It is a curious sensation: the sort of pain that goes mercifully beyond our powers of feeling. When your heart is broken, your boats are burned: nothing matters any more. It is the end of happiness and the beginning of peace.
.... George Bernard Shaw
मागील दोन-तिन दिवसांपासून प्रिया विजयच्या घरीच होती कारण तिचे पुन्हा तिच्या वडीलांशी विजयच्या इथे वारंवार जाण्याच्या कारणावरुन बिनसले होते. आज सकाळी तिला का कोण जाणे उशीराच जाग आली. तशी तिला सकाळी लवकरच उठण्याची सवय होती. पण आज जेव्हा जाग आली तेव्हा तिला जाणवले की उन्हाची किरणे खिडकीतून घरात येत आहेत. तिने आपल्या बाजुला बघितले. विजयची आई नेहमीप्रमाणे सकाळीच उठून आपल्या कामाला लागली असावी. आणि विजयची बहिणही आपल्या अंथरुणावर नव्हती. तिची तशी उठण्याची आणि झोपण्याची अशी ठरलेली कोणती वेळ नव्हती. ती कधीही लहर आली की झोपत असे आणि जाग आली की उठत असे. पण आज प्रियाला सकाळी उठल्याबरोबर एकदम ताजेतवाने वाटत होते. कदाचित बऱ्याच दिवसांची झोप आज भरुन निघाली होती त्यामुळे. तिने अंथरुणावरच उठल्या उठल्या अंगाला आळेपिळे देत आळस दिला आणि ती उठून समोरच्या दाराकडे निघाली. समोरच्या दारात जणू अधांतरी शुन्यात पाहात, आपल्याच विचारांच्या तंद्रीत ती कितीतरी वेळ उभी होती. तेवढ्यात तिला समोरुन येणारा एक दाढी वाढलेला इसम ओळखीचा वाटला. ती एक टक लावून तिकडे बघायला लागली. जसा-जसा तो इसम अजुन जवळ येवू लागला तिच्या चेहऱ्यावर हास्य खुलायला लागलं. तिने स्वत:ची खात्री करुन घेतली की आपण स्वप्नात तर नाही आहोत. कारण तिची जवळ जवळ खात्री पटायला लागली होती की तो दाढी-मिशा वाढलेला इसम दुसरा तिसरा कुणी नसून विजयच आहे. दाढी मिशांमुळे जरी त्याचा चेहरा वेगळा वाटत होता, तरी ती त्याची चालण्याची ढब चांगलीच ओळखत होती. जसा जसा तो अजुन जवळ येत होता तिला त्याची अजुनच पक्की ओळख पटत होती. तो इकडे त्याच्या घराकडेच येत होता. जसा तो उघड्या फाटकातून आत आला प्रियाला त्याची ओळख पुर्णपणे पटली होती. तिच्या समोर विजयच उभा होता.
'' विजय...'' तिच्या तोंडातून अनायसेच आनंदोद्गार निघाले.
ती एखाद्या वेलीसारखी त्याला बिलगली, '' विजय ... मला माहित होतं, नव्हे खात्री होती की तू जिवंत आहेस... देव आपल्या प्रमाच्या बाबतीत एवढा नाही निष्ठूर होऊ शकत... त्या लोकांनी दुसऱ्याच कुणाचे तरी प्रेत आणले होते... ते एवढे चिरडलेले होते की ओळखुही येत नव्हते... मला माहित होतं,.. की देव आपल्या बाबतीत एवढा निष्ठूर होऊ शकत नाही...'''
'' तुझ्या प्रेमानेच मला मरु दिले नाही...'' विजय मिठीतून बाहेर येत तिचा चेहरा आपल्या हातात घेत म्हणाला.
मग कितीतरी वेळ ते एकमेकांच्या डोळ्यात पाहत गप्पा मारत होते. तिकडे आत विजयच्या आईला बाहेरची चाहुल लागली असावी. कारण ती प्रियाचा आवाज ऐकून ती बाहेर आली.
'' विजय ... कुठे होता इतके दिवस... आणि हे काय किती अशक्त झाला आहेस?'' प्रिया बोलत होती.
जसे विजयच्या आईने प्रियाकडे बघितले तसे तिचे हातपाय थरथरायला लागले. साऱ्या अंगाला घाम फुटला होता. कारण प्रियाच्या समोर कुणीच नव्हते. ती जशी हवेशीच बोलत होती.
