Marathi literature - Black Hole CH 53 जाकोब दिसला का?

Famous quotes -

Do just once what others say you can't do, and you will never pay attention to their limitations again.

James R. Cook


जेव्हा स्टेला हॉस्पीटलमधे जात होती तेव्हा तिला डॉ. स्टिव्हन दारातच बाहेर येतांना भेटले. एकमेकांच्या समोरासमोर येताच, '' जाकोब दिसला का?''

दोघांचाही एकच प्रश्न होता.

स्टेला थोडी काळजीत दिसू लागली.

'' मी त्याला अपघाताच्या जागी, सुझानच्या घरी, माझ्या घरी... सगळीकडे शोधले... पण तो कुठेच नाही आहे'' स्टेला म्हणाली.

'' मला तर आता काळजी वाटत आहे ... की एवढ्या प्रयत्नानंतर कसेतरी मी त्याला शोधले होते... आणि आता मी त्याला पुन्हा गमावते की काय?'' स्टेलाने आपली काळजी व्यक्त केली.

'' काळजी करु नकोस ... आपण त्याला शोधूया ...'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

मग अचानक काहीतरी लक्षात आल्याप्रमाणे त्यांनी विचारले, '' तु त्याला त्या वाड्यात शोधले का?''

'' नाही.'' स्टेला म्हणाली.

'' मला खात्री आहे... तो तिथेच असावा'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

आता कुठे स्टेलाला थोडं हायसं वाटलं.

'' सुझान कशी आहे?'' स्टेलाने विचारले.

'' नाही मला कल्पना नाही... मी सुध्दा आत्ताच इथे आलो आहे.'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

सुझान हॉस्पिटलच्या एका रुममध्ये बेडवर झोपलेली होती आणि डॉक्टर तिची तपासणी करीत होते. सुझानचा पती डॅनियल आणि स्टेलाची अदृष्य आकृती तिथेच सुझानच्या बाजुला उभे राहून डॉक्टर काय सांगतात याची अस्वस्थतेने वाट पाहत होते. डॉक्टरांनी तपासणी संपवली आणि खोलीच्या बाहेर जायला लागले. स्टेलाची आकृती आणि डॅनियल डॉक्टरांच्या मागे मागे जायला लागले.

'' डॉक्टर ... कशी आहे ती?'' डॅनियलने डॉक्टरांच्या मागे चालता चालता विचारले.

'' सगळं व्यवस्थित आहे... तसं काळजी करण्यासारखं काही नाही आहे...'' डॉक्टर समोर चालता चालता म्हणाले.

स्टेलाची आकृती सुझानकडे परत गेली. डॉक्टर खोलीचा दरवाजा उघडून बाहेर आले. डॅनियलही त्यांच्या मागे मागे खोलीतून बाहेर आला. बाहेर आल्यानंतर डॉक्टरांच्या चालण्याची गति कमी झाली.

'' खरं म्हणजे... मला तुम्हाला एक महत्वाचं बोलायचं होतं'' डॉक्टर म्हणाले.

अचानक डॅनियलच्या चेहऱ्यावर काळजी दिसायला लागली.

'' तसं काळजी करण्यासारखं काही नाही .... या इकडे माझ्यासोबत या'' डॉक्टरांनी त्याला आश्वस्त करीत म्हटले.

डॉक्टर आपल्या कॅबिनमध्ये शिरले आणि डॅनियलही त्यांच्या मागे मागे कॅबिनमध्ये गेला.

डॅनियल आणि डॉक्टर जेव्हा कॅबिनमध्ये गेले तेव्हा तिथेच सुझानच्या खोलीच्या बाहेर डॉ. स्टिव्हनची आकृती बसलेली होती.

स्टेला सुझानच्या खोलीतून बाहेर आली आणि तिथेच बाजुला खुर्चीवर बसलेल्या डॉ. स्टिव्हनच्या आकृतीजवळ गेली. डॉ. स्टिव्हनने उठून उभे राहत विचारले, '' कशी आहे ती?''

तेवढ्यात घाईघाईने डॅनियल डॉक्टरांच्या कॅबिनमधून बाहेर पडला आणि जवळ जवळ धावतच सुझानच्या खोलीत शिरला.

'' सगळं व्यवस्थित तर आहेना?'' डॉ. स्टिव्हनने डॅनियलला सुझानच्या खोलीत धावतांना जात असलेला पाहत काळजीने विचारले.

'' ती बरी आहे... धोका टळलेला आहे... त्याच्या चेहऱ्यावर बघा कसा आनंद ओसंडतो आहे'' स्टेला म्हणाली.

स्टेला आणि डॉ. स्टिव्हनही डॅनियलच्या मागे मागे सुझानच्या खोलीत शिरले.

डॅनियलने सुझानच्या खोलीत येताच सुझानकडे प्रेमाने ओथंबलेल्या नजरेने पाहत तिच्या केसांवरुन अलगद हात फिरवला. स्टेला आणि डॉ. स्टिवनच्या आकृत्या डॅनियलच्या बाजुला जावून उभ्या राहात सुझानकडे पाहू लागल्या.

'' ओ माय गॉड!'' तेवढ्यात अचानक, काळजीच्या सुरात डॉ. स्टिव्हनच्या तोंडून निघाले.

डॉ. स्टिव्हनच्या चेहऱ्यावरचे भाव भराभर बदलत होते, कधी आश्चर्याचे, कधी भितीचे तर कधी काळजीचे भाव दिसू लागले.

'' काय झाल?'' स्टेलाने डॉ. स्टिव्हनच्या चेहऱ्याकडे पाहून काळजीच्या सुरात विचारले.

'' शेवटी तेच झालं... ज्याची मला शंका होती'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

'' असं कोड्यात बोलण्यापेक्षा... तुम्ही मला जरा सांगाल... की झालं तरी काय?'' स्टेलाने अधिर होवून विचारले.

'' बघ ... ती गर्भवती आहे ... आणि तुझा जाकोब तिच्या गर्भात अडकलेला आहे'' शेवटी डॉ. स्टिव्हनने स्टेलाच्या निर्देशनात आणून दिले.

स्टेला ताबडतोब सुझानच्या गर्भात लक्ष देवून पाहू लागली. खरोखरच तिला जाकोबची एकदम सुक्ष्म आकृती सुझानच्या गर्भात अडकलेली दिसू लागली. असं वाटत होती की ती सुक्ष्म आकृती काहीतरी बोलण्याचा प्रयत्न करीत होती पण स्टेलाला काहीही ऐकू येत नव्हते. स्टेलाने त्याला गर्भातून काढण्याचा प्रयत्न केला, पण व्यर्थ! अचानक सुझानच्या गर्भातला मांसाचा गोळा आता जाकोबला ओढून आपल्यात सामावून घेत होता.

'' बघ... तो आता आत ओढल्या जात आहे'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

जाकोब आता एका नलीकेतून वेगाने प्रवास करु लागला होता.

'' बघ तो आता त्या नलीकेतून आत जात आहे'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

स्टेला आश्चर्याने आणि गोंधळून तो सगळा प्रकार असाहायतेने पाहात होती. शेवटी जाकोबची ती आकृती सुझानच्या गर्भाशयात वाढणाऱ्या त्या गर्भात पोहोचली आणि अचानक नाहीशी झाली.

'' आता त्याची सुटका नाही... तो पुर्णपणे तिथे अडकला आहे... ते ही एकप्रकारचे ब्लॅकहोल आहे... ती एक वेगळी दुनिया आहे... जेथील सर्व नियम वेगळे आहेत...'' डॉ. स्टिव्हन बोलत होते.

'' ब्लॅक होल... वेगळी दुनिया?'' स्टेलाच्या तोंडून आश्चर्याने निघाले.

'' हो ब्लॅक होल... एका वेगळ्या जगाचे प्रवेशद्वार...'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

स्टेलाच्या चेहऱ्यावर आता विरहाचे दु:ख दिसायला लागले. तिला पुरते समजले होते की तिचा जाकोब... तिचा गिब्सन तिच्यापासून दुर... खुप दूर गेलेला आहे...

तिच्या डोळ्यातून अश्रू वाहू लागले होते.


क्रमश:...


Famous quotes -

Do just once what others say you can't do, and you will never pay attention to their limitations again.

James R. Cook


Marathi books, Marathi literature, Marathi suvichar, Marathi axioms, Marathi phrases, Famous books, comedy books, romantic novels, thriller novels, mystery books, entertaining books, Marathi varta

Marathi Sahitya - Black Hole CH 52 जखमी सुझान

Famous thoughts -

When all think alike, no one is thinking very much.

---Walter Lippmann (1889-1974)


एका जागी रस्त्याच्या कडेला अपघातामुळे चेपलेली सुझानची कार उलटी पडलेली होती. कारने एका मोठ्या झाडाच्या बुंध्याला जोराची धडक मारली होती. धडक एवढ्या जोरात बसली होती की जिथे धडक लागली होती तेथील झाडाच्या बुंध्याच्या भागालाही जबर इजा झालेली दिसत होती. कारच्या ड्रायव्हीग सिटवर अजुनही जखमी अवस्थेत सुझान पडलेली होती. कारच्या दुसऱ्या बाजुला बसलेली स्टेलाची आकृती कारच्या बाहेर आली आणि मागच्या बाजुला बसलेली डॉ. स्टिव्हनची आकृती बाहेर आली. बाहेर आल्याबरोबर ते जखमी अवस्थेत पडलेल्या सुझानजवळ गेले.

'' मी त्याला आधीपासूनच सांगत होतो... पण त्याने माझं काहीएक ऐकलं नाही'' डॉ. स्टिव्हन सुझानजवळ येत म्हणाले.

स्टेलाने वाकुन सुझानची नाडी तपासण्याचा प्रयत्न केला. पण तिच्या हातात तिचं मनगट येत नव्हतं. डॉ. स्टिव्हन तिच्या शेजारी उभं राहून गंमत बघितल्याप्रमाणे तिच्याकडे पाहत होते.

'' आता तुला तुझ्या सवयी बदलाव्या लागतील... इथे सगळे नियम वेगळे आहेत'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

मग स्टेलाने तिचा श्वास सुरु आहे की नाही हे निरखून बघितले.

'' थॅंक गॉड... तिचा श्वासोच्छवास तर सुरु आहे असं दिसत आहे'' स्टेला म्हणाली.

पण काहीतरी लक्षात आल्याप्रमाणे ती इकडे तिकडे पाहत म्हणाली, '' पण जाकोब कुठे आहे?''

स्टेला आणि डॉ. स्टिव्हनने उठून उभे राहात इकडे तिकडे आपली नजर फिरवली. पण जाकोब कुठेही दिसत नव्हता. स्टेला आता कारच्या दुसऱ्या बाजुला जावू लागली.

'' त्याला आपण नंतर मागाहून शोधू शकतो... पण आधी हिला वाचवणे सगळ्यात महत्वाचे आहे'' डॉ. स्टिव्हन म्हणाले.

स्टेलालाही ते पटलं होतं. म्हणून ती परत सुझानजवळ आली. पुन्हा वाकुन ती तिला आधार देण्याचा प्रयत्न करु लागली. पण आपण तिला आधार देवू शकणार नाही हे लक्षात आल्यावर ती वळून डॉ. स्टिव्हनकडे पाहू लागली. तिला आपण सुझानला मदत करु शकत नाही याचं वाईट वाटत होतं. पुन्हा ती उठून उभी राहाली आणि मदतीसाठी इकडे तिकडे काही दिसते का ते शोधू लागली. पण आजुबाजुला कुणीच नव्हतं. सगळीकडे रस्त्यावर स्मशानवत शांतता आणि अंधार पसरलेला होता. ती आता रस्त्यावर समोर कुणी मदतीसाठी मिळतो का याचा शोध घेत चालू लागली. थोड्या वेळ चालल्यानंतर ती धावायला लागली. तिला माहित होतं की सुझानला जर वाचवायचं असेल तर आपल्याला घाई करावी लागेल. समोरही कुणी दिसत नव्हतं. तिच्या चेहऱ्यावर निराशा आणि आगतिकता पसरायला लागली होती. तेवढ्यात एक कार भरधाव वेगात समोरुन येतांना तिला दिसली. तिने कार थांबविण्यासाठी हात केला. पण ती कार काही थांबली नाही. मग तिच्या लक्षात आले की आपण त्या कार ड्रायव्हरला दिसलो नसू. म्हणून ती जोरात त्या कारच्या मागे धावू लागली. धावता धावता तिच्या लक्षात आले की आपण या रुपात कितीतरी वेगात, हवेप्रमाणे हलके असल्याप्रमाणे धावू शकतो. धावता धावता तिने त्या भरधाव वेगाने धावणाऱ्या कारमधे प्रवेश केला. आणि मग तिने त्या ड्रायव्हरच्या शरीरात प्रवेश करुन सर्व सुत्रे आपल्या हातात घेतली.

