असं होवू शकतं का की गिब्सन असाच एखाद्या ब्लॅकहोलमध्ये अडकला असेल?'' स्टेलाने विचारले.

'' हो... होवू शकतं'' जाकोब अगदी सहजतेने म्हणाला.

'' तर मग आपण सगळ्या लेव्हल्सच्या सर्व ब्लॅकहोलमध्ये गिब्सनचा शोध घेतला तर?'' स्टेलाने विचारले.

'' हं... बरोबर आहे तुझं... या परिस्थितीत कुणीही हाच विचार करेल... पण ते जेवढं वाटतं तेवढं सोप काम नाही आहे... ते फार जोखिमीचं काम आहे...''

स्टेला पुढे काही विचारण्याच्या आधीच जाकोबने तिचा हात आपल्या हातात घेवून 'Exit'विहिरीत उडीसुध्दा मारली.

जाकोब आणि स्टेला आता लेव्हल 'A' च्या गुहेत जमिनीवर खाली पडलेले होते. ते एकमेकांकडे बघत, गालातल्या गालात हसत उठून उभे राहाले. उठून उभा राहाल्याबरोबर जाकोब त्या 'A3'असं कोरलेल्या खडकावर ठेवलेल्या स्टेलाच्या घड्याळाजवळ गेला. जाकोबने ते घड्याळ उचललं आणि आपल्या घड्याळाशी जुळवीण्यासाठी जवळ धरीत म्हणाला,

'' बघ तुझ्या घड्याळात 7.15 वाजले आहेत तर माझ्या घड्याळात 8.15 वाजले आहेत...''

'' अरे खरंच की ... पण असं कसं?'' स्टेला त्या घड्याळाकडे बघत आश्चर्याने म्हणाली.

'' या ब्लॅकहोलच्या वेळेचं मोजमाप हे इथल्या मोजमापापेक्षा पुर्णपणे वेगळं आहे... इथले 15 मिनिट म्हणजे या ब्लॅकहोलमधील वेळेच्या 1 तासाबरोबर आहे... '' जाकोब स्पष्टीकरण देत होता.

'' बापरे... खरंच की ...किती अदभूत... अशाने तर माणूस त्याच्या एका जिवनात कितीतरी आयुष्ये जगु शकेल...'' स्टेलाला सगळं कसं विस्मयजनक वाटत होतं.

'' तुला किती आयुष्ये जगावीशी वाटतात?'' जाकोबने विचारले.

'' गिब्सनशिवाय कितीही आयुष्ये जगली तरी त्याला गिब्सनसोबत जगलेल्या एका जिवनाची सर येणार नाही'' स्टेला गंभीर होवून म्हणाली.

जाकोबने तिच्याकडे प्रेमाने बघत तिची घड्याळ परत केली.


क्रमश:...


Famous thoughts-

Adaptability is not imitation. It means power of resistance and assimilation.

--- Mahatma Gandhi


Marathi booklet, Marathi catlog, Marathi library, vachnalaya, marathi fiction, Marathi stories, Marathi novels, Kadambari, sahitya vishwa, Marathi literature, Maza blog, Muktangan

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi literature - Black Hole CH-21 ब्लॅकहोलच्या आत ब्लॅकहोल!

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Thought of the day -

A mere literary man is a dull man; a man who is solely a man of business is a selfish man; but when literature and commerce are united, they make a respectable man.

--- Samuel Johnson 1709-1784, British Author


जाकोब आणि स्टेला आता त्या अंधाऱ्या गुहेत आपल्या हातातील टॉर्चचा प्रकाश टाकीत हळू हळू समोर जात होते. अजुनही त्या गुहेत असलेल्या हिंस्त्र पशूच्या अस्तीत्वाची जाणीव आणि भिती त्यांच्या मनात होतीच.

'' पण आपण हे इथे कुठे आहोत?'' स्टेलाने विचारले.