'' हे देवा आधी माझी पोरगी ... मग माझा पोरगा... आणि आता प्रिया सुध्दा... देवा ... देवा जरा दया दाखव रे बाबा... हे सगळं आता माझ्या सहनशक्तीच्या बाहेर होत आहे... देवा...'' विजयची आई वेड्यागत देवाची आळवणी करीत होती.
इकडे विजयच्या आईचे काय चालले आहे याचे प्रियाला काहीच भान नव्हते. ती हळू हळू चालत जावून फाटकाच्या बाहेर जावू लागली. ती अशी चालत होती, जसा विजय तिच्या सोबत सोबत तिचा हात हातात घेवून चालत असावा. विजयची आई आता प्रियाच्या मागे मागे चालायला लागली होती. जशी प्रिया समोर समोर चालत होती तशी तिच्या मागे सकाळच्या उन्हामुळे पडणारी तिची सावलीही चालत होती. त्या सावलीकडे जेव्हा विजयच्या आईचे लक्ष गेले तेव्हा तिला आश्चर्याचा धक्काच बसला. कारण तिने बघितले की प्रियाच्या सावलीसोबत आणखी एक सावली - विजयची सावली प्रियाचा हात आपल्या हातात हात घेवून चालत आहे. जेव्हा विजयची आई त्या धक्यातून थोडी बहूत सावरली तेव्हा तिने बघीतले की तोपर्यंत प्रिया त्या सावलीसोबत बरीच पुढे निघून गेली होती. विजयची आई आता प्रियाच्या मागे जवळ जवळ धावतच जावू लागली. विजयची बहिण शालीनीही, जी अंगणात उभी होती, आपल्या आईला धावतांना पाहताच, तिच्या मागे मागे लाळ गाळत धावायला लागली.
'' थांब प्रिया... '' विजयच्या आईने मागून आवाज दिला.
प्रिया थांबली. तिच्या सोबत जमिनीवर पडलेली विजयची सावलीही प्रियाच्या सावलीसोबतच थांबली. विजयची आई प्रियाजवळ गेली. आपल्या मुलाची सावली का होईना, पाहताच तीच्या आनंदाला आता पारावार राहाला नव्हता. ती आपल्या मुलाच्या सावलीजवळ गेली आणि खाली बसुन त्या सावलीला प्रेमाने कुरवाळू लागली. विजयची बहिण, जी तिच्या आईच्या मागे धावत आली होती, ती आता आपल्या आईजवळ पोहोचली होती आणि आपल्या आईला खाली बसलेलं पाहताच तिच्या पाठीवर बसून एखाद्या लहान मुलीसारखी तिच्या केसांशी खेळायला लागली.
विजयच्या घरासमोर चौकात एव्हाना बरीच गर्दी जमली होती. रस्त्याने जाणारे येणारे लोक काय गडबड चालली आहे हे बघण्यासाठी त्या गर्दीत सामिल होत होते. सकाळच्या दारुचा डोज घेवून नुकतेच परत येत असेलेले विजयचे वडीलही काय झाले हे बघण्यासाठी त्या गर्दीत सामिल झाले. त्यांनी बाकीच्या अवतीभवती जमलेल्या लोकांसोबत बघितले की गर्दीच्या अगदी मधे प्रिया उभी होती. आणि ती जशी हवेशीच बोलत होती. विजयची आई खाली जमिनीवर बसलेल्या अवस्थेत तेथील मातीला जणू कुरवाळत होती. विजयची बहिण तिच्या आईच्या पाठीवर बसून तिच्या आईच्या केसांशी खेळत होती.
... आणि जमिनीवर फक्त तिन सावल्या पडलेल्या होत्या - एक प्रियाची, दुसरी विजयच्या आईची आणि तिसरी विजयच्या बहिणीची.....
- समाप्त -
It is a curious sensation: the sort of pain that goes mercifully beyond our powers of feeling. When your heart is broken, your boats are burned: nothing matters any more. It is the end of happiness and the beginning of peace.
.... George Bernard Shaw
Sometimes reality is more tragic than fiction.
... Anonymous
कृपया या कादंबरीबद्दल आपल्या प्रतिक्रिया नोंदवा आणि ही कादंबरी आपल्या मीत्रांना ईमेल करा !