त्या ड्रायव्हरने आपली कार भरधाव वेगात अपघात जिथे झाला होता त्या जागेकडे दुर्लक्ष करीत समोर नेली होती. अपघाताच्या जागेपासून काही अंतरावर जाताच अचानक त्या ड्रायव्हरने आपली कार करकचून ब्रेक दाबुन थांबवली. नंतर आपली कार वळवून तो ड्रायव्हर जिथे अपघात झाला होता त्या जागेवर आला. आपली कार थांबवून ड्रायव्हर ताबडतोब आपल्या गाडीतून उतरला आणि सरळ सुझान जिथे जखमी अवस्थेत पडली होती तिकडे धावत गेला. ड्रायव्हरने त्या उलट्या कारचे समोरचे दार उघडून सुझानला बाहेर काढले. बाहेर काढून, उचलून त्याने सुझानला आपल्या कारच्या मागच्या सिटवर झोपवले. ड्रायव्हरने मागचे दार बंद केले आणि क्षणाचाही विलंब न लावता आपल्या ड्रायव्हींग सिटवर बसून आपली कार भरधाव वेगाने पळवली. हळू हळू पुसटशी स्टेलाची आकृती ड्रायव्हरच्या शरीरात दिसू लागली आणि डॉ. स्टिव्हनची आकृती सुझानच्या शेजारी, मागच्या सिटवर अवतरली.


क्रमश:...


Famous thoughts -

When all think alike, no one is thinking very much.

---Walter Lippmann (1889-1974)


Marathi thoughts, Marathi kadambari, Marathi blog, Marathi novels, Marathi books, Marathi publication, Marathi pustak, Marathi library, Marathi fiction, Marathi entertainment, Marathi lekh

Marathi literature - Black Hole CH-51 अपघात

Quote of the day -

No man or woman who tries to pursue an ideal in his or her own way is without enemies.

---Daisy Bates (1863-1951)


सुझान आणि डॅनियल बेडरुममध्ये गाढ झोपलेले दिसत होते. अचानक सुझान झोपेतच अस्वस्थ दिसायला लागली. तिची बेचैनी आणि चूळबुळ सुरु झाली. तिच्या सर्वांगाला दरदरुन घाम फुटला होता. काही घामाचे थेंब चेहऱ्यावरसुद्धा दिसायला लागले होते. अचानक चूळबूळ करता करता सुझानने दचकुन डोळे उघडले. ती उठून बसली.

तिला स्वप्नात एवढ्यात राहून राहून एका खडकाळ गुहेच्या विस्फोटाचे चित्र दिसत होतं...

वाड्याच्या समोर विस्फोट झाला होता तेव्हापासूनच तिला हे विचित्र स्वप्न दिसायला लागलं होतं....

खरं म्हणजे तेव्हापासूनच तिच्यात अमुलाग्र बदल झालेले तिलाही जाणवत होते....

पण ती काही करु शकत नव्हती आणि कुणाजवळ मोकळेपणाने बोलूही शकत नव्हती....

ती बेडवरुन खाली उतरली आणि बेडरुमच्या दाराकडे निघाली. तिने बेडरुमचे दार उघडले. तिच्या सगळ्या हालचाली एखाद्या यंत्रागत होत होत्या. जणू त्या हालचाली तिच्या स्वत:च्या नसून दुसरेच कुणीतरी तिला त्या हालचाली करण्यास भाग पाडत असावं असं वाटत होतं. बेडरुमच्या उघडलेल्या दारात उभं राहून तिने वळून एकदा डॅनियलकडे बघितले. कदाचित तो अजूनही गाढ झोपेत आहे की नाही याची तिला खात्री करायची होती. डॅनियल गाढ झोपेत होता.

मध्यरात्र उलटून गेली असावी. सुझानच्या घरासमोर सर्वत्र अंधार होता. रातकिड्यांचा किर्र किर्र असा आवाज येत होता. तेवढ्यात सुझानच्या घराचं समोरचं दार उघडलं आणि घरातून सुझान बाहेर आली. बाहेर आल्यावर तिने समोरचं दार ओढून घेतलं आणि ती तिच्या कारकडे निघाली. बाहेर वातावरण भयावह वाटत होतं. दुरवर कुठेतरी कुत्र्यांच्या ओरडण्याचा आवाज येत होता. पण याचा सगळा सुझानवर काहीएक परीणाम दिसत नव्हता. ती न घुटमळता न अडखळता सरळ आपल्या कारकडे जात होती. ती कारजवळ पोहोचताच तिने कारचं दार उघडलं, आणि आत बसून दार ओढून घेतलं. कार सुरु करुन तिने रिव्हर्स गियरमध्ये पार्कीगच्या बाहेर काढली. कार रस्त्यावर येताच तिने आपली कार भन्नाट वेगाने दौडवली.

सुझान कार चालवत होती. तेवढ्यात स्टेलाची पुसटशी आकृती सुझानच्या शेजारच्या सिटवर अवतरली. तरीही सुझान आपली कार चालविण्यात मग्न होती. कारच्या मागच्या सिटवर आता डॉ. स्टिव्हनची पुसटशी आकृती अवतरली.

'' जाकोब, मी तुला पुन्हा बजावतो आहे... हे असं करु नकोस... ते धोकादायक आहे'' डॉ. स्टिव्हनच्या आकृतीने बजावले.

आता सुझानच्या शरीरात जाकोबची पुसटशी आकृती दिसायला लागली.

'' जाकोब... मला वाटते तु डॉ. स्टिव्हन काय म्हणतात ते ऐकायला पाहिजे'' स्टेलाच्या आकृतीने दुजोरा दिला.

'' नाही ... मी माझ्या निर्णयावर अगदी ठाम आहे'' सुझानच्या शरीरात दिसणारी जाकोबची आकृती पहिल्यांदाच बोलली.

तेवढ्यात अचानक समोरुन एक कार भन्नाट वेगाने अगदी सुझानच्या कारच्या समोर आली. हे सगळं एवढं अचानक झालं की सुझानला एक क्षण वाटून गेलं की त्यांची टक्कर होणार. पण तिने पटकन आपली कार डाव्या बाजुला वळवून टक्कर वाचविण्याचा प्रयत्न केला. आणि टक्कर वाचली सुध्दा. सुझान, स्टेला आणि डॉ. स्टिव्हनने टक्कर वाचलेली पाहून सुटकेचा सुस्कारा सोडला. पण हे काय? पुढच्याच क्षणी त्यांच्या चेहऱ्यावर एकदम पुन्हा भिती आणि काळजी दिसायला लागली. सुझानच्या लक्षात आले की तिच्या कारची आता रस्त्याच्या कडेला असलेल्या एका मोठ्या वृक्षाच्या बुंध्याशी टक्कर होणार आहे. कारमधील सगळेजण एकदम जोरात किंचाळले. सुझानने जेवढं लवकर, जेवढ्या जोरात शक्य होईल तेवढ्या जोरात तिच्या कारचे ब्रेक दाबले. सुझानची कार आता बेकाबू होवून वेडीवाकडी इकडे तिकडे वळने घ्यायला लागली. आणि पुढे रस्त्याच्या कडेला असलेल्या एका दुसऱ्या झाडाच्या बुंध्याला जावून धडकली.


क्रमश:...


Quote of the day -

No man or woman who tries to pursue an ideal in his or her own way is without enemies.

---Daisy Bates (1863-1951)


Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi man, Marathi shilpa, Marathi yatra, Marathi books, Marathi novels, Marathi bhasha, Marathi language, Marathi people, Marathi state, Maharastra state

Marathi Books - Black Hole CH-50 ती कुठे गेली?

Famous quotes -

No person can be a great leader unless he takes genuine joy in the successes of those under him.

---W. A. Nance


डॅनियल त्याच्या बेडरुममध्ये झोपला होता खरा. पण त्याला गाढ झोप लागलेली नव्हती. त्याची आपली झोपेत चूळबूळ सुरुच होती. अचानक तो दचकून झोपेतून जागा झाला. त्याने तसेच पडल्या पडल्या त्याच्या बेडरुमच्या खिडकीतून बाहेर डोकावून पाहाले. जवळ जवळ मध्यरात्र झाली होती. त्याने बेडवर त्याच्या बाजुला सुझानसाठी बघितले. पण तिथे सुझान नव्हती. त्याची उरली सुरली झोप उडाली होती. तो ताडकन उठून बसला आणि त्याने बेडरुममध्ये आपली शोधक नजर सगळीकडे फिरवली. सुझान बेडरुममधे कुठेच नव्हती. अटॅच्ड बाथरुमचा दरवाजासुध्दा बाहेरुन बंद होता. तो ताबडतोब बेडवरुन खाली उतरला आणि बेडरुमच्या बाहेर गेला. प्रथम त्याने सुझानला किचनमधे शोधले. ती तिथेही नव्हती.

कुठे गेली असेल ही?...

आणि इतक्या रात्री...

तो नंतर ड्रॉईंगरुममध्ये गेला. ती तिथेही नव्हती.

आतामात्र त्याला काळजी वाटायला लागली होती.

ही घराच्या बाहेर तर गेली नसावी?...

तो समोरच्या दाराजवळ गेला. समोरचे दार आतून उघडेच होते.

म्हणजे ती बाहेरच गेली असावी...

तो ताबडतोब तिला शोधत घराच्या बाहेर पडला. बाहेर अंगणात त्याने तिला शोधले. ती अंगणातही नव्हती. दूर कुठूनतरी कुत्र्यांच्या रडण्याचा आवाज येत होता. सुझानही दिसत नव्हती आणि त्या हूरहूर लावणाऱ्या आवाजामुळे त्याला अजुनच बेचैन वाटत होते. तो अंगणातून पुढे जावून आवाराच्या गेटजवळ गेला. समोरचे गेट उघडून त्याने बाहेर डोकावून बघितले. त्याला एवढेही भान नव्हते की गेट आतून बंद होते म्हणजे ती बाहेर गेली नसावी. तरीही त्याने गेट उघडून बाहेर डोकावून बघितले. बाहेर रस्त्यावर अंधाराशिवाय काहीएक दिसत नव्हते. अचानक त्याला जाणवलेकी घराच्या गच्चीवर काहीतरी आहे. त्याने वळून बघितले. त्याला गच्चीवर सुझान एकटीच बसलेली दिसली. वर आकाशात पुर्ण चंद्र दिसत होता. आणि त्या चंद्राच्या उजेडात तिची पाठमोरी बसलेली आकृती त्याला दिसत होती. ती एकदम स्तब्ध आपल्या हातातकडे किंवा हातातल्या काहीतरी वस्तूकडे एकटक पाहण्यात गुंग होती असे भासत होते.

डॉनियल सावकाश, त्याच्या पावलांचा आवाज होणार नाही याची खबरदारी घेत हळू हळू गच्चीच्या पायऱ्या चढू लागला. पायऱ्या चढून गच्चीवर पोहोचल्यानंतर एका जागी तो स्तब्ध थांबला.

एवढ्या रात्री ही इथे एकटी काय करीत असावी?...

त्याला तिला कळू न देता बघायचे होते की ती काय करीत आहे. पुन्हा तो हळू हळू पावलांचा आवाज न होवू देता तिच्याकडे जावू लागला. अजूनही तिचा पाठमोरा भागच त्याच्या दृष्टीपथात होता. अजून समोर गेल्यानंतर त्याला तिचा समोरचा भाग दृष्टीपथात आला. तशी ती तिच्या गुढ विचारात गुंग दिसत होती, पण तिच्या हातात काहीतरी छोटी वस्तू आहे, जिच्यासोबत ती खेळत आहे असे त्याला जाणवले. त्याने अजून जवळ जावून बघितले. ती ज्या वस्तूसोबत खेळत होती तो 'तो' पारदर्शक खडा होता, जो तिने त्या वाड्याजवळून उचलून आपल्या सोबत आणला. ते पाहताच डॅनियलच्या चेहऱ्यावर तिच्याबाबतीत घोर चिंतेचे भाव दिसू लागले.


क्रमश:...


Famous quotes -

No person can be a great leader unless he takes genuine joy in the successes of those under him.

---W. A. Nance


Marathi kadambari, kadambari, marathi books, marathi literature, marathi sahitya, marathi wangmay, marathi vangmay, marathi mhani, marathi axioms, marathi proverbs, marathi quotes, marathi thoughts

Marathi litearature - Black Hole CH-49 बुक स्टोअर

Famous saying -

The man who never makes a mistake always takes orders from one who does.

---Daisy Bates (1863-1951)


एका बुक स्टोअरमध्ये डॅनिययलने रॅकवरचे एक पुस्तक हातात घेतले आणि तो त्या पुस्तकाची पाने चाळू लागला. त्याच्या शेजारीच सुझान उभी होती. पण ती आपल्याच विचारात गुंग दिसत होती.

'' बघ... हे पुस्तक इंडियन रेसीपीजबद्दल आहे...'' डॅनियल पुस्तकाची पाने चाळता चाळता सुझानला म्हणाला.