जाकोबने त्याच्या हातातील टॉर्चचा झोत एका खडकावर टाकला. त्या खडकावर मोठ्या अक्षरात 'A' असं कोरलेलं होतं.

'' आपण आता एका पुर्णपणे वेगळ्या विश्वात आहोत... फार वर्षापुर्वी एका भौतिकशास्त्राच्या वैज्ञानिकाने हे जग तयार केलं आहे...'' जाकोब म्हणाला.

स्टेला आश्चर्याने आणि अविश्वासाने त्याच्याकडे पाहत होती.

'' वेगळं विश्व? ... कसं काय?'' स्टेलाने विचारले.

आता ते बोलता बोलता त्या गुहेत कुठेतरी उपस्थित असलेल्या त्या हिंस्त्र श्वापदाविषयी विसरुन गेलेले दिसत होते.

'' ज्याच्यावर त्याचा विश्वास होता... ते त्यानं बनविलं'' जाकोब म्हणाला.

'' खरंच ... किती अविश्वसनिय वाटते'' स्टेलाच्या तोंडातून त्या गुहेत इकडे तिकडे पाहत असता आश्चर्योद्गार निघाले.

जाकोबने त्याच्या टॉर्चचा प्रकाशझोत त्या गुहेत पुन्हा सगळीकडे फिरविला. प्रकाशझोत फिरवित असतांना त्यांना त्या गुहेत बऱ्याच दुसऱ्या विहिरी दिसल्या. त्याने त्यातल्या एका विहिरीच्या शेजारी असलेल्या खडकावर आपल्या टॉर्चचा प्रकाश टाकला. त्या खडकावर मोठ्या अक्षरात 'A1' असे कोरलेले होते. दुसऱ्या एका विहिरीच्या शेजारी खडकावर 'A2'तर अजुन एका विहिरीच्या शेजारी खडकावर 'A3' असे लिहिलेले होते.

"" इथे तर बऱ्याच विहिरी दिसताहेत'' स्टेला म्हणाली.

'' त्या नुसत्या विहिरी नाही आहेत ... तर ते अजुन दुसऱ्या विश्वात प्रवेश करण्याचे रस्ते .. म्हणजे अजुन दुसरे ब्लॅक होल्स आहेत...'' जाकोब म्हणाला.

'' ब्लॅकहोल्स... बापरे म्हणजे ब्लॅकहोलच्या आत ब्लॅकहोल...'' स्टेला आश्चर्याने म्हणाली.

'' हो बरोबर आहे तुझं ... ब्लॅकहोलच्या आत ब्लॅक होल'' जाकोबने दुजोरा दिला.

'' आणि त्या ब्लॅकहोल्सच्या आत? '' स्टेलाने उत्सुकतेने आणि आश्चर्याने विचारले.

'' त्या ब्लॅकहोल्सच्या आत अजुन ब्लॅक होल्स'' जाकोबने उत्तर दिले.

'' त्या ब्लॅकहोलच्या आतही ब्लॅकहोल! ... खरोखर किती अविश्वसनिय!'' स्टेलाच्या तोंडून निघाले.

'' बाहेरच्या ब्लॅकहोलच्या आत हे सगळे ब्लॅकहोल्स... आणि यांच्या आत अजुन ब्लॅकहोल्स... आणि त्यांच्या आतही ब्लॅकहोल्स ... असं किती वेळा?... त्याला काही तर अंत असेल?'' स्टेलाने विचारले.

'' आहे ना... असं वाटतं की त्या वैज्ञानिकाने A B C D आणि E अश्या पाच लेव्हल्स तयार केलेल्या आहेत... म्हणजे A ब्लॅकहोलच्या आत B ब्लॅकहोल, B ब्लॅकहोल च्या आत C, C च्या आत D आणि D ब्लॅकहोल्सच्या आत E ब्लॅकहोल्स असे...'' जाकोबने तिला सविस्तर माहिती दिली.

'' पाच लेव्हल्स? ... माझा तर विश्वासच बसत नाही आहे... खरं म्हणजे कुणाचाही बसणार नाही'' स्टेला आश्चर्याने म्हणाली.