.... George Bernard Shaw
मागील दोन-तिन दिवसांपासून प्रिया विजयच्या घरीच होती कारण तिचे पुन्हा तिच्या वडीलांशी विजयच्या इथे वारंवार जाण्याच्या कारणावरुन बिनसले होते. आज सकाळी तिला का कोण जाणे उशीराच जाग आली. तशी तिला सकाळी लवकरच उठण्याची सवय होती. पण आज जेव्हा जाग आली तेव्हा तिला जाणवले की उन्हाची किरणे खिडकीतून घरात येत आहेत. तिने आपल्या बाजुला बघितले. विजयची आई नेहमीप्रमाणे सकाळीच उठून आपल्या कामाला लागली असावी. आणि विजयची बहिणही आपल्या अंथरुणावर नव्हती. तिची तशी उठण्याची आणि झोपण्याची अशी ठरलेली कोणती वेळ नव्हती. ती कधीही लहर आली की झोपत असे आणि जाग आली की उठत असे. पण आज प्रियाला सकाळी उठल्याबरोबर एकदम ताजेतवाने वाटत होते. कदाचित बऱ्याच दिवसांची झोप आज भरुन निघाली होती त्यामुळे. तिने अंथरुणावरच उठल्या उठल्या अंगाला आळेपिळे देत आळस दिला आणि ती उठून समोरच्या दाराकडे निघाली. समोरच्या दारात जणू अधांतरी शुन्यात पाहात, आपल्याच विचारांच्या तंद्रीत ती कितीतरी वेळ उभी होती. तेवढ्यात तिला समोरुन येणारा एक दाढी वाढलेला इसम ओळखीचा वाटला. ती एक टक लावून तिकडे बघायला लागली. जसा-जसा तो इसम अजुन जवळ येवू लागला तिच्या चेहऱ्यावर हास्य खुलायला लागलं. तिने स्वत:ची खात्री करुन घेतली की आपण स्वप्नात तर नाही आहोत. कारण तिची जवळ जवळ खात्री पटायला लागली होती की तो दाढी-मिशा वाढलेला इसम दुसरा तिसरा कुणी नसून विजयच आहे. दाढी मिशांमुळे जरी त्याचा चेहरा वेगळा वाटत होता, तरी ती त्याची चालण्याची ढब चांगलीच ओळखत होती. जसा जसा तो अजुन जवळ येत होता तिला त्याची अजुनच पक्की ओळख पटत होती. तो इकडे त्याच्या घराकडेच येत होता. जसा तो उघड्या फाटकातून आत आला प्रियाला त्याची ओळख पुर्णपणे पटली होती. तिच्या समोर विजयच उभा होता.
'' विजय...'' तिच्या तोंडातून अनायसेच आनंदोद्गार निघाले.
ती एखाद्या वेलीसारखी त्याला बिलगली, '' विजय ... मला माहित होतं, नव्हे खात्री होती की तू जिवंत आहेस... देव आपल्या प्रमाच्या बाबतीत एवढा नाही निष्ठूर होऊ शकत... त्या लोकांनी दुसऱ्याच कुणाचे तरी प्रेत आणले होते... ते एवढे चिरडलेले होते की ओळखुही येत नव्हते... मला माहित होतं,.. की देव आपल्या बाबतीत एवढा निष्ठूर होऊ शकत नाही...'''
'' तुझ्या प्रेमानेच मला मरु दिले नाही...'' विजय मिठीतून बाहेर येत तिचा चेहरा आपल्या हातात घेत म्हणाला.
मग कितीतरी वेळ ते एकमेकांच्या डोळ्यात पाहत गप्पा मारत होते. तिकडे आत विजयच्या आईला बाहेरची चाहुल लागली असावी. कारण ती प्रियाचा आवाज ऐकून ती बाहेर आली.
'' विजय ... कुठे होता इतके दिवस... आणि हे काय किती अशक्त झाला आहेस?'' प्रिया बोलत होती.
जसे विजयच्या आईने प्रियाकडे बघितले तसे तिचे हातपाय थरथरायला लागले. साऱ्या अंगाला घाम फुटला होता. कारण प्रियाच्या समोर कुणीच नव्हते. ती जशी हवेशीच बोलत होती.
'' हे देवा आधी माझी पोरगी ... मग माझा पोरगा... आणि आता प्रिया सुध्दा... देवा ... देवा जरा दया दाखव रे बाबा... हे सगळं आता माझ्या सहनशक्तीच्या बाहेर होत आहे... देवा...'' विजयची आई वेड्यागत देवाची आळवणी करीत होती.