'' हे बघ.. इथे इंडीयन करी तयार करण्याचा विधी दिलेला आहे... तुला करी आवडतेना?'' डॅनियल पुढे म्हणाला.

डॅनियल अजुनही पुस्तकाची पाने चाळत होता. जेव्हा त्याने पुस्तकातून आपली नजर हटवून बाजूला सुझानकडे पाहाले, तेव्हा त्याला आढळले की सुझान तिथे उभी नव्हती.

त्याने ते पुस्तक रॅकवर ठेवून दिले आणि तो शोधक नजरेने बुक स्टोअरमध्ये सुझानला शोधू लागला. त्या हॉलमध्ये तर ती दिसत नव्हती. म्हणून तो बाजुच्या दुसऱ्या हॉलमध्ये तिला शोधायला गेला. ती तिथेही नव्हती.

आता तर माझ्या शेजारी उभी होती...

एवढ्याश्या वेळात कुठे गेली असावी?...

बाजुला एक छोटीशी मॅगझीनची रुम होती. तिथे त्याने डोकावून बघितले. ती तिथेही नव्हती.

एवढ्यात तशीही ती विचित्रपणे वागत आहे...

भाऊही सापडला नाही आणि वहिणीही नाहीशी झाल्यामुळे असावं कदाचित...

हो तेव्हापासूनच ती जरा विक्षीप्तपणे वागत आहे...

आपल्याला एकट्याला इथे सोडून ती घरी तर निघून गेली नसावी?...

त्याच्या डोक्यात एक प्रश्न डोकावून गेला.

तो घाईघाईने दुकानाच्या बाहेर गेला. बाहेर आजुबाजुला बघितले. ती कुठेही दिसत नव्हती.

गाडीची चाबी तिच्या जवळच होती...

गाडी घेवून तर गेली नसावी?...

तो धावतच पार्कीग लॉटकडे निघाला. पार्कींग लॉटमध्ये पोहोचल्यावर बघतो तर त्याची गाडी जागच्या जागी होती.

गाडी जाग्यावरच आहे...

म्हणजे ती इथेच कुठेतरी असायला हवी ...

दुकानाच्या बाहेर तर नाही...

एकदा पुन्हा दुकानातच व्यवस्थित बघितले पाहिजे...

तो पुन्हा बुक स्टोअरमध्ये शिरला. एक एक रुम , एक एक हॉल बारकाईने बघायला लागला. ती कुठेही दिसत नव्हती. तेव्हा अचानक त्याच्या लक्षात आले की बुकस्टोअरला अजून एक फ्लोअर आहे.

कदाचित ती पहिल्या मजल्यावर गेली असेल...

तो पहिल्या मजल्यावर गेला. पहिल्या मजल्यावर तिन चार हॉल असावेत. तो एक एक हॉल शोधू लागला. तशी पहिल्या मजल्यावर ग्राहकांची संख्या तुरळकच होती. चारही हॉलमध्ये त्याने डोकावून बघितले. तिथे ती नव्हती.

कुठे गेली असावी ही?...

आता डॅनियलला काळजी वाटायला लागली होती. पहिल्या मजल्यावरुन खाली उतरण्याच्या आधी त्याने बाजुला एक छोटी पुस्तकांची रुम होती तिथे डोकावून पाहाले. त्याला ती तिथे एका कोपऱ्यात पाठमोरी उभी असलेली दिसली. त्याला हायसं वाटलं. त्याने तिच्या जवळ जावून बघितले. तीच्या हातात एक काळं कव्हर असलेलं पुस्तक होतं. आणि ती अक्षरश: त्या पुस्तकात गुंग होवून त्याची पानं चाळत होती.

'' हनी... तू इथे काय करीत आहेस?'' त्याने तिच्याजवळ जात विचारले.

'' मी किती घाबरलो होतो... '' तो पुढे म्हणाला.

तिने काहीच प्रतिक्रिया व्यक्त केली नाही. ती अजुनही त्या पुस्तकात पुर्णपणे गुंतलेली दिसत होती.

'' सुझान ...'' डॅनियल तिच्या खांद्यावर हात ठेवून तिचा खांदा हलवित म्हणाला.

सुझानने शांतपणे ते पुस्तक मिटले, समोरच्या रॅकवर ठेवले आणि डॅनियलकडे एक नजर टाकत ती पुढच्या रॅककडे चालायला लागली. डॅनियल आश्चर्याने तिच्याकडे पाहत होता. डॅनियलने तिने रॅकवर परत ठेवलेले पुस्तक बाहेर काढले. त्याने पुस्तकाचे शिर्षक वाचले. शिर्षक होते - ' ब्लॅक होल'


क्रमश:...


Famous saying -

The man who never makes a mistake always takes orders from one who does.

---Daisy Bates (1863-1951)


Marathi novels, Marathi books, Marathi proverb, Marathi mhani, Marathi gani, Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi katha, Marathi gosti, Marathi stories, Marathi ring tone, Marathi sms, Marathi

Marathi literature - Black Hole CH-48 तो खडा

Famous proverbs -

If all pulled in one direction, the world would keel over.

--- Yiddish proverb


'' काय तुम्ही डॉ. स्टिव्हन हॉल्स?'' जाकोबच्या तोंडून आश्चर्योदगार निघाले.

इतक्या वेळपासून त्यांच्या आजुबाजुला घूटमळत असणारा म्हातारा म्हणजे दूसरे तिसरे कुणी नसून ज्याने ती ब्लॅकहोल्स तयार केली होती तो जेष्ठ संशोधक डॉ. स्टिव्हन हॉल्स आहे याचे जाकोबला आश्चर्य वाटत होते.

'' पण तुम्ही असे नकारात्मक बोलाल अशी मला आशा नव्हती... तुम्ही एक संशोधक आहात... मला तर तुमचा फार अभिमान होता... मला माफ करा पण ... तुमच्या तोंडून असं नकारात्मक शोभत नाही...'' जाकोब म्हणाला.

जाकोबचा अजुनही विश्वास वाटत नव्हता की तो म्हातारा म्हणजे डॉ. स्टिव्हन हॉल्स असावा.

तेवढ्यात जाकोबचं लक्ष सुझान, डॅनियल, ब्रॅट आणि जमलेल्या इतर पोलिस कर्मचाऱ्यांकडे गेलं. ते एका घोळाक्यात जमा झाले होते.

जाकोब त्या घोळक्याकडे पाहत म्हणाला, '' हे संशोधन पुढे सुरु ठेवण्याचा काहीतर मार्ग असेल... मला काहीतरी केलंच पाहिजे... कारण मला माझ्यातला संशोधक स्वस्थ बसू देणार नाही...''

'' तुला वाटतं मी प्रयत्न केला नसेल?'' डॉ. स्टिव्हनने विचारले.

जाकोबने डॉ. स्टिव्हनकडे पाहाले न पाहल्यासारखे केले आणि तो त्या सुझान, डॅनियल आणि इतर लोकांच्या घोळक्याकडे जावू लागला. त्याने जवळ जावून बघितले तर ते लोक एकत्र जमून तिथे जमिनीवर काहीतरी पडले असावे त्याकडे निरखून पाहत होते. त्या घोळक्याकडे चालता चालता जाकोबच्या चेहऱ्यावर आता एक विजयी हास्य दिसू लागले होते. त्याचा चेहरा आनंदाने चमकू लागला होता. स्टेला जाकोबकडे आश्चर्याने पाहत होती. त्याच्या मनात काय चालले होते ते समजून घेण्याचा ती प्रयत्न करीत होती.

तेवढ्यात अचानक डॉ. स्टिव्हनने जोरात ओरडून जाकोबला ताकिद दिली,

'' जाकोब... थांब ... असं करु नकोस ... ते धोकादायक आहे''

कदाचित डॉ. स्टिव्हनला त्याच्या मनात काय चालले आहे याची कल्पना आली असावी.

जाकोब थांबायला तयार नव्हता. त्याने डॉ. स्टिव्हनला काहिच प्रतिक्रिया दिली नाही. फक्त त्यांच्याकडे वळून पाहात तो गुढपणे गालातल्या गालात हसला.

स्टेलाला तर काहीच समजत नव्हते. ती गोंधळून कधी जाकोबकडे तर कधी डॉ. स्टिव्हनकडे पाहत होती.

जाकोब त्या जमलेल्या घोळक्याच्या अजुन जवळ गेला.

'' जाकोब थांब...'' डॉ. स्टिव्हन पुन्हा ओरडले.

पण जाकोब थांबायला तयार नव्हता. तो आता सुझानच्या जवळ गेला.

जाकोबने पुन्हा एकदा स्टेला आणि डॉ. स्टिव्हनकडे वळून बघितले. तो अजुनही गालातल्या गालात हसत होता.

स्टेलाला अजुनही जाकोबच्या मनात काय चालले होते आणि आता पुढे तो काय करणार आहे हे काही कळत नव्हते.

पण डॉ. स्टिव्हनला कदाचित त्याच्या मनात काय चालले आहे आणि आता तो पुढे काय करणार आहे हे सगळे कळले असावे.

'' नको असं नको करुस .... तिच्या जिवाला धोका आहे'' डॉ. स्टिव्हनने जाकोबला पुन्हा बजावले.

पण तो ऐकण्याच्या मनस्थितीत नव्हता. त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता तो हळू हळू सुझानच्या शरीरात प्रवेश करु लागला.

'' थांब जाकोब...'' डॉ. स्टिव्हनने शेवटचे बजावले.

पण जाकोब थांबायला तयार नव्हता. तो आता पुर्णपणे सुझानच्या शरीरात शिरला होता.

सुझान, डॅनियल, ब्रॅट आणि इतर पोलिस कर्मचारी घोळक्यात उभे होते आणि ते घोळक्याच्या मधे जमिनीवर पडलेल्या त्या हिऱ्यासारख्या चमकणाऱ्या पारदर्शक खड्याकडे निरखून पाहत होते. तेवढ्यात स्टेला तिथे आली. त्या घोळक्यात घूसून तिने तो पारदर्शक खडा उचलण्याचा प्रयत्न केला. पण तो खडा तिच्या हातात येत नव्हता. तिचा हात पोकळ असल्याप्रमाणे किंवा तो खडा पोकळ असल्याप्रमाणे तिचा होत त्या खड्यावरुन फिरत होता पण तो खडा काही तिच्या हातात येत नव्हता. तेवढ्यात सुझान समोर आली. तिच्या शरीराच्या हालचाली आता संथ वाटत होत्या आणि ती सुस्त वाटत होती. तिने तो पारदर्शक खडा उचलला आणि ती त्या खड्याकडे जवळून एकटक पाहू लागली.


क्रमश:...


Famous proverbs -

If all pulled in one direction, the world would keel over.

--- Yiddish proverb


marathi library, Marathi publication, Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi books, Marathi kadambari, Kadambari, marathi sahitya, Marathi vangmay, Marathi novels, Marathi cinema

Marathi literature - Black Hole CH-47 तुम्ही कोण आहात?

Valuable thoughts -

My opinions may have changed, but not the fact that I'm right.

--- Ashleigh Brilliant


आपल्याला कुणी ऐकूही शकत नाही आणि पाहूही शकत नाही हे पाहून जाकोब हताश झाला होता. तो स्टॆलाच्या समोर जावून उभा राहाला आणि काकूळतेने तिला बोलू लागला -

'' माझे संशोधन जिथपर्यंत डॉ. स्टिव्हन हॉल्स संशोधन करता करता पोहोचले होते आणि जिथून पुढे ते संशोधन नेवू शकले नव्हते, तिथपर्यंत पोहोचले होते''

स्टेलाने जाकोबच्या डोळ्यात पाहाले. तिला तिच्या नवऱ्याबद्दल अभिमान वाटत होता.

'' फक्त कृत्रिम जग तयार करनं पुरेसं नव्हतं... तर अजुन बऱ्याच गोष्टी करणं आवश्यक होतं. '' जाकोब पुढे म्हणाला.

'' जसं?'' स्टेलाने विचारले.

'' जसं की... जसे त्यांनी कृत्रिम जग तयार केली होती... तशीच अशी काही खरोखरची विश्वं सुध्दा अस्तित्वात असली पाहिजेत''

'' हो ... हे तू मला पुर्वी एकदा सांगितलं होतं'' स्टॆला म्हणाली.

'' म्हणूनच तर ... त्या खरोखरच्या जगात प्रवेश करण्याचा आणि तिथून परत येण्याचा काहीतरी रस्ता अस्तित्वात असला पाहीजे... तो रस्ता शोधनेही या संशोधनाचा एक भाग म्हणून तेवढाच महत्वाचा आहे ... जर तो रस्ता शोधल्या गेला नाही तर डॉ. स्टिव्हन हॉल्स यांनी केलेल्या संशोधनाला काही अर्थच उरत नाही... नव्हे त्या शिवाय ते संशोधन अपूर्ण आहे '' जाकोब म्हणाला.