जाकोब आता ब्लॅकहोल 'A3' कडे जायला लागला. स्टेलाही त्याच्या मागोमाग जायला लागली.

'' तुला माहित आहे? ... या ब्लॅकहोलच्या आत एक जादू आहे... तुला बघायची आहे?'' जाकोबने विचारले.

'' जादू... हे सगळं काय जादूपेक्षा कमी आहे?'' स्टेला अजुनही चहूकडे आश्चर्याने पाहत म्हणाली.

जाकोब तिला तिचा हात धरुन 'A3' असं लेबल असलेल्या विहिरीजवळ नेत म्हणाला,

'' हे तर काहीच नाही ... तुला मी याहीपेक्षा मोठी एक जादू दाखवितो''

'A3' विहिरीजवळ आल्यानंतर जाकोब थांबला आणि स्टेलाकडे वळून म्हणाला, '' जरा तुझ्या हातातलं घड्याळ देतेस?''

स्टेलाने जाकोबकडे गोंधळून बघितले.

'' तुला जादू मी दाखविणारच आहे... आधी तुझ्याजवळचं घड्याळ तर दे'' जाकोब तिला गोंधळलेलं पाहून म्हणाला.

स्टेलाने आपल्या मनगटावरचे घड्याळ काढून जाकोबच्या हातात ठेवले.

जाकोबने ते त्याच्या मनगटावरच्या घड्याळासोबत मॅच केले आणि स्टेलाच्या घड्याळीची वेळ ऍडजेस्ट करीत म्हणाला, '' बघ दोन्हीही घडाळ्यात आता बरोबर संध्याकाळचे 7 वाजले आहेत''

स्टेला दोन्हीही घड्याळाकडे आलटून पालटून पाहात गमतीने म्हणाली , '' यात अशी कोणती जादू आहे?''

'' जरा धीर तर धरशील.. अजुन खरी जादू सुरुच व्हायची आहे'' जाकोब तिच्याकडे पाहात, गालातल्या गालात हसत म्हणाला.

तिही त्याच्याकडे पाहून हसत होती.

'' ठिक आहे... '' स्टेला गंभीर होण्याचा अविर्भाव करीत म्हणाली.

जाकोब पुन्हा तिच्याकडे पाहून गालातल्या गालात हसला आणि तीही आपला गंभिरपणाचा अविर्भाव सोडून हसायला लागली.


क्रमश:...


Thought of the day -

A mere literary man is a dull man; a man who is solely a man of business is a selfish man; but when literature and commerce are united, they make a respectable man.

--- Samuel Johnson 1709-1784, British Author


Marathi blog, Marathi web site, Marathi website, Marathibook, Marathi book, Marathi bana, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi language, Marathi bhasha, Marathi vishva, Marathi world

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi books - Black Hole CH-20 मृत शरीर

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Quote of the day

It is in your moments of decision that your destiny is shaped.

--- Anonymous


स्टेला विहिरीच्या काठाजवळ उभी राहून भेदरलेल्या स्थितीत विहिरीत वाकुन वाकुन पाहत होती. आत काहीच दिसत नव्हतं, ना काही आवाज येत होता ना जाकोब आत असण्याचे काही चिन्ह दिसत होते.

जाकोबने विहिरीत उडी टाकली खरी...

पण हा गेला कुठे?...

स्टेला विहिरीच्या काठावरुन आत वाकुन डोकावून बघत असतांना अचानक तिच्या मागुन एक हात येवून तिच्या खांद्यावर विसावला. स्टेला एकदम घाबरुन जोराने किंकाळली. तिने वळून डोळे घट्ट मिटलेल्या स्थितीत तो हात आपल्यापासून झटकुन दूर सारला.

'' भिवू नकोस ... मीच आहे '' तिला जाकोबचा आवाज आला. तेव्हा कुठे स्टेलाने डोळे उघडले. डोळे विस्फारुन आश्चर्याने ती त्याच्याकडे पहायला लागली. जाकोब तिच्यासमोर उभा होता आणि तिच्याकडे पाहून गालातल्या गालात हसत होता.