इकडे विजयच्या आईचे काय चालले आहे याचे प्रियाला काहीच भान नव्हते. ती हळू हळू चालत जावून फाटकाच्या बाहेर जावू लागली. ती अशी चालत होती, जसा विजय तिच्या सोबत सोबत तिचा हात हातात घेवून चालत असावा. विजयची आई आता प्रियाच्या मागे मागे चालायला लागली होती. जशी प्रिया समोर समोर चालत होती तशी तिच्या मागे सकाळच्या उन्हामुळे पडणारी तिची सावलीही चालत होती. त्या सावलीकडे जेव्हा विजयच्या आईचे लक्ष गेले तेव्हा तिला आश्चर्याचा धक्काच बसला. कारण तिने बघितले की प्रियाच्या सावलीसोबत आणखी एक सावली - विजयची सावली प्रियाचा हात आपल्या हातात हात घेवून चालत आहे. जेव्हा विजयची आई त्या धक्यातून थोडी बहूत सावरली तेव्हा तिने बघीतले की तोपर्यंत प्रिया त्या सावलीसोबत बरीच पुढे निघून गेली होती. विजयची आई आता प्रियाच्या मागे जवळ जवळ धावतच जावू लागली. विजयची बहिण शालीनीही, जी अंगणात उभी होती, आपल्या आईला धावतांना पाहताच, तिच्या मागे मागे लाळ गाळत धावायला लागली.
'' थांब प्रिया... '' विजयच्या आईने मागून आवाज दिला.
प्रिया थांबली. तिच्या सोबत जमिनीवर पडलेली विजयची सावलीही प्रियाच्या सावलीसोबतच थांबली. विजयची आई प्रियाजवळ गेली. आपल्या मुलाची सावली का होईना, पाहताच तीच्या आनंदाला आता पारावार राहाला नव्हता. ती आपल्या मुलाच्या सावलीजवळ गेली आणि खाली बसुन त्या सावलीला प्रेमाने कुरवाळू लागली. विजयची बहिण, जी तिच्या आईच्या मागे धावत आली होती, ती आता आपल्या आईजवळ पोहोचली होती आणि आपल्या आईला खाली बसलेलं पाहताच तिच्या पाठीवर बसून एखाद्या लहान मुलीसारखी तिच्या केसांशी खेळायला लागली.
विजयच्या घरासमोर चौकात एव्हाना बरीच गर्दी जमली होती. रस्त्याने जाणारे येणारे लोक काय गडबड चालली आहे हे बघण्यासाठी त्या गर्दीत सामिल होत होते. सकाळच्या दारुचा डोज घेवून नुकतेच परत येत असेलेले विजयचे वडीलही काय झाले हे बघण्यासाठी त्या गर्दीत सामिल झाले. त्यांनी बाकीच्या अवतीभवती जमलेल्या लोकांसोबत बघितले की गर्दीच्या अगदी मधे प्रिया उभी होती. आणि ती जशी हवेशीच बोलत होती. विजयची आई खाली जमिनीवर बसलेल्या अवस्थेत तेथील मातीला जणू कुरवाळत होती. विजयची बहिण तिच्या आईच्या पाठीवर बसून तिच्या आईच्या केसांशी खेळत होती.
... आणि जमिनीवर फक्त तिन सावल्या पडलेल्या होत्या - एक प्रियाची, दुसरी विजयच्या आईची आणि तिसरी विजयच्या बहिणीची.....
- समाप्त -
It is a curious sensation: the sort of pain that goes mercifully beyond our powers of feeling. When your heart is broken, your boats are burned: nothing matters any more. It is the end of happiness and the beginning of peace.
.... George Bernard Shaw
Sometimes reality is more tragic than fiction.
... Anonymous
कृपया या कादंबरीबद्दल आपल्या प्रतिक्रिया नोंदवा आणि ही कादंबरी आपल्या मीत्रांना ईमेल करा !
speechless....... got tears in eyes .. kunachyahi premacha asa durdevi ant hou naye..
ReplyDeleteNamskar,
ReplyDeleteme tumchay sarv kadmbari vachlya pan mala hi kadambari khup aavadli kharch khup chan hoti pan thodi apurna rahilya sarkhi wate hoti.
mind blowing
ReplyDeleteExcellent ..novel...i told my freind to read this site..excellent novel..
ReplyDeleteNo words to express.....
Khupach masta novel aahe ...end farach sad jhala wachun far dukha jhala.