आता तो म्हातारा माणूस त्यांच्याजवळ येवून त्यांच्यात सामिल झाला.

'' माय डियर... या जगात काहीही अपूर्ण नाही आहे... प्रत्येक गोष्टीला तिचा आपला अंत निर्धारीत केलेला आहे'' तो म्हातारा माणूस म्हणाला.

जाकोब त्या म्हाताऱ्याकडे दुर्लक्ष करीत स्टेलाकडे एकटक पाहत म्हणाला,

'' पण आता आपण आपले संशोधन कसे पुढे चालवायचे''

'' हो ना... आता सध्या तर आपण साधी एखादी वस्तूही पकडू शकत नाही आहे'' स्टेला म्हणाली.

'' माझ्या मित्रा... आता तू जिथेही आहेस... इथे सगळे नियम भिन्न आहेत... हे संपूर्णपणे एक वेगळे जग आहे'' तो म्हातारा म्हणाला.

'' ते काहीही असो ... एक गोष्ट मात्र नक्की आहे ... की ते संशोधन पूर्ण करण्यास आपल्याला पुन्हा परत आपल्या जगात गेले पाहिजे'' जाकोब निर्धाराने म्हणाला.

तो म्हातारा आता गुढ भाषेत बोलायला लागला -

'' कुणी एक ज्ञात धूंडण्या अज्ञात निघाला

धुंडाळील अज्ञात जरी करुन जिवाचे रान परी

सांगे जगी कैसा जर स्वत:च तू अज्ञात जाहला ''

'' परत जाणार? ... माय डियर... दुर्दैवाने परत आधीच्या जगात जाणं मला नाही वाटत शक्य आहे'' तो म्हातारा पुढे म्हणाला.

आता मात्र जाकोबच्याने राहवले गेले नाही; त्याने वळून त्या म्हाताऱ्याच्या डोळ्याला डोळे भिडवून उभा राहत रागाने विचारले,

'' का नाही शक्य होणार?''

'' कारण असं कधी ना आधी झालं आहे ना कधी भविष्यात होणार आहे...'' त्या म्हाताऱ्याने उत्तर दिले.

जाकोबने काळजीपुर्वक आणि उत्सुकतापुर्वक त्या म्हाताऱ्याचे एक टक पाहत निरिक्षण करीत विचारले,

'' बाय द वे... तुम्ही कोण आहात?... आणि तुम्ही आमच्या मागे का लागला आहात?... कृपा करुन आम्हाला आमच्या परिस्थीतीवर सोडून द्या '' जाकोब चिडून म्हणाला.

'' मी डॉ. स्टिव्हन हॉल्स आहे'' तो म्हातारा गुढतेने म्हणाला.


क्रमश:...


Valuable thoughts -

My opinions may have changed, but not the fact that I'm right.

--- Ashleigh Brilliant


Marathi entertainment, Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi cinema, Marathi songs, Marathi books, Marathi novels, Marathi pustak, Marathi pustake, Marathi wangmay, Marathi vangmay,

Maathi books - Black Hole CH-46 वेगळं विश्व

Inspirational thoughts -

It's kind of fun to do the impossible.

---Walt Disney


सुझान, डॅनियल, ब्रॅट आणि इतर पोलिस कर्मचारी वाड्यातून बाहेर पडून स्फोट झालेल्या विहिरीभोवती जमलेले होते. त्यांच्या हालचाली आश्चर्यामुळे अगदी मंद झाल्या होत्या. हे काय झालं? आणि का झालं? सगळं त्यांच्या समजण्याच्या पलिकडे होतं. स्टेला आणि जाकोबला सुझान दिसताच त्यांच्या चेहऱ्यावर आनंद पसरला. ते हळू हळू सुझानकडे जायला लागले. पण सुझानचं त्यांच्याकडे लक्ष नव्हतं. तिची शोधक नजर आजुबाजुच्या खडकांच्या ढिगाऱ्यावरुन इकडे तिकडे फिरत होती.

'' सुझान...'' जाकोबने तिला आवाज दिला.

त्याला आता तोच तिचा भाऊ गिब्सन आहे हे सांगण्याची घाई झाली होती.

पण ती त्याच्यावर विश्वास ठेविल काय?...

त्याच्या मनात शंकेने घर केले.

'' सुझान..'' जाकोबने पुन्हा आवाज दिला.

पण हे काय? सुझान काहीच प्रतिक्रिया देत नव्हती. जणू तिला त्याचा आवाज ऐकू येत नव्हता. स्टॆलाने आणि जाकोबने एकमेकांकडे गोंधळून पाहाले.

'' सुझान ...'' आता स्टेलाने, थोडा मोठ्याने आवाज दिला.

तरीही सुझानवर काहीच परिणाम दिसत नव्हता.

ते आता तिच्या अजुन जवळ गेले. जाकोबने आपला हात तिच्या खाद्यावर ठेवला. पण काय आश्चर्य!. त्याचा हात तिच्या खांद्यावर न स्थिरावता खाली पडला. त्याचा हात जणू पोकळ असल्यासारखा किंवा तिचं शरीर पोकळ असल्यासारखा त्याचा हात तिच्या शरिरात जावून बाहेर पडला. एक मोठा आश्चर्याचा धक्का बसल्यागत स्टेला आणि जाकोब एकमेकांकडे पाहू लागले. स्टेलानेही आपल्या परीने सुझानचा हात पकडण्यासाठी प्रयत्न केला, पण तिच्या हातातही तिचा हात आला नाही.

पुन्हा दोघं एकमेकांकडे विस्मयाने आणि आश्चर्याने पहायला लागले.

स्टेला सुझानकडे वळली आणि तिला पुन्हा मोठ्या आवाजात हाक देवू लागली,

'' सुझान..''

''... तू मला ऐकते आहेस का?''

सुझान काहीच प्रतिक्रिया व्यक्त करीत नव्हती.

सुझान, डॅनियल, ब्रॅट आणि इतर पोलिस कर्मचारी इकडे तिकडे आजुबाजुला आश्चर्याने पाह्त होते. ते जणू सर्वच्या सर्वजण स्टेला आणि जाकोबच्या तेथील उपस्थितीपासून पुर्णपणे अनभिज्ञ होते.

जाकोब आता डॅनियलकडे गेला आणि त्याच्या अगदी समोर जावून त्याचा रस्ता अडवित उभा राहाला.

'' डॅनियल..'' जाकोबने त्याला आवाज दिला.

'' तू मला ऐकतो आहेस ना''

पण डॅनियल जाकोबच्या तेथील उपस्थितीची जणू तमा न बाळगता समोर सरळ चालू लागला. आणि काय आश्चर्य त्याला चालतांना जाकोबचा काहीही अडथळा न होता तो जणू त्याच्या शरीरातून पलिकडे चालत गेला होता.पण जाकोब प्रयत्न सोडायला तयार नव्हता. तो ब्रॅटच्या समोर जावून उभा राहाला,

'' ऑफीसर... माझ्याकडे पहा'' जाकोब त्याच्यासमोर आपला हात हलवून त्याचे लक्ष आपल्याकडे आकर्षीत करण्याचा प्रयत्न करीत होता.

पण काही एक उपयोग होत नव्हता.

तेवढ्यात एवढ्या सगळ्या लोकांत एकजण आपल्याकडे पाहत आहे असं जाकोबच्या लक्षात आलं. तो एक म्हातारा होता. तो नुसता जाकोबकडे पाहतच नसून गालातल्या गालात हसत होता.

'' तुला कुणीही ऐकू शकणार नाही ... की बघू शकणार नाही'' तो म्हातारा जाकोबला म्हणाला.

स्टेलाने उत्सुकतेने त्या म्हाताऱ्याकडे पाहत विचारले, '' का?''

'' कारण आता तूम्ही एका वेगळ्या विश्वात आहात'' तो म्हातारा म्हणाला.

'' मग तूम्ही कसे आम्हाला बघू शकता आणि ऐकूही शकता'' स्टेलाने विचारले.

त्यावर तो म्हातारा जोराने हसला आणि म्हणाला,

'' कारण तूम्ही माझ्या विश्वात आहात... तू, तो आणि मी हे एका वेगळ्याच विश्वात आहोत... थोडक्यात आपण मेलेलो आहोत असं म्हटलं तरी चालेल... कारण आधीच्या विश्वासाठी आपण मेलेलोच आहोत... काहीजण आपल्या सारख्यांना आत्मे म्हणतो तर कुणी भूत म्हणतो... पण एवढं मात्र खरं आहे की आपण या लोकांना बघू शकतो पण ते लोक आपल्याला बघू शकत नाहीत''

जाकोबने आणि स्टेलाने असाहयतेने आजुबाजुच्या त्या लोकांकडे पाहाले. खरंच ते त्यांना पाहू, ऐकू शकत होते पण ते मात्र त्यांना पाहूही शकत नव्हते आणि ऐकूही शकत नव्हते.


क्रमश:...


Inspirational thoughts -

It's kind of fun to do the impossible.

---Walt Disney


Marathi books, Maharastra books, marathi publication, Marathi prakashak, Marathi prakashan, vartamanpatra, wartamanpatra, Marathi print, Marathi press, Marathi report, Marathi batmya

Marathi books - Black Hole CH-45 इम्प्लोजन

The quotes from past -

The most difficult thing in the world is to know how to do a thing and to watch somebody else doing it wrong, without comment.

---T. H. White


वाड्याच्या समोर सर्वत्र खडकाचे तुकडे पसरले होते आणि विहिरीच्या जवळ तर खडकाचे छोटे छोट ढीग तयार झाले होते. सर्वत्र एक स्मशानवत शांतता पसरली होती. आणि विहिरीतील तो अगणीत अमर्याद अंधार संपून तिथे बुडात आता पाणी चमकायला लागलं होतं. विहिरीच्या जवळच्या एका खडकाच्या ढीगात थोडी हालचाल झाली. त्या खडकाच्या ढिगातून हळू हळू एक आकृती उठून उभी राहाली. ती स्टेला होती. उठल्याबरोबर तीने आपली शोधक नजर आजुबाजुला फिरवली. ती जाकोबचा शोध घेवू लागली. जवळच एका जागी तिला जाकोब खाली पडलेला दिसला. ती ताबडतोब त्याच्याजवळ गेली. तिने त्याला सरळ करुन त्याच्या चेहरा आपल्याकडे केला.

'' जाकोब ...'' सापडल्याच्या आनंदाने ती त्याला आवाज देत म्हणाली.

पण तो एकदम निश्चल पडलेला होता. तिने त्याच्या शरीराला हलवून बघितले. पण काहीएक हालचाल नव्हती. तिच्या आनंदावर आता विरजन पडायला लागले होते.

'' जाकोब ... चल उठ लवकर...'' ती त्याला अजून जोराने हलवून काळजीच्या सुरात म्हणाली.

तरीही त्याने काहीही हालचाल केली नव्हती. ती आता त्याचा श्वास तपासत त्याला जोर जोराने हलवायला लागली. जाकोबच्या एका हाताची बोटं तिला थरथरतांना दिसली तसा तिच्या चेहऱ्यावर पुन्हा आनंद पसरु लागला. थोड्याच वेळात जाकोबने हळू हळू आपले डोळे उघडले. त्याच्या समोर त्याची स्टेला होती. दोघांनी आवेगाने एकमेकांना मिठी मारली. त्यांच्या दोघांच्या चेहऱ्यावर आनंद मावता मावत नव्हता.

'' देवाचे धन्यवादच मानायला पाहिजेत की आपण सुखरुप बाहेर पडलो'' जाकोब म्हणाला.

ते मिठीतून बाहेर आले. स्टेलाने आधार देवून त्याला उठवले. त्यांच्या शरीरावर जागोजाग जखमा झाल्या होत्या आणि त्या ब्लॅकहोलमधून बाहेर पडण्यासाठी त्यांना सारखे धावावे लागल्यामुळे ते बरेच थकले होते. ते एकमेकांना आधार देत हळू हळू चालू लागले.

'' पण हे सगळे विस्फोट का झाले?... कशामुळे झाले?'' स्टेलाने विचारले.

'' तुला माहित आहे... हे सगळे ब्लॅकहोल्स तयार कसे तयार झाले?'' जाकोबने विचारले.

'' नाही... कसे तयार झाले?'' स्टेलाने विचारले.

'' हे सगळे ब्लॅकहोल्स तयार झाले ते 'इम्प्लोजन' या प्रक्रियेमुळे... आणि ते एक दिवस 'एक्सप्लोजन' या प्रक्रियेने नाहिसे होणारच होते...'' जाकोब म्हणाला.

'' 'इम्प्लोजन' ?'' स्टॆलाने आश्चर्याने विचारले.

'' हो 'इम्प्लोजन' ही ... 'एक्सप्लोजन' च्या अगदी विरुध्द प्रक्रिया... मला वाटते ते कृत्रिमरित्या तयार केलेले असल्यामुळे लवकरच लय पावले...'' जाकोब म्हणाला.