'' ओह माय गॉड!... मी किती भिले... माझं तर हृदयच जवळ जवळ थांबायच्या मार्गावर होतं..'' स्टेला उसासा टाकत म्हणाली.

'' बघ मी पुर्णपणे सुरक्षीत आहे... अगदी एकही जखम नाही की साधं खरचटलं सुध्दा नाही'' जाकोब तिच्याकडे पाहत, हसत म्हणाला.

'' होना खरंच की'' स्टेला अजुनही आश्चर्याच्या धक्यातून सावरली नव्हती.

'' आता तर विहिरीत उडी मारण्यासाठी तयार होशील?'' जाकोबने विचारले. .

'' पण खरंच... तु कसा... कुठून बाहेर आलास?'' स्टेलाने अविश्वासाने विचारले.

'' ती एक जादू आहे...'' जाकोबही आता भाव खाण्याच्या अविर्भावात म्हणाला.

'' फक्त माझ्यासोबत विहिरीत उडी तर मार ... सगळं तुला आपोआप कळेल'' तो म्हणाला.

जाकोबने शेवटी तिला उडी मारण्यास मानसिक दृष्ट्या तयार केले आणि तो तिच्या हाताला धरुन तिला विहिरीच्या काठाजवळ घेवून गेला. ती अजुनही थोडीशी अनिच्छेनेच त्याच्यासोबत गेली.

स्टेलाने घट्ट डोळे बंद करुन त्याच्यासोबत विहिरीत उडी मारली. तिच्या किंकाळीचा आवाज ती जशी जशी खाली जात होती तसा तसा कमी होत होता आणि एकाजागी अचानक तिच्या किंकाळीचा आवाज पुर्णपणे नाहिसा झाला.

विहिरीत उडी मारल्यानंतर थोड्याच वेळात स्टेला आणि जाकोबला आपण अंधारात कुठेतरी जमिनीवर पडलो आहोत असं आढळलं. जाकोबने आणि स्टेलाने ताबडतोब आपापले टॉर्चेस सुरु केले तेव्हा त्यांच्या लक्षात आलं की ते एका खडकाळ गुहेत जमिनीवर पडलेले आहेत. जाकोबने आपल्या टॉर्चच्या प्रकाशाचा झोत त्या गुहेत चहूकडे फिरवला. आजुबाजुला खडकाळ भिंती, वरचे डोक्यावरचे रुफही खडकाळ, आणि आजुबाजुला सगळीकडे त्या गुहेत खडकाचे ढीगच्या ढीग विखुरलेले होते.

जसा स्टेलाने आपल्या टॉर्चचा झोत आजुबाजुला फिरवला तशी ती जोरात एकदम किंचाळली. ती भितीने जाकोबला घट्ट बिलगली आणि स्वत:चा चेहरा जेवढा शक्य होईल तेवढा जाकोबच्या छातीशी लपविण्याचा प्रयत्न करु लागली. जाकोबने तिला आपल्या बाहुपाशात धरुन ती जिकडे पाहुन भ्याली तिकडे आपल्या टॉर्चचा प्रकाशझोत टाकला. तोही एक क्षण घाबरला. तिथे अंशत: सडलेलं एक मानवी मृत शरीर पडलेलं होतं. जाकोब तिची आणि स्वत:चीही भिती दूर करण्यासाठी एक उसासा टाकीत म्हणाला, '' ते फक्त एक मेलेलं सडलेलं शरीर आहे.... ही त्या जवळच्या खेड्यातली नाहीशी झालेली आणि पुन्हा कधीही परत न जावू शकलेली लोक आहेत ''

स्टेला आता बऱ्यापैकी सामान्य झाली होती पण तरीही ती जाकोबला अजुनही बिलगलेली होती. जाकोब आपला हात तिच्या डोक्यावरुन फिरवीत तिला हिम्मत देण्याचा प्रयत्न करीत होता. ती जेव्हा भानावर आली तेव्हा ती लाजली आणि स्वत:ला त्याच्यापासून वेगळं करीत उठून उभी राहाली. जशी ती उभी राहाली तशी ती किंचाळत पुन्हा जाकोबला बिलगली.