ReplyDeletepan sunilji tumhi farach chhan lihita mala tumchya saglyach kadambrya khoop awadlya specially e-love, mrugjal,shunya excellent work. ekda hatat ghetil wachayla tar purna wachya shival rahavtach nahi. khoopach chhan. speechless.
thank you so much .
and all the best for ur future
Khupach chhan hoti hi kadambari....
ReplyDeleteI really like it...
Pan shevat ajun chagala asayala hava hota....
But its ok ....i will tell my friends to read this.
I am waiting for next novel.....
Ekadam Jabardast
ReplyDeleteShabdach nahit.
pan kunachya hi premacha asa ant hone khup vait vatale.
pan story mast hoti next story chi vat pahat aahe.
Sunilrao kadambari farach chhan ahe. parantu ant atishay vait ahe. kunachyahi ayushyat ase prasang na yeot hich parmeshwarala prarthana.
ReplyDeleteit is a very nice novel. i like it very much.
ReplyDeletereaaly very touching and sentimental
Kharach jyala tyala tyacha khara prem milava.
ReplyDeletekonachya premacha asa shewat nako.....
Pn tumhi khup chaan lihita..
Me out of India ahe ...ani tumche novels mala online wachata yet ahet..khup bare watat ahe...
Thank You So Much...
excellent.......pan shevat khoopach dakaadayak hota....i am speechless..
ReplyDeletekhupach chan hoti kadambari. shevat vachtana tar aksharshaha angavar kata yet hota,
ReplyDeletetumhi khup chan lihita
waiting for next novel
Hi Novel kup chan hoti, vijay sathi priya chi dhadpad baghun khar prem kalal, vijay chya aai chya pan yatana baghavat nahi. pan shevat thoda ajun vegala hava hota. kahitari adhur rahil ahe asa vatay sarakh.
ReplyDeleteKhup chan! akhadyavarchya premamule kay ghadu shakta, yach excellent example,,,,,,vichar karayla llavnari,
ReplyDeleteHi Sunil I like all novels.Keep it up.
ReplyDeleteWaiting for your next novel eagerly...
नमस्कार. कथा अत्यंत भन्नाट होती. फारच सुंदर. तुमच्या सर्व कादंबर्या अत्यंत दर्जेदार व खिळवून ठेवणा-या आहेत.... शुभेच्छा!!
ReplyDeletevery nice novel i like it very much.
ReplyDeletepratekveli wachtana watat hota ata kay hoil ata kay hoil??
pan kharach khupach chan story ahe.
WAITING for your next novel.
Dear sunilji
ReplyDeleteI am awaiting for your new story
Regards
Sheetal Shinde
Dear Sunilji
ReplyDeleteI am also awaiting for your new story.
Pl load at the earliest.
Regards
Tanvi Dixit
Are story sampali end khup dukhad hota manala chur chur lavnara khup sundar hoti tumchi novel khare pream kay aste he kharech ajchaya yuva yuvatila sangne khup garjeche ahe ani te tumhi tumchya story madhun sangitle tumhi tumchi new story lavkar publish kara
ReplyDeleteHi Sunil jee,
ReplyDeleteI red your whole novel but
remains some posts that is no 28,29,30,31,32
please tell me that where that found. my email id kalpnagaikwad_11@rediffmail.com
your novel is superb... I like it.
Awesome novel, I am a die heart fan of Suhas shirwalkar, Baba Kadam etc. and I have at the first time liked some one's other than these.
ReplyDeleteGreat work. Thanks a lot for this experience.
Keep posting.
kharach khupach chan hoti tumachi mrugjal kadambari vishwas vatat nahi ki true story evdhi dramatic asel than a fiction.. shevatachi post vachun mi kharach khup dukh budale mi ase jar aaplya babtit ghadale tar kay hoil.. anyways mi khup utsuk ahe tumachi next kadambari vachayala.
ReplyDeletenice novel...but really I have not heard of people seeing\imagining shadows in any mental illness..does this happen?
ReplyDeleteजीवनाच्या प्रतेक पैलूंचे इतक्या सहजतेने आणि उत्कृष्ट रित्या केलेले हे वर्णन , सोबत लिखाणाची उत्कृष्ट सचोटी , या पेक्षा ही कथानकातील व्यक्तिमात्वंची वर्णने खरेच मनाचा ठाव घेउन गेलीत,
ReplyDeleteअश्या आशयपूर्ण कादम्बरी करीता मनोमन धन्यवाद
आपला
प्रवीण आम्बेकर
Kadambari Chan Aahe. Pan Shevat Apurn Vatala!!!