'' म्हणजे?... म्हणजे या जगाचाही एक दिवस असाच विस्फोट होवून नायनाट होणार आहे की काय?'' स्टेलाने त्याचा गर्भीतार्थ समजून विचारले.

'' अगदी बरोबर... पण ती वेळ मानवी जिवनाच्या मानाने खूप मोठी असल्यामुळे ती इतक्यात येणार नाही... कधीना कधी ती वेळ येणार हे नक्की... पण ती वेळ खुप मोठी असणार आहे'' जाकोब म्हणाला.


क्रमश:...


The quotes from past -

The most difficult thing in the world is to know how to do a thing and to watch somebody else doing it wrong, without comment.

---T. H. White


Marathi books, Marathi novels, Marathi news, Marathi stories, Marathi gosti, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi cinema, Marathi movies, Marathi songs, marathi gani, Marathi paper

Marathi Books - Black Holes CH-44 वाड्याच्या बाहेर

Thoughts -

To be absolutely certain about something, one must know everything or nothing about it.

--- Olin Miller


जसे जाकोब आणि स्टेला 'ए' लेव्हलच्या खडकाळ गुहेत खाली जमिनीवर पडले, ते ताबडतोब उठून उभे राहात धावायला लागले. कारण त्यांना माहित होते की आता त्यांच्याजवळ खूप कमी वेळ शिल्लक राहाला आहे. त्याचा पुरावा म्हणून की काय जसे ते 'ए1' विहिरीजवळून थोडेच समोर गेले असतील तेवढ्यात 'ए1' विहिरीतही भयानकरीत्या विस्फोट झाला. सर्वत्र खडकाचे तुकडे उडाले. काही खडकाचे तुकडे त्यांना लागले देखील. पण त्यांना थांबण्यासाठी किंवा कुठे लागले आहे हे बघण्यासाठी आता बिलकूल वेळ शिल्लक नव्हता. ते तश्याच जखमी अवस्थेत न थांबता आणि मागेही न पाहता धावत राहाले. त्यांना माहित होते की ही आता शेवटची लेव्हल, जी पार पाडली की ते सुखरुप बाहेर पडू शकतील. धावता धावता ते 'ए3' विहिरीजवळून गेले. आणि थोडेच दूर गेले असतील जेव्हा 'ए3' विहिरीतसुद्धा एक भयानक विस्फोट झाला. यावेळी ते त्या विहीरीच्या अगदी जवळ होते. त्यामुळे ते त्या स्फोटाबरोबर खडकांच्या तुकड्यांसोबत हवेत फेकल्या गेले. यावेळी त्यांना बरीच इजा झालेली होती. पण आता त्यांच्या आवाक्यात काहीही राहाले नव्हते. त्या स्फोटाचा जोर त्यांना जिकडे घेवून जात होता तिकडे ते हवेत खडकांसोबत उडत होते. त्यांना माहित होते की ते एकदा खाली पडले की त्यांना सर्वकाही खडकाळ असल्यामुळे भयानक इजा होणार. कदाचित ते त्या माऱ्यातून बचाउही शकणार नव्हते. पण जेव्हा ते खाली पडू लागले, त्यांच्या लक्षात आले की ते बरोबर 'एक्झीट' विहिरीच्या वरच आहेत. आणि खाली पडल्यानंतर ते बरोबर 'एक्झीट' विहिरीतच पडणार आहेत. एवढ्या भयानक स्थितीतही त्यांच्या चेहऱ्यावर एक आनंद चमकुन गेला. एकदा का त्या विहिरीत पडून ते बाहेर पडले की त्यांची या सर्व भयानक परिस्थितीतून सुटका होणार होती. ते हळू हळ खडकांच्या तुकड्यांसोबत 'एक्झीट' विहिरीत पडत होते. पडतांना त्यांना खडकाचे तुकडे लागुन इजाही होत होत्या. पण त्या इजांच्या वेदनेपेक्षा आपण थोड्याच वेळात या गुहेतून बाहेर पडणार आहोत हा आनंद वरचढ ठरत होता. आता ते अगदी 'एक्झीट' विहीरीच्या वर होते. तेवढ्यात जाकोबच्या मनगटावर जो एक चकाकणारा खडा बांधलेला होता तो, कदाचित खडकांच्या माऱ्यांमुळे त्याच्या हातातून निखळून खाली पडला. तो खडा त्या दोघांच्याही आधी त्या विहीरीत पडू लागला. आणि त्या खड्याच्या मागे आता जाकोब आणि स्टेलाही हळू हळू त्या विहिरीत पडू लागले. पण हे काय... ते जवळपास त्या 'एक्झीट' विहिरीत काही अंतरापर्यंत पोहोचले असतील तेवढ्यात त्या 'एक्झीट' विहिरीतच अचानक एक भयानक विस्फोट झाला. खडकांचे तुकडे सर्वत्र पसरले. ते खडकाचे तुकडे इकडे तिकडे पडून, आजुबाजुच्या खडकांवर आदळून आवाज येत होता. आणि ते सगळं झाल्यानंतर सर्वत्र शांतता आणि अंधार पसरला. वादळानंतरची भयानक शांतता आणि प्रखर उजेडानंतरचा जिवघेणा अंधार!

बाहेर त्या वाड्यात ब्रॅट, डॅनियल, सुझान आणि इतर पोलिस कर्मचारी अजुनही स्टेला आणि गिब्सनचा शोध घेत होते. त्यांना ते तर सापडतच नव्हते पण त्यांच्या काही मागमूसही लागत नव्हता. ब्रॅट त्याच्या सहकाऱ्यांवर सारखा चिडून रागाने ओरडत होता.

'इकडे बघा'

'तिकडे बघा'

असे निर्देश देत होता. त्याचे सहकारीही त्यांना शोधून थकले होते. तेवढ्यात त्यांना एका भयानक स्फोटाचा आवाज आला. काही क्षण तर त्यांना काहीच कळले नाही. वेड्यांसारखे ते सगळेजण आपापला जिव वाचवण्यासाठी सैरावैरा इकडे तिकडे पळत होते. शेवटी त्यांच्या लक्षात आले की स्फोट हा वाड्यात नसून वाड्याच्या बाहेर झालेला आहे. पण स्फोट एवढा मोठा होता की संपूर्ण वाडा त्या स्फोटामुळे हादरला होता. ते ताबडतोब वाड्याच्या बाहेर धावत आले. जेव्हा ते वाड्याच्या मुख्य दरवाजात येवून बाहेर पाहू लागले, ते स्तब्धतेने तिथे उभे राहून बाहेरचं दृष्य पाहत होते. बाहेर जिथे विहिर होती तिच्या आसपास आणि वाड्याच्या समोर सर्वत्र खडकांचे तुकडे पसरलेले होते. अजूनही वातावरणात स्फोटामुळे तयार झालेला धूळीचा ढग हळू हळू खाली बसतांना दिसत होता.


क्रमश:...


Thoughts -

To be absolutely certain about something, one must know everything or nothing about it.

--- Olin Miller


Marathi books, Marathi book, Marathi novels, Kadambari, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi publication, Marathi publication on net, Marathi on net, Marathi on internet, eMarathi

Marathi books - Black Hole CH-43 स्फोट

Valuable thoughts -

Lots of times you have to pretend to join a parade in which you're not really interested in order to get where you're going.

---Christopher Darlington Morley (1890-1957)


स्टॆला आणि जाकोब त्यांच्यासमोर पडून तूकडे होवून विखुरलेल्या खडकाकडे अजूनही भितीयूक्त आणि आश्चर्ययूक्त नजरेने पाहत होते. ते त्या धक्यातून सावरतात न सावरतात तोच त्या गुहेच्या अगदी टोकाला असलेल्या एका विहिरीत मोठा स्पोट झाला. त्यांचे चेहरे पांढरे फटक पडले. त्यांच्या शरीरातली एक एक पेशी भितीने शिथील झाली होती. एका मोठ्या खडकाचा आडोसा घेण्यासाठी ते एकीकडे धावले. पुर्ण गुहेत त्या स्फोटामुळे खडकाचे तूकडे इकडे तिकडे पसरले होते. काही तुकडे तर त्यांच्या अगदी समोर येवून पडले होते. ज्या विहिरीत स्फोट झाला होता आता तिथे विहिर राहाली नव्हती, फक्त खडकाचा एक मोठा ढिग उरला होता.

'' हे काय होत आहे?'' स्टेलाने भितीने आणि दम लागलेल्या स्थितीत विचारले.

'' चल लवकर... काहीतरी गडबड दिसते आहे... आपल्याला इथून लवकरात लवकर बाहेर पडायला पाहिजे...'' जाकोब म्हणाला.

एकमेकांचा हात हातात घट्ट पकडून ते 'exit' विहिरीकडे धावायला लागले.

'exit' विहिरीजवळ पोहचताच त्यांनी ताबडतोब धावता धावताच त्या विहिरीत उडी मारली.

'डी' लेव्हलवरुन स्टेला आणि जाकोब आता 'सी' लेव्हलच्या एका गुहेत जमिनीवर पडले होते. ते ताबडतोब उठून उभे राहालॆ.

'' चल लवकर उठ'' जाकोब उठता उठता तिचा हात धरुन तिला उठवत म्हणाला.

त्याने तिला उठून उभं राहण्यास मदत केली. आणि उठल्याबरोबर ते दोघंही 'सी' लेव्हलच्या 'एक्झीट' विहिरीकडे जोरात धावायला लागले. जाकोब तिचा हात आपल्या हातात धरुन, तिला जवळ जवळ ओढतच समोर धावत होता आणि स्टेला त्याच्या धावण्याच्या वेगाशी आपल्या धावण्याचा वेग जुळावण्याचा आटोकाट प्रयत्न करीत धावत होती. जेव्हा ते जवळ जवळ 'एक्झीट' विहिरीजवळ पोहोचलेच होते, दुसरी एक विहिर 'सी2' मध्ये एक भयानक स्फोट झाला.

'' बघ... काळजी घे... त्या खडकांचे तुकडे आपल्याकडे येवू शकतात'' स्टेला धावता धावता म्हणाली.

तरीही न थांबता त्यांनी धावत धावत जावून 'एक्झीट' विहिरीत उडी मारली. ते 'एक्झीट' विहिरीत जवळ जवळ अर्ध्या अंतरापर्यंत पोहोचले असतील, तेव्हा त्याच लेव्हलची अजुन एक विहिर 'सी1' मध्येही भयानक स्फोट झाला होता.

जाकोब आणि स्टेला 'बी' लेव्हलच्या खडकाळ गुहेत खाली जमिनीवर पडले आणि त्यांच्या मागोमाग 'सी' लेव्हलच्या खडकाचे तुकडेही त्यांच्या अंगावर पडू लागले. जाकोबने स्टेलाचे शरीर आपल्या शरीराने झाकुन घेवून, तिचे रक्षण करण्यासाठी जणू आपल्या शरीराची ढाल केली होती.

थोड्या वेळाने एकमेकांना आधार देत, खडकांचे तुकडे बाजुला सारत, ते उठून उभे राहाले. त्यांना काही जखमा झाल्या होत्या पण त्या किरकोळच होत्या. उठल्याबरोबर त्यांनी आपल्या टॉर्चेसच्या उजेडात 'एक्झीट' विहिर शोधण्यासाठी आपली भिरभिरती नजर इकडे तिकडे फिरवली, तर त्यांना 'बी2' विहिरीत ते तिथे येण्याच्या आधीच विस्फोट होवून तो नष्ट झाल्याचे आढळले. त्या विहिरीच्या जागी फक्त एक खडकाचा ढीग उरला होता आणि खडकांचे तुकडे त्या गुहेत सर्वत्र विखुरलेले दिसत होते. त्या सर्वत्र विखुरलेल्या खडकाच्या ढिगांमधून ते 'एक्झीट' विहिरीकडे जाणारा रस्ता शोधू लागले. 'एक्झीट' विहिर तर त्यांना दिसत होती, पण मधे खडकाचे ढिग येत होते, जे ओलांडून त्यांना पलिकडे जायचं होतं. ते मधे येणाऱ्या एका खडकाच्या ढिगावर चढले. चढतांना तर व्यवस्थित चढले, पण दुसऱ्या बाजुने उतरतांना ते जवळजवळ घसरुन गलंगडत खाली पडू लागले. त्या खडकांतून रस्ता काढता काढता अचानक स्टेला जोराने किंकाळली.

'' काय झालं?'' जाकोबने विचारलं.

पाहतो तर तो जंगली कुत्रा एकाजागी खडकाच्या ढिगाऱ्याखाली चेंदून मृत्यूमुखी पडलेला होता. त्याचं रक्त सर्वत्र पसरलेलं होतं आणि आजुबाजुचे खडकही त्याच्या रक्ताने माखले होते.