जाकोबने तिला पकडीत विचारले, '' आता काय झालं?''

स्टेलाने आपल्या थरथरत्या बोटाने एकीकडे निर्देश केला. जाकोबने तिकडे टॉर्चचा उजेड टाकून पाहालं तर त्याच्याही शरीरभर एक भितीची लहर पसरली. त्या सडलेल्या मृत शरीराचा मांडीचा भाग एखाद्या हिंस्त्र पशूने खाल्ल्याप्रमाणे कुरतडलेला दिसत होता.


क्रमश:..


Quote of the day

It is in your moments of decision that your destiny is shaped.

--- Anonymous


Marathi sahitya, Marathi on net, Marathi resources, Marathi sites, Marathi on internet, Marathi literature, Marathi wangmay, Marathi vishva, Marathi vishwa, Marathi world, Marathi novels

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter

Marathi Novels - Black Hole CH-19 विहिरीत उडी

Next Chapter Previous Chapter

This Novel in English

Encouraging thoughts -

Never worry about the size of your Christmas tree. In the eyes of children, they are all 30 feet tall.

----- Larry Wilde, The Merry Book of Christmas


स्टेला जेव्हा पुन्हा तिच्या भूतकाळातील विचारांच्या दूनियेतून वर्तमान काळात आली तेव्हा जॉकोबने कार हळू केली होती. त्यांची कार आता एका वाड्याकडे हळू हळू जात होती. स्टेला मंत्रमुग्ध झाल्यासारखी त्या वाड्याकडे बघायला लागली.

अरे हा तर हुबेहुब आपल्या स्वप्नात आलेलाच वाडा...

तिच्या डोळ्या समोरुन गिब्सन त्या वाड्यातून बाहेर येत आहे असे एक स्वप्नातले चित्र तरळून गेले.

'' हा तर तोच वाडा...'' स्टेलाच्या तोंडून आश्चर्याने निघाले.

स्टेलाने आजुबाजुला बघितले. आजुबाजुला शेतात सगळीकडे दाट झाडी आणि गवत वाढलेलं होतं.

'' ... आणि जागाही तिच'' स्टेला पुढे म्हणाली.

जाकोबने वाड्याच्या समोर रस्त्यावर एका कडेला कार थांबवली. स्टेला आणि जाकोब दोघंही कारमधून उतरले. जाकोबने उतरल्याबरोबर कारमधून आपल्या सोबत दोन टॉर्च घेतले. एक त्याने स्वत:जवळ ठेवला तर दुसरा स्टेलाकडे देत म्हणाला, '' हे असूदे... आत आपल्याला लागेल''

जाकोब वाड्याकडे जावू लागला. स्टेला गोंधळलेल्या मनस्थितीत आपल्या हातातला टॉर्च उलटून सूलटून बघत त्याच्या मागे मागे चालत होती.

'' तू इथे आधीही आलेला दिसतोस?'' स्टेलाने तो ज्या आत्मविश्वासाने त्या वाड्याकडे चालत होता त्यावरुन अंदाज बांधीत विचारले.

'' हो... एकदा .. गिब्सन सोबत..'' जाकोब चालता चालता उत्तर दिले.

'' कधी?'' स्टेलाने आश्चर्याने विचारले.