ReplyDeleteAll the best for next Novel...........
Hi,,
ReplyDeleteStory Chan Aahe..
All the best for next novel...
Khupach chan. shevat positive zala asata tar chan zale aste
ReplyDeleteSADMA chi aathvan zali!
ReplyDeleteSunilrav please Happy ending vali kadambari liha na!
i liked ur novels very much and i read all novel post ur new novels as soon as possible ur well wisher mahendra
ReplyDeleteमृगजळ...... नावासारखीच कादंबरी आहे. जितकं घट्ट पकडायला जावी तितकी हातातून निसटून जाणारी कथा ......
ReplyDeleteउत्कृष्ट कादंबरी वाचायला मिळाल्याबद्दल धन्यवाद.
Mi khup kadmbari vachlyat pan hi Mrugajal agdi vegli khup emotional,hrudycha kappyt jaun ghar karun geli.
ReplyDeleteRahun rahun vichar yeto ki, ka kadmbari cha shevat asa dukhi zala. pan mag jar mrugajal cha shevat happy zala asta,tar kadmbari etki utkrusha zali nasti. shevti hech sangen,hi kadmbari mannala lagun jat. sunil ji tumhi ashyach romantic kadmbari lihet ja. best of luck for ur new novel. regards soha.
kunasobat itka vait nako whyla
ReplyDeleteStory chan ahe pan end vachun far vait vatle.
ReplyDeletepls...ur next novel
ReplyDeletesunil ji tumche lekhan atishay kotukaspad ahe, itki guntagunt asnari katha tumhi khup sahajritya shabdanmadhe mandawi he aaplya matrubhasheche sarthak ani sohala,
ReplyDeletekatha kashi suru karawi ani kashi tichi sangata whavi he aaplyasarkhe kaushalyawan lekhakach januu shaktat.
kharokhar mendula chalana milte hi katha wachtana,premala kashachihi hadd naste te khup niragas aste agdi lahan navjaat balasarkhch,
pan tyanchya premacha asa ant, sunn karun takto.
tumhala bharpur shubhechya ani abhari ahe ashi kadambari wachayla milalyabaddal.
pharach chan story hoti. suruvati pramane shevat hi tevdach suspence vala hota.
ReplyDeletewaiting for u r new story
remains some posts that is no 28,29,30,31,32,novel khupach channn ahe next story chi wait karat ahot.................
ReplyDeleteSahi Yaar. Story Khup Interesting Hoti. Mala Khupach Awadali.
ReplyDeletePudhacha story chi khup aaturtene wat baghat aahe.
Khupach heart touching story ahe. Pan kahitari rahilay asa watat. He jar real story asel tar asa ka ani tyach gharat ka. Kahi karan asel tar sang please.
ReplyDeleteending itka dukhad nako hota..prem karnyachi itaki mothi shiksha asate ka???
ReplyDeletespeechless,
ReplyDeletedev konalahi ashya prasnag n devo,
dear sunil sir,
tumha lokana kothoon ashya kalpana suchtat,aamhi sadhi kalpana dekhil karu shakat nahi,thnx,
santosh.
good writing
ReplyDeletemanala sparsh karun geli. kunachyahi premacha asa ant hou naye.
ReplyDeleteshevt vachtana dolyatun pani aal khupch chan story ahe
ReplyDeletekhub chan
ReplyDeleteHeart touching
ReplyDeleteKhup chan katha ahe, Priya che carector kiti sundar ahe, evdhe sundar ki mala ata roj priya diste chehera nahi disat fakt priya ahe asa abhas hoto... asa prem khup durmil asta. Kadachit me bhavnik houn mhanat asel pan sadhya tari hech mala suchte ahe. Thank you verry much...
ReplyDeletestory khup chan ahe.......especially PRIYAcha character apratim ahe.........priya cha character eka IDEAL LOVER sarkha ahe...............happy ending zali asati tar mala story ajun avadali asati
ReplyDeleteHo kharach IDEAL LOVER chan upma dili....anyways katha suru zali te Rajesh chya lagna chya Reception pasun pan ending la Rajesh cha kahich thav thikana nawhata...he kalle ki toh kuthe tari devastana la gelela pan kadachit Rajesh che charector as a good friend of them apurna vatala....still i love the story......