ढिगाऱ्यावरुन घरंगळत खाली पोहचल्यानंतर, ते दोघंही ताबडतोब उठले, आणि जेवढं शक्य होईल तेवढ्या जोराने 'एक्झीट' विहिरीकडे धावायला लागले. धावत ओरडत त्यांनी 'एक्झीट' विहिरीजवळ पोहचताच त्या विहिरीत उडी मारली. त्यांच्या ओरडण्याचा आवाज कमी कमी होत होता. ते त्या विहिरीत साधारण मध्यावर पोहोचले असतील तेव्हा अचानक त्यांनी ज्या 'एक्झीट' विहिरीत उडी मारली होती त्याच विहिरीत एक भयानक स्फोट झाला.


क्रमश:...


Valuable thoughts -

Lots of times you have to pretend to join a parade in which you're not really interested in order to get where you're going.

---Christopher Darlington Morley (1890-1957)


Marathi Novels, Marathi books, Marathi sangeet, Marathi sangit, Marathi movie, Marathi chitrapat, Marathi sahitya, Marathi mati, Maharastra, Mumbai, Pune, Aurangabad, Nagpur, vidharbh, Sahitya

Marathi vangmay - Black Hole CH-42 चेतना

Famous proverbs -

One who sits between two chairs may easily fall down.

--- Proverb from Romania and Russia


जेव्हा जाकोब 'C' लेव्हलच्या गुहेत जमिनीवर पडला, त्याचे डोळे बंद होते. त्याच्या शरीरात काहीच हालचाल नव्हती पण त्याच्या शरीरात सुक्ष्म पातळीवर हालचाल सुरु होती. त्याच्या शरीरातून एक चेतना बाहेर निघू पाहत होती. ती चेतना त्याच्या शरीरातून बाहेर पडण्याचा आटोकाट प्रयत्न करीत होती, कारण ती चेतना गिब्सनची होती आणि ते शरीरतर वेगळंच होतं. खुप प्रयत्न केल्यानंतर एखादं रबर ताणावं तशी ती चेतना त्या शरीरातून बाहेर पडली. पण त्या चेतनेचे मुळ अजुनही त्या शरीरातच घुटमळत होते.

ती जाकोबच्या शरीरातून बाहेर पडलेली चेतना थेट तिथून निघाली ती स्टेलाच्या बेडरुममध्ये शिरली. स्टेला बेडरुममध्ये गाढ झोपेत होती. जशी ती चेतना तिच्याजवळ गेली, स्टेला घाबरन स्वप्नातून उठावी तशी उठली. त्याच वेळी त्या चेतनेचे जे मुळ तिकडे गुहेत जाकोबच्या शरीरात घूटमळत होते ते त्या चेतनेला आपल्याकडे ओढून घ्यायला लागले आणि ती चेतना बेडरुमधून खिडकीच्या मार्गे अदृष्य झाली.

जाकोबच्या शरीरात जे त्या चेतनेचे मुळ घुटमळत होते त्यामूळे ती चेतना जाकोबच्या शरीरात ओढल्या गेली आणि कायमची त्या शरीरात अडकून पडली, कारण दिसायला वेगळ्या स्वरुपाचं असलं तरी त्या शरीराचा कण कण त्या चेतनेचा होता. त्या शरीराच्या प्रत्येक कणांवर त्या चेतनेचा हक्क होता. अचानक त्या शरीराने - जाकोबने त्या गुहेत पडलेल्या अवस्थेत आपले डोळे उघडले ...


... 'D4' विहिरीच्या शेजारी उभं राहून जाकोब आपली आपबीती स्टेलाला सांगत होता. स्टेला आश्चर्याने त्याची कहाणी ऐकत त्याच्याकडे एकटक पाहत होती.

जाकोब त्या विहिरीच्या बाजुला असलेल्या खडकावर कोरलेल्या प्रिझम सारख्या आकाराला स्पर्ष करीत म्हणाला, '' जसं तुला माहित आहेच ब्लॅकहोल 'A3' मध्ये 15 मिनीट बाहेरचे हे आतल्या 1 तासाबरोबर असतात.. म्हणजे तिथे वेळ आपल्या वेळेच्या मानाने समोर धावतो..'' जाकोब आपला हात घड्याळीच्या दिशेने फिरवून दाखवीत म्हणाला.

त्याने त्याच्या टॉर्चचा उजेड आता दुसऱ्या एका विहिरीशेजारी असलेल्या खडकावर टाकला, ज्यावर 'D5' अशी कोरलेली अक्षरे दिसत होती.

'' आणि या 'D5' ब्लॅकहोलमध्ये वेळ उलटी धावते...'' जाकोब आपला हात घड्याळाच्या उलट्या दिशेने फिरवित म्हणाला.

जाकोब पुन्हा आपल्या हाताने 'D4' विहिरीच्या शेजारी असलेल्या खडकावर कोरलेल्या प्रिझमला हळूच स्पर्ष करीत म्हणाला, '' पण या 'D4' ब्लॅकहोलमध्ये वेळेचे परिमाण हे पुर्णपणे वेगळे आहे... इथे वेळ पुढे मागे ... दोलायमान होतो ...'' जाकोबने आपला हात एकदा घड्याळीच्या दिशेने आणि मग घड्याळाच्या विरुध्द दिशेने फिरवीत म्हटले.

'' दोलायमान होतो म्हणजे?'' स्टेलाने विचारले.

'' म्हणजे तिथे वेळ एखाद्या पेंडूलम सारखी मागे पुढे धावते...'' जाकोब आपला हात पेंडूलमसारखा मागे पुढे करीत म्हणाला.

स्टेला अजुनही जाकोबकडे आश्चर्याने एकसारखी पाहत होती. तिच्या त्या आश्चर्याने विस्फारलेल्या डोळ्यात आता प्रेमाचा अंशही दिसायला लागला. जाकोबही तिच्या नजरेत अडकून तिच्याकडे प्रेमाने बघायला लागला. ते पुन्हा एकदा एका घट्ट अलिंगणात बद्ध झाले.

'' पण इतके दिवस तू मला हे सगळं का सांगितलं नाहिस?'' स्टेलाने विचारले.

ते अजुनही आलिंगनबद्ध होते.

जाकोब आलिंगणातून बाहेर येत म्हणाला, '' आपला नवरा... तो ही एका पुर्णपणे वेगळ्या शरीरात... मला शंका होती की तू त्यावर एकदम विश्वास ठेवू शकली असतीस की नाही...''

त्याने तिचा हात आपल्या हातात घेवून थोपटला आणि पुढे म्हणाला, '' म्हणून मी तुला हे सगळं हळू हळू ... हे या गुहेतलं सगळं दाखविल्यानंतर, म्हणजे तुला ही टाईम, स्पेस आणि दुसऱ्या जगाची थिअरी पुर्णपणे कळल्यानंतर सांगण्याचं ठरविलं होतं''

आता ते हातात हात घेवून हळू हळू त्या गुहेत चालू लागले होते.

'' माझं मला माहित की मी हे तुझ्याशिवाय सगळे दिवस कसे काढू शकली... तुझ्याशिवाय आणि तरीही तुझ्यासोबत'' स्टेला म्हणाली.

'' मी तुझ्या भावना समजू शकतो... तरीही मला कुठेतरी वाटतच होतं की तु सत्य एक दिवस जाणशीलच'' जाकोब तिच्या डोळ्यात पाहात म्हणाला.

तेवढ्यात 'धप्प' अचानक एक मोठा खडक त्यांच्या समोर येवून पडला. त्या खडकाचे पडल्याबरोबर तूकडे होवून इकडे तिकडे विखूरले होते. घाबरुन आणि दचकून ते दोन पावलं मागे सरकले.


क्रमश:...


Famous proverbs -

One who sits between two chairs may easily fall down.

--- Proverb from Romania and Russia


Marathi katha, Marathi stories, Marathi gatha, Marathi books, Marathi novels, Marathi vangmay, Marathi wangmay, Marathi sahitya, Marathi writtings, Marathi writers, Marathi movies, Marathi songs

Marathi literature - Black Hole CH-41 विहिर 'D4'

Famous quotes -

Don't say you don't have enough time. You have exactly the same number of hours per day that were given to Helen Keller, Pasteur, Michaelangelo, Mother Teresa, Leonardo da Vinci, Thomas Jefferson, and Albert Einstein.

--- H. Jackson Brown


बराच वेळ स्टेला आणि जाकोब एकमेकांच्या अलिंगणात बद्ध होते. तिला शेवटी कळले होते की जाकोब म्हणजेच तिचा गिब्सन आहे.

ती जाकोबच्या अलिंगणातून बाहेर आली आणि त्याचा चेहरा आपल्या हातात घेवून त्याच्या चेहऱ्याकडे निरखून पाहू लागली.

गिब्सनच्या आणि जाकोबच्या चेहऱ्यात सूतभरही साम्य नव्हते.

'' पण हनी, हे कसे काय झाले ?'' तीने त्याच्या चेहऱ्याकडे न्याहाळून पाहत विचारले.

तिकडे बाहेर सुझान, डॅनियल, ब्रॅट आणि इतर पोलीस कर्मचाऱ्यांनी वाड्याचा कोपरा न कोपरा पिंजून काढला पण त्यांना स्टेला कुठेही दिसत नव्हती. ब्रॅटची अपेक्षा होती की आज त्याला गिब्सनही सापडेल. पण त्याच्या अपेक्षेप्रमाणे काही एक होत नव्हतं. ब्रॅट आता पुरता चिडला होता.

ठिक आहे गिब्सन सापडत नाही आहे पण आता ही स्टेला कुठे गेली?...

ती आकाशात नाहीशी झाली की तिला जमिनीने आपल्यात सामावून घेतले....

तो त्याचा राग त्याच्या साथीदारांवर चिड चिड करुन काढीत होता.

स्टॆला आणि जाकोब ज्या विहिरीच्या शेजारच्या दगडावर 'D4' असे कोरले होते, त्या विहिरीजवळ उभे होते. त्या दगडावर 'D4' च्या खाली 'धोका' असे लिहिलेले होते आणि त्याच्याखाली प्रिझमसारखी आकृती कोरलेली होती. जाकोबने त्या प्रिझमसारख्या आकृतीला स्पर्ष केला आणि तो स्पर्ष तो जाणीवेने अनुभवत तो म्हणाला,

'' हेच ते ब्लॅकहोल आहे जे या सगळ्या गोष्टींसाठी जबाबदार आहे''

स्टेला त्याच्याकडे पाहत तो अजुन पुढे काय सांगतो याची वाट पाहू लागली.

जाकोब त्याची कहाणी सांगू लागला .....


.... गिब्सन जेव्हा 'D' लेव्हलला आला तेव्हा तो नवख्यासारखा आपल्या टॉर्चच्या प्रकाशात इकडे तिकडे पाहत होता. त्याच्या हातातल्या कागदपत्रांचा संदर्भ घेवून तो हळू हळू चालत 'D4' विहिरीजवळ आला. त्याने वाकुन त्या विहिरीत डोकावून पाहाले. त्याने त्याच्या हातातले कागदपत्र विहिरीच्या बाजुला ठेवले आणि दोन पावलं मागे सरुन धावत येवून त्या विहिरीत उडी मारली.

गिब्सन एका दुसऱ्या खडकाळ गुहेत जमिनिवर पडला. आजुबाजुला पाहत, आपल्या जवळच्या टॉर्चचा प्रकाश गुहेत इकडे तिकडे फिरवित तो उठून उभा राहाला. त्याने त्याच्या समोर असलेल्या दगडाच्या भिंतिकडे पाहाले. तो त्या भिंतीजवळ गेला आणि त्याने त्या भिंतीवर एका ठिसूळ पांढऱ्या दगडाने लिहिले, ' वर्ल्ड इज ए मॅथेमॅटीकल एक्स्प्रेशन विच इज ए फन्क्शन ऑफ स्पेस ऍन्ड टाईम'

पुर्ण वाक्य लिहिल्यानंतर तो त्या शब्दांकडे निरखून पहायला लागला. त्याच्या लक्षात आले की ते शब्द ज्या क्रमाने लिहिले गेले होते त्या क्रमाने एक एक करुन त्या भिंतिवरुन नाहीसे होताहेत. त्याने गुहेत आजुबाजुला एक नजर फिरवली. त्याने आपल्या टॉर्चचा प्रकाशझोत इकडे तिकडे फिरवून त्या गुहेत 'Exit' विहिर शोधली आणि तो त्या विहिरीकडे चालायला लागला.

तो चालत होता आणि हळू हळू त्याच्या अंगावरचे कपडे नाहिसे व्हायला लागले....

नंतर त्याच्या हातातला टॉर्च नाहिसा झाला....

नंतर जे बदल होत होते त्याचा वेग वाढत गेला.

हळू हळू गिब्सनचे वय कमी होवू लागले....

इतके कमी की तो आता 7-8 वर्षाचा मुलगा झाला होता....

त्याचे वय अजून अजून कमी होवून त्याचे आता 4-5 महिण्याच्या बाळात रुपांतर झाले....