'' जवळ जवळ 15 दिवसांपूर्वी... '' जाकोब सरळ वाड्याकडे न जाता उजवीकडे वळत म्हणाला, '' इकडून ये... अशी ''

तो तिला वाड्याला लागुन उजवीकडे असलेल्या विहिरीजवळ घेवून गेला. विहिरीजवळ येताच पुन्हा स्टेलाला आश्चर्याचा धक्का बसला. पुन्हा तिच्या डोळ्या समोरुन तिच्या स्वप्नातला एक एक प्रसंग चलचित्राप्रमाणे तरळून जावू लागला ज्यात ती एका विहिरीच्या काठावर उभी होती. स्टेलाला गिब्सनच्या फाईलमध्ये ठेवलेलं विहिरीचं चित्रही आठवलं.

जाकोब तिला अजुन विहिरीच्या जवळ घेवून गेला.

'' ही विहिर बऱ्याच दिवसांपासून कुणी वापरत नसावं असं दिसतं..'' स्टेला म्हणाली.

'' ही विहिर नाही आहे '' जाकोब मधेच म्हणाला.

'' ये ... बघ आत तर बघ..'' जाकोब तिला अजुन पुढे घेवून जात म्हणाला.

स्टेला भितभितच विहिरीच्या काठावर गेली. जॉकोब खाली वाकुन बघत तिलाही खाली बघण्यास मदत करु लागला.

'' तु जरा टॉर्चचा उजेड आत पाडशिल का?'' तिने त्याला सुचविले.

जॉकोबने टॉर्च लावून आत विहिरीत प्रकाशाचा झोत टाकला. स्टेला अजुन वाकुन आत बघु लागली.

'' तुला आत अंधाराशिवाय काहीएक दिसणार नाही... येथील खेडूत या विहिरीला 'ब्लॅक होल' म्हणतात.'' जाकोब म्हणाला.

स्टेलाने त्याच्याकडे आश्चर्याने पाहत विचारले, '' ब्लॅक होल?... म्हणजे?... असं काय आहे या विहिरीत?''

जॉकोब काहीही उत्तर न देता दोन पावलं मागे आला. स्टेलाही त्याच्या सोबत मागे आली.

'' आता तयार हो ... आपल्याला या विहिरीत उडी मारायची आहे'' जाकोब म्हणाला.

'' काय? ... उडी मारायची आहे?... काहीतरी बोलू नकोस '' स्टेला तो गंमत करीत असावा या अविर्भावाने म्हणाली.

जाकोब तिच्या शेजारी उभा राहून तिच्या होकाराची वाट पाहात तिच्याकडे एकटक पाहू लागला.

'' काहीतरी गंमत करु नकोस...'' ती म्हणाली.

'' मी गंमत नाही करीत आहे... खरंच आपल्याला आत उडी मारायची आहे.. चल लवकर ... माझ्यासोबत उडी मारण्यास तयार हो'' जाकोब गंभीरतेने म्हणाला.

जाकोबने हलकेच तिचा हात धरुन तिला विहिरीकडे नेण्याचा प्रयत्न केला. स्टेला पटकन आपला हात सोडवून घेत मागे सरली.

'' नाही .. नाही मी नाही येणार'' ती घाबरुन म्हणाली.

जाकोबने आपलं डोकं खाजवीत थोडा वेळ विचार केला आणि म्हणाला, '' ठिक आहे ... एक गोष्ट तर करशील?... तु इथे फक्त थांब... मी तुला उडी मारुन दाखवतो...''

जाकोब विहिरीकडे एक एक पाउल टाकीत जावू लागला. स्टेला अविश्वासाने त्याच्याकडे पाहत होती. जाकोबने एकदा वळून तिच्याकडे पाहाले, तिच्याकडे पाहून तो गालातल्या गालात हसला आणि अचानक त्याने विहिरीत उडी मारली.


क्रमश:...

Encouraging thoughts -

Never worry about the size of your Christmas tree. In the eyes of children, they are all 30 feet tall.

----- Larry Wilde, The Merry Book of Christmas


Books online, Free books, Free literaratue, Free fun, Marathi books, Marathi thoughts, Marathi quotes, marathi famous quotes, famous quotes, Encouraging quotes, Encouraging thougths, Marathi mhani

This Novel in English

Next Chapter Previous Chapter