ReplyDeletepremala upama nahi, hein dava gharache lene, kharach ..... gud love story, ash hoti ki kahi ajun rang chata pahayala miltil pun mansala jivanat sankatal samore janyakarita atmavishwas lagato, ani tyakarita ek ashecha kiran, jo andharmay jivan ujalun takato, tya kiranacha abhav janavala, vijaychya aaiche dukh sampayala have hote..... gud 1, like it.
ReplyDeleteMala sangayala anand vathto ki mi ashi khuphach prempurn katha vachli, tasech mi lekhakal dhyanyawad karto ki etki sunder kadha lihili.
ReplyDeletewow best novel......rahul
ReplyDeletestory sundar aahe pan Prem adhure rahele.......
ReplyDeletemazya kade shabdacha nahit yakadambari sathi...................................................................
ReplyDeleteall matter is best. But in end this seems like incomplete...................
ReplyDeleteshevat khup dardnak hota, dolyat ashru datun aale pan khupach chaan lihili aahe
ReplyDeletekhup chan novel aahe ......
ReplyDeletekharach konacha hi babatit aas kadhich ghadu naye ..... khup thararak anubhav vatala .....pan novel khupach aavadli....thanks for that
mast .....................
ReplyDeletekhupach mast ..........................
ReplyDeletechhan love story aahe!!!!pan apurna vatate.... priya character khup chhan vatate....tichya ani vijaychi aai chya nashibi evadhe durdaiv ka? assa prashna padhto...........asso pan novel khup chhan aahe....all the best!!!!!!
ReplyDeleteKhupach changli kadambari ahe
ReplyDeleteHrudaysparshi!!!!!
Khupach chhan hoti hi kadambari....
ReplyDeleteI really like it...
Pan shevat ajun chagala asayala hava hota....
khup chan..kahi shabach suchat nahi kai bolava
ReplyDeleteखुपच सुंदर कादंबरी आहे, मजा आली वाचायला, पण कुणाच्या प्रेमाचा
ReplyDeleteइतका वाईट अंत होऊ नये,
खूप वाईट वाटल शेवट वाचून.
KHUP SUNDER AHE.COLLEG CHE DIVAS ATHAVLE. SHEVAT KHUP DUKHAD HOTA.PRAMACHA ASA ANT HOU NAYE.... ALL THE BEST & THANKS
ReplyDeletefarach chan. karach man hadrun taknari kahani aahe.
ReplyDeleteMane guntatat........ prem phulate na phulate toparayant haravate... kharach jitake javal jave titakech te dur hot gele.... ase hey mrugajal....
ReplyDeleteEk Hrudaysparshi katha
I like this atory so much
Kharach khup khup chan kadambari ahe...
ReplyDeletespeechless ahe me he sangayala ki kiti mast ahe..
All d best :)
Best novel
ReplyDeletekhup mast aahe, mnje vachtana pudhcha andajch kadhu shkt nvto, ani khup ustukta vatli vactana,ani shevt pn ekdum sajesa hota.
ReplyDeleteReally it is awesome !!!!!!!!! Full on Hart touching..............
ReplyDeleteTyag ani balidan he premache don baaju aahet..
ReplyDeleteExcellent Story.. But End is something that can not be forgotten. This shouldnt happen in any one's life..
Could have changed the End..
There would have much greater effect cause already it has made the people cry..
mast......................
ReplyDeletekhup chaan...hi katha manala chataka laun geli....kharach prem karav tar Priya sarkha....!!
ReplyDeleteखरच मृगजळ नाव अगदी सजेस आहे
ReplyDeleteशेवट तर अवर्णनीय आहे
धन्यवाद आणि अभिनंदन मराठी साहित्यात अशी एक कादंबरी देण्याबद्दल.
kandbari far far chhan ahe . itki chan ki shabdach nahit..pan kharach evdhya nissim premacha ant ha asa nako..
ReplyDeletekadmbari khupach chan ahe pan kharya premacha asa ant nako....
ReplyDeleteReally to good....Speaclesssssssssss...Excellent... :-)
ReplyDeleteTejaswini
ReplyDeleteNava pramane Kharach chan aahe.
kharach khup sundar varnan kelele aahe.