शेवटी तर तो पुर्णपणे नाहीसा झाला....

तो जिथे उभा होता तिथे आता काहीच उरले नव्हते....

नंतर तर ती सभोवतालची गुहाच हळू हळू नाहिशी होवू लागली....

एक क्षण असा आला की ती सभोवतालची संपुर्ण गुहा नाहीशी झाली...

.....

.....

अचानक जणू शून्यातून ती गुहा अवतिर्ण होवू लागली...

संपूर्ण गुहा अवतिर्ण झाल्यानंतर थोड्या वेळाने...अचानक तो जिथे उभा होता तिथे पुन्हा एक बाळ अवतिर्ण झाले.....

आणि आता हळू हळू त्या बाळाचे वय वाढू लागले.....

ते बाळ हळू हळू मोठे होवून त्याचे एका मुलात रुपांतर होवू लागले ....

तो मुलगाही आता हळू हळू वयाने वाढायला लागला.....

तो मुलगा आता हळू हळू वाढून त्याचे रुपांतर आता एका माणसात होवू लागले....

पण तो माणूस आता गिब्सन राहाला नव्हता.....

तो पुर्णपणे वेगाळा माणूस - जाकोब झाला होता.....

हळू हळू त्याच्या अंगावरचे कपडे परत आले,....

त्याच्या हातातला टॉर्चही परत आला.....

आता घडणाऱ्या घटनांची गति पुन्हा कमी झाली होती. जाकोबला त्याच्या समोर आता टॉर्चच्या उजेडात 'Exit' विहिर पुन्हा दिसायला लागली. त्याने बाजुच्या भिंतीकडे बघितले. त्या भिंतीवरही त्याने लिहिलेले शब्द हळू हळू अवतरु लागले -

' वर्ल्ड इज ए मॅथेमॅटीकल एक्स्प्रेशन विच इज ए फन्क्शन ऑफ स्पेस ऍन्ड टाईम'

जाकोब ते वाक्य पुर्णपणे त्या भिंतीवर अवतरण्याची वाटच पाहत होता. जसे ते वाक्य पुर्णपणे त्या भिंतिवर अवतरले, जाकोब त्याच्या समोर दिसणाऱ्या 'Exit' विहिरीकडे वेगाने धावायला लागला. विहिरीच्या जवळ पोहचताच क्षणाचाही विलंब न लावता ताबडतोब त्याने विहिरीत उडी मारली.


क्रमश:...


Famous quotes -

Don't say you don't have enough time. You have exactly the same number of hours per day that were given to Helen Keller, Pasteur, Michaelangelo, Mother Teresa, Leonardo da Vinci, Thomas Jefferson, and Albert Einstein.

--- H. Jackson Brown


Marathi novels, Marathi books, Marathi literature, Marathi sahitya, Marathi cinema, Marathi movies, Marathi songs, Marathi gani, Marathi poems, Marathi charolya, Marathi fiction, Marathi artwork

Marathi literature - Black Hole CH-40 तू कोण आहेस?

Precious thoughts -

When people are free to do as they please, they usually imitate each other.

--- Eric Hoffer (1902-1983)


वाड्याच्या समोर आता स्टेला आणि पोलिसांच्या गाड्यांच्या बाजुला अजून एक गाडी येवून उभी राहाली. त्यातून ब्रॅट घाई घाईने खाली उतरला आणि मागे न पाहताच त्याने आपल्या गाडीचे दार जोरात मागे ढकलून बंद केले. तो उतरताच त्याच्यासाठी थांबलेला पोलिस ताबडतोब त्याला सामोरा आला.

'' आपली टीम कुठाय? '' ब्रॅटने विचारले.

'' सर ते आत... वाड्यात गेले आहेत'' त्या पोलिसाने अदबीने उत्तर दिले.

ब्रॅट त्या वाड्याकडे निघत, त्या पोलिसाकडे न पाहता म्हणाला, '' चल''

ते दोघेही घाईघाईने वाड्यात शिरु लागले.

स्टेलाने आतील एका ब्लॅकहोलमध्ये पुन्हा उडी मारली. तिने उडी मारताच तो जंगली कुत्रा एका खडकाच्या मागुन तोंडात एक हाड घेवून चावत चावत त्या विहिरीजवळ आला. त्या हाडाला अजुनही कुठे कुठे मांस चिकटलेलं होतं. तो त्या विहिरीच्या काठावरुन ते हाड चावता चावता आत वाकुन, कदाचित स्टेलाला पाहू लागला.

स्टेला दुसऱ्या एका लेव्हलवरील खडकाळ गुहेत जमिनिवर पडली होती. ती ताबडतोब उभी राहाली. तेवढ्यात 'थड' एक अर्धवट खाल्लेलं कुठे कुठे मांस चिकटलेलं हाड तिच्या समोर येवून पडलं. भितीने दचकून तिच्या तोंडून किंकाळी बाहेर पडली. ती त्या हाडापासून दोन पावले मागे सरली.

वाड्याच्या समोर स्टेला आणि पोलिसांच्या जिपच्या बाजुला आता सुझानचीही कार येवून थांबली. त्या वाड्याकडे आणि आजुबाजुच्या परिसराकडे आश्चर्याने पाहत सुझान आणि डॅनियल कारमधून उतरले.

'' या अश्या भितीदायक ठिकाणी ती काय करीत असावी?'' डॅनियलने विचारले.

'' चल लवकर आत चल... आत्तापर्यंत ब्रॅटने तिला शोधले असेल.'' सुझान वाड्यात जाण्याची घाई करीत म्हणाली. सुझान समोर आणि डॅनियल मागे मागे असे दोघंही घाई घाईने वाड्यात शिरले.

स्टेला आत एका 'D' लेव्हलच्या गुहेत होती. ती आपल्या टॉर्चचा प्रकाश गुहेत चहुकडे फिरवीत होती. शेवटी तिच्या टॉर्चचा प्रकाशझोत एका विहिरीच्या शेजारी असलेल्या खडकावर येवून स्थिर झाला. त्या खडकावर 'D1' असं कोरलेलं होतं. स्टेला पुन्हा तिच्या टॉर्चचा प्रकाश आता त्या विहिरीच्या आजुबाजुला फिरवू लागली. तेवढ्यात ती दचकली, तिला जाकोब तिच्या एकदम पुढ्यात उभा असलेला आढळला. त्याच्या एका हातात एक मोठा सुरा होता आणि दुसऱ्या हातात एक खडक. जसा प्रकाश त्याच्या अंगावर पडला, तो हळू हळू स्टेलाच्या दिशेने चालू लागला. स्टेलाही न भिता त्याच्याकडे हळू हळू चालू लागली.

'' तू इथे काय करतेस?...'' जाकोबने तिला विचारले.

स्टेलाने एक अर्थपूर्ण दृष्टीक्षेप त्याच्याकडे टाकला आणि ती त्याच्याकडे पाहतच राहाली. हळू हळू तिचे डोळे पाणावू लागले होते.

'' तू कोण आहेस?'' स्टेलाचा गंभीर स्वर गुंजला.

जाकोब तिच्याकडे येता येता तिथेच थांबला.

'' सांग तू कोण आहेस?... मी तुला पुर्णपणे ओळखले आहे'' स्टेला म्हणाली.

जाकोबची त्याच्या हातातल्या सुऱ्यावरची आणि खडकावरची पकड आवळली होती. तो आता तिच्या अगदी समोर येवून तिच्या डोळ्यातले भाव समजण्याचा प्रयत्न करु लागला.

'' मला खात्री होती की एक ना एक दिवस तुला सत्य माहित होईलच ..'' जाकोब म्हणाला.

तो अजुन समोर येवून अगदी तिच्या चेहऱ्यासमोर उभा राहाला. त्याच्या हाताची सुऱ्यावरची आणि खडकावरची पकड ढीली होवून ते त्याच्या हातातून सुटून खाली पडले. तोही आता तिच्याकडे एका अर्थपुर्ण नजरेने पाहू लागला.

'' हनी... तू मला बरोबर ओळखलंस... हो मी गिब्सनच आहे... तुझा गिब्सन..'' तो आपले दोन्ही हात तिच्या खांद्यावर ठेवून म्हणाला. तो अजून जवळ जावून तिच्या डोळ्यात बघू लागला. ते आता इतके जवळ आले होते की त्यांना एकमेकांचे स्वाशोच्छवाससुध्दा जाणवत होते. एकदम आवेगाने दोघांनी एकमेकांना एक प्रदिर्घ आणि घट्ट मिठी मारली.


क्रमश:...


Precious thoughts -

When people are free to do as they please, they usually imitate each other.

--- Eric Hoffer (1902-1983)


Marathi, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi books, Marathi Novels, Marathi Art, Marathi art work, Marathi jyotish, Marathi bhasha, Marathi people, Maharastra, vidarbha, konkan

Marathi books - Black Hole CH-39 'थड' असा भयानक आवाज

Famous quotes -

If a million people say a foolish thing, it is still a foolish thing.

---Anatole France [Jacques Anatole Thibault] (1844-1924)


त्या जुन्या वाड्यासमोर एक कार येवून थांबली. कारचं दार उघडलं अणि कारमधून घाई घाईने स्टेला उतरली. उतरल्याबरोबर जवळजवळ धावतच ती विहिरीकडे गेली. विहिरीजवळ येताच क्षणाचाही विलंब न लावता तिने विहिरीत उडी मारली.

थोड्याच वेळात वाड्याच्या समोर स्टेलाच्या कारच्या बाजुला पोलिसांची जीप येवून उभी राहाली. जीप थांबताच पोलिसांची एक हत्यारबंद तुकडी भराभर बाहेर पडली. उतरल्याबरोबर प्रथम त्यांनी स्टेलाला तिच्या कारमध्ये शोधले. ती कारमध्ये नव्हती. मग ते आजुबाजुला शोधू लागले.

त्यातल्या एका पोलिसाने ताबडतोब वायरलेसवर ब्रॅटला माहिती पुरवली, '' सर ती आत्ताच थोड्या वेळापुर्वी इथे एका वाड्यासमोर थांबली... याच रोडवर पुढे डाव्या बाजुला...''

तिकडून त्याला ब्रॅटने काही निर्देश आणि आदेश दिले आसावेत कारण तो मधे मधे,

'' यस सर...''

''सर''

''सर''

'' राईट सर''

'' यस सर''

असा म्हणत राहाला. जेव्हा तिकडून फोन कट झाला त्याने वायरलेसचे उपकरण आपल्या खिशात परत ठेवून दिले.

'' ती इथे तर कुठे दिसत नाही आहे'' त्यातला एक पोलिस म्हणाला.

'' ती नक्कीच या वाड्यात गेली असेल'' त्यातला एकजण त्या वाड्याच्या भिंतीकडे खालून वरपर्यंत विस्मयकारक आश्चर्याने पाहत म्हणाला.

'' चला लवकर... सगळेजण वाड्यात चला'' त्यातल्या एका वरिष्ठ पोलिसाने आदेश दिला.

'' आणि तयारीत रहा... आत अजुन कोण कोण आहे याची आपल्याला सध्या काहीच कल्पना नाही'' तो वरिष्ठ अधिकारी पुढे म्हणाला.

तो वरिष्ठ अधिकारी पुढे आणि त्याच्या मागे त्याची सगळी टीम वाड्याच्या दिशेने चालू लागली. काही अंतर चालताच तो वरिष्ठ अधिकारी एकदम थांबला आणि मागे वळून एका पोलिसाला म्हणाला,

'' तु इथेच बाहेर थांब... मि. ब्रॅट एवढ्यात येतीलच...''

'' यस सर'' तो पोलिस आज्ञाधारकपणे म्हणाला आणि तिथेच मागे थांबला.

बाकीची टीम त्या वरिष्ठ पोलिस अधिकाऱ्याच्या मागे मागे त्या वाड्यात शिरु लागली.

स्टेला खाली खडकाळ गुहेत पडल्याबरोबर ताबडतोब उठली आणि आपला टॉर्च सुरु करुन त्याचा प्रकाशझोत गुहेत इकडे तिकडे फिरवू लागली. 'A1' विहिरीच्या जवळचा खडक दिसताच तिने आपल्या टॉर्चचा प्रकाशझोत तिथे स्थिर केला आणि घाई घाईने त्या विहिरीकडे जायला लागली. जाता जाता अचानक 'थड' असा भयानक आवाज झाला. ती दचकून भीतीने दोन पावले मागे सरली. पाहते तर तिच्या अगदी समोर एक खडकाचा मोठा तुकडा वरुन छतावरुन निखळून पडला होता.

हे असं कसं झालं?...

असं तर पुर्वी कधी झालं नव्हतं?..

ती वर छताकडे पाहत विचार करीत होती. छतावरतर काहीच नव्हतं. फक्त एक गड्डा दिसत होता, जिथून कदाचित तो खडकाचा तूकडा निखळून पडला होता.


क्रमश:...


Famous quotes -

If a million people say a foolish thing, it is still a foolish thing.

---Anatole France [Jacques Anatole Thibault] (1844-1924)


Marathi Novels, Marathi books, Marathi short stories, Marathi gosti, Marathi gost, Marathi kahani, Marathi story, Marathi entertainment, Marathi comedy, Marathi fiction, Marathi proverb,

Marathi books - Black Hole CH-38 स्टेला कुठे निघाली?

Thoughts about happiness -

There is only one success: to be able to spend your life in your own way, and not to give others absurd maddening claims upon it.

---Christopher Darlington Morley (1890-1957)


सुझान ब्रॅटशी फोनवर बोलली आणि फोन ठेवताच ताबडतोब बाहेर जाण्यासाठी समोरच्या दाराकडे निघाली. डॅनियलही असंमजसपणे तिच्या मागे मागे जावू लागला.

'' चल लवकर ... आपल्याला ताबडतोब गेलं पाहिजे.'' सुझान डॅनियलला म्हणाली.

'' कुठे?'' इतक्या वेळपासून बोलण्याची संधी मिळताच डॅनियलने विचारले.

'' तिला शोधण्यासाठी'' सुझान घराच्या बाहेर पडत म्हणाली.

'' कुठे गेली आहे ती?'' डॅनियलने विचारले.

'' आता मला काय माहित?'' सुझान चिडून म्हणाली.

'' मग आपण कुठे जाणार आहोत?'' डॅनियलनेही चिडून विचारले.

'' तू फक्त माझ्यासोबत चल... आता सध्या वेळ नाही ... रस्त्याने मी सगळं सांगते'' सुझान जेवढं शक्य होईल तेवढं शांततेने त्याला सांगण्याचा प्रयत्न करीत म्हणाली.

ते दोघंही घराच्या बाहेर पडले.

एक कार वेगाने रस्त्यावर धावत होती. कारच्या बाजुच्या खिडकीतून स्टेला कार चालवितांना दिसत होती. एका वळणावर तिने कारचे करकचून ब्रेक दाबले आणि ती उजवीकडे वळली. आता त्या कारच्या मागे एक पोलिसांची पॅट्रोल जिप त्या कारचा पाठलाग करतांना दिसू लागली. पण स्टेलाचं त्या जिपकडे एकतर लक्ष नव्हतं किंवा तिला त्या जिपशी काही घेणंदेणं नव्हतं.

स्टेलाची कार फुल स्पिडमध्ये धावू लागली. तेवढ्यात एक स्त्री रोड क्रॉस करता करता समोरुन वेगाने येणारी स्टेलाची कार पाहून, काही न सुचून, गोंधळून रस्त्याच्या अगदी मधोमध थांबली. स्टेलाला जोरात ब्रेक दाबण्यावाचून काही गत्यंतर नव्हते. कारच्या ब्रेकचा किंचाळल्यागत आवाज झाला. कार त्या बाईच्या अगदी समोर थांबली आणि इतक्यावेळपासून जणू थीजलेली ती बाई आता रोडच्या पलिकडे पळायला लागली. स्टेलाला तर घामच फुटला होता. पण ती बाई वाचलेली पाहून तिला हायसं वाटलं. तिने आपल्या कपाळावर आलेले घामाचे थेंब पूसले आणि पुन्हा तिची कार पुढे मार्गक्रमण करु लागली.

तिच्या मागेच ती पोलिसांची पॅट्रोल कार एक सुरक्षीत अंतर ठेवून तिचा पाठलाग करीत होती. कदाचित ते तिचा पाठलाग करीत आहेत हे तिच्या लक्षात येवू नये म्हणून ते एक सुरक्षीत अंतर राखून होते. किंवा त्यांना पोलीस ऑफीसर ब्रॅटचा तसा आदेश असावा.

ब्रॅटची जिपही आता भरधाव वेगाने रस्त्यावर धावत होती. तो सतत वायरलेसवर स्टेलाचा पाठलाग करणाऱ्या पॅट्रोल जिपच्या संपर्कात होता. तेवढ्यात त्याच्या वायरलेसवर स्टेलाचा पाठलाग करणाऱ्या पोलिसाचा संदेश आला, '' सर आम्ही तिच्या अगदी मागेच आहोत''

'' गुड... तिला बिलकुल नजरेआड होवू देवू नका... थोड्याच वेळात मी तुम्हाला जॉईन करतोय'' ब्रॅट वायरलेसवर म्हणाला.

शहराच्या बाहेर येवून बरंच मार्गक्रमण केल्यानंतर स्टेलाची कार मुख्य रस्त्यावरुन डावीकडे वळून एका कच्च्या रस्त्यावर धावू लागली. धूळीचे लोटच्या लोट उठू लागले. स्टेलाच्या कारला डावीकडे वळलेलं पाहताच तिचा पाठलाग करणाऱ्या पोलिसांच्या जिपचा वेग कमी झाला. ते आता तिची कार बरंच पुढे जाण्याची वाट पाहू लागले की जेणेकरुन तिच्या काहीही लक्षात न येता त्यांना तिचा पाठलाग करता यावा.

इकडे सुझान आणि डॅनियलची कारही शहरात रस्त्यावर भरधाव धावायला लागली होती. डॅनियल कार ड्रायव्हींग करीत होता आणि सुझान कुठे वळायचे वैगेरे सगळे निर्देश डॅनियलला देत होती. सुझानने तिच्या मोबाईलवर ब्रॅटचा फोन डायल केला, '' आम्हीही आता थोड्याच वेळापुर्वी निघालो आहोत'' सुझान म्हणाली.

'' काही काळजी करु नका... आमची एक टीम अगदी तिच्या मागेच तिचा पाठलाग करीत आहे'' तिकडून ब्रॅटचा आवाज आला.

'' ती आता कुठे आहे?... आणि तुम्ही कुठे आहात?'' सुझानने विचारले.

'' मी थोड्याच वेळात माझ्या टीमला जॉईन होईन... मी आता सध्या ...'' ब्रॅटने जागेची खूण सांगण्यासाठी त्याच्या जिपच्या खिडकीतून बाहेर डोकावून बघितले.

स्टेलाच्या गाडीमागे आता तिचा पाठलाग करणाऱ्या पोलिसांनी आपली गाडी कच्च्या रस्त्यावर वळवली. गाडी कच्च्या रस्त्यावर धावू लागताच त्याने वायरलेसवर ब्रॅटला कळवले, '' सर असं वाटतं की ती जंगलाकडे जात आहे''

'' तिचा पाठलाग करीत राहा '' ब्रॅटने तिकडून बजावले.

'' यस सर..'' पाठलाग करणारा पोलिस म्हणाला.

डॅनियल कार चालवित होता आणि सुझानचे अजुनही मोबाईलवर संभाषण सुरु होते. तो आता पुढच्या निर्देशाची वाट पाहू लागला. सुझानने मोबाईलवरील संभाषण संपविले आणि डॅनियलला निर्देश दिला, '' पुढील सिग्नलवर गाडी डावीकडे वळव''


क्रमश:..


Thoughts about happiness -

There is only one success: to be able to spend your life in your own way, and not to give others absurd maddening claims upon it.

---Christopher Darlington Morley (1890-1957)


Marathi, Marathi blog, Marathi site, Marathi blog aggregator, Marathi aggregator, Marathi vahini, Marathi books, Marathi kadambari, Marathi creation, Marathi creativity, Marathi screenplay, Marathi patkatha

Marathi Books - Black Hole CH-37 पाठलाग

Thoughts about life -

The secret of life is honesty and fair dealing. If you can fake that, you've got it made.

---- Groucho Marx (1890-1977)


स्टेला तडक घराच्या बाहेर पडली आणि कारमध्ये बसून तिने कारचं दार जोरात ओढून बंद केलं आणि कार सुरु केली . सुझान घराच्या उघड्या दरवाजात उभी राहून आश्चर्याने तिच्याकडे पाहत होती.

'' स्टेला..'' सुझानने आवाज दिला.

पण एकतर स्टेलाला ऐकू आलं नसावं किंवा ती ऐकण्याच्या मनस्थितीत नसावी. तिने कार फाटकाच्या बाहेर काढून वेगात रस्त्यावर दौडवली. सुझान हा सगळा काय प्रकार चालू आहे हे समजून घेण्याच्या आधीच स्टेला गेलीही होती. सुझानने दरवाजात उभं राहून थोडावेळ विचार केला आणि ती काहीतरी निश्कर्षाप्रत येवून काहीतरी निर्णय घेवून घरात परतली.

घरात येताच सुझानने कोपऱ्यात ठेवलेल्या फोनचा ताबा घेतला. ती रिसीव्हर कानाला लावून एक फोन नंबर डायल करायला लागली. तेवढ्यात आतून डॅनियल तिथे आला.

'' काय झालं हनी?'' डॅनियलने तिचा उखडलेला चेहरा पाहून विचारले.

तिने त्याला काहीच उत्तर दिले नाही. सुझानचा फोन लागला असावा कारण ती माऊथपीसमध्ये बोलली,

"' मी मि. ब्रॅटशी बोलू शकते का?''

'' हनी ... मला काही कळू शकेल?... की या घरात काय चालले आहे... सगळेजण कसे विचित्रपणे वागताहेत..'' डॅनियल ती त्याच्याशी काहीच बोलत नाही आहे हे पाहून चिडून म्हणाला.

सुझानने त्याला खुणेनेच शांत राहण्यास सांगितले.

पोलिस स्टेशनमधे फोनची सारखी बेल वाजत होती. बऱ्याच वेळ बेल वाजल्यानंतर एक सुस्तावलेला पोलिस कर्मचारी तिथे आला आणि त्याने फोन उचलला, '' हॅलो''

थोड्यावेळ फोनवर तिकडच्या व्यक्तीशी बोलल्यानंतर त्याने फोन तसाच उघडा टेबलवर ठेवून तो कुणाला तरी बोलविण्यास आत गेला.

बऱ्याच वेळाने ब्रॅट आपल्या संथ चालीने तिथे आला आणि त्याने फोन उचलला, '' हॅलो''

फोन कुणाचा आहे माहित होताच जणू ब्रॅटच्या अंगात शक्ती संचारली होती. तिकडून सुझान बोलत होती. त्याने आधी एकदा दोनदा सुझानला तिच्या भावाच्या नाहीसं होण्याच्या केसच्या संदर्भात काही महत्वाचा दूवा मिळाल्यास त्याला फोन करण्याचे सांगितले होते. बराच वेळ ब्रॅटचं सुझानसोबत फोनवर बोलणं सुरु होतं.

ब्रॅटने जेव्हा सुझानचा फोन खाली ठेवला तेव्हा त्याच्या चेहऱ्यावर एक कुत्सीत हास्य चमकत होतं. आणि त्याची सगळी सुस्ती जावून त्याच्या अंगात चैतन्य संचारलं होतं. ब्रॅटने ताबडतोब वायरलेस फोनचा ताबा घेत पॅट्रोलींग करणाऱ्या शहरातल्या सर्व पोलिसांना संपर्क साधला. त्याला खात्री होती स्टेला अजूनही शहराच्या बाहेर पडली नसावी. त्याने वायरलेसवर पॅट्रोलींग करणाऱ्यांना स्टेलाचे आणि तिच्या गाडीचे वर्णन सांगुन तशी कार आणि ती कुठे आढळल्यास ताबडतोब त्याला फोन करण्याच्या सुचना दिल्या.

ब्रॅटला जास्त वाट पहावी लागली नाही. थोड्याच वेळाने एका पॅट्रोलींग करणाऱ्या पोलिस कर्मचाऱ्याचा त्याला फोन आला,

'' सर तुम्ही सांगितलेल्या वर्णनाची गाडी आणि स्री आम्हाला आढळलेली आहे''

'' गुड... त्या कारचा पाठलाग करा आणि मला त्याबाबतीत माहिती देत रहा'' ब्रॅटने सुचना दिली.

'' यस .. सर '' तिकडून उत्तर आले.

पुन्हा ब्रॅटने त्या पोलिस स्टाफला काही सुचना देवून प्रकरणाच्या गंभिरतेची जाणीव करुन दिली.

ब्रॅट सुचना देत होता आणि तिकडचा पोलिस स्टाफ अदबीने मधे मधे म्हणत होता -

'' यस ... सर ''

'' राईट ... सर''

'' ओके ... सर''

शेवटी सगळ्या सुचना देवून झाल्यानंतर ब्रॅटने फोन ठेवून दिला आणि ताबडतोब आपलं सामान घेवून तो घाईघाईने दरवाजाच्या बाहेर पडला.


क्रमश:


Thoughts about life -

The secret of life is honesty and fair dealing. If you can fake that, you've got it made.

---- Groucho Marx (1890-1977)


Marathi kadambari, Marathi books, Marathi sahitya, Marathi literature, Marathi novel, Marathi art, Marath kala, Marathi kalamanch, Marathi natya, Marathi Natak, Marathi play, Marathi stage artists