ReplyDeletesunder.....aatisunde......kharach prem karav tar priyasarkh!!! pan kharya premacha shevat ha nehmi dukhatach ka??? asa prashn ethe vichar karayla lavto
ReplyDeletekhup chan katha ahe pan end angavar kata anto ani priya che prem khuppppppppppppppppppppppppppppp avdele
ReplyDeletekharach khup chan novel ahe ahe.kharach khaya premachi khari kahani ahe hi.
ReplyDeleteaksharshaha lihayala shabdh apure padtate.
Hi, Me Pankaj Thakur,
ReplyDeleteSunil Bhaiya,Kharach tumchya likhanat jaadu hoti. Vijay, Rajesh, Priya, Shalini, Kamal, Nayna Vijaychi Aai aani Priyache Vadil; Ekandarit sarvach patra aksharshha jivant aslycha aani dolyansamor ghadlycha bhas hot hota.
Shevatcha bhag wachatanna tar angawar kata ubha rahila va dolyantun ashru aalet. Kharach shevat atyant dhakkdayak watla.
Ishwarcharni hech prarthna karto ki kunalahi evdha durdaiv devu nakos.
IN SHORT, TOO TOUCHING...
hi kadambari vachtana vatat hota ki sagla kharokhar aaplya dolyasamor ghadtay..khupch heart touching ahe..kata aala angavar ani dolyat pani..khup sundar kadambari ahe..
ReplyDeleteThis is my first time in life where I gone through Marathi Novel(in fact any Novel). I found it too good and heart touching. It's a superb novel. Congrats!!!
ReplyDeletepharach chaan, hrudayala helaun takanari katha ahe
ReplyDeleteapratim kadambari aahe...
ReplyDeleteekach baithakit vachun purn keli..
thodi far gudh watte.....
kahrrrrrrrrrrrrrach khuuuuuuuuuuup surrrrrrrekh....
dhanyawaad
@सुनील डोहीफोडे, कादंबरी वाचून मन अगदी सुन्न झाले. खर्या प्रेमाची अशी शोकांतिका. खूप वाईट वाटत आहे. प्रिया, विजय ची बहिण आणि विजयची आई ह्यांची झालेली अवस्था मनाला अगदी दुःख देणारी आहे. बिचार्या प्रियाच्या नशिबात तर असला विरह आणि अशी अवस्था...तो विचार पण आता सहन होत नाही. एका जीवावर अवलंबून असलेले त्याचे लोक...आणि नंतर त्यांची झालेली दुरवस्था. असे कोणाच्या हि जीवनात न होवो हीच इश्वर चरणी प्रार्थना.
ReplyDeleteFrom , जगदीश
Novel is realy speechless.
ReplyDeleteMala kadambaritala jasta kahi kalat nahi pan mazya mate shevat thodasa sukhad vhayala hava hota. Khupach dukhhad shevat aahe.
KAHICH shabd nahiyet majyakde..........akshrshaha dolyat pani,angawr kata n manat ek anamik hurhur watat hoti........pudhe ky hoyil ya wishyi khup utsukta watat hoti.........
ReplyDeletekunachyahi life madhe as hou naye..........khrch khup sundar lihili ahe.......ek jabardast takd ahe tyat.....wachnaryachya manala chatak lawun jate hi gost..........
-MRIGANAYANI MADHUSUDAN
I am not fond of reading but this made me read more and more...Thank you..
ReplyDeletefarach chhan..surwatila hurhur lawnari pan shewti manala swabdh karnari katha..shwabdancha kami pan bhawnancha khel far..shewat ekdam manala chatka lawun gela..dolyat don ashru ni manala antrmukh banwanari hi katha... Deepmala waradhakar
ReplyDeleteoh my god ! mi eka velet hi kadambari vachli...kshana kshanala utsukta vadhli.....such a great twists in nivel.....nice thinking...relly a diffrent love story...man ajunhi tharyavar yet nahiye.....kuthetari kahitari aswasta janvtiye....mi tumchya etar novels vachalya aahet pan tyana ek sukhad shevtachi zalar hoti...pan mrugjal,,,,etki heart touching hoti ki ugichach vachali as vattay!.....aata tar mala priyahi mazyasobat konitari aahe asach vattay....!
ReplyDeleteSunilji,tumchi hi kadmbari nava pramanehoti jase man he aplay bhovti ke kosh tayar karte, v thyt gurphadt jate
ReplyDeleteits a very heart touching story..... pan end ha atishay dukhadayak ahe.... kharach kunachahi premacha asa anta nahi vayla pahije
ReplyDeletekeep writing sunilji!!!!!!
im waiting for ur next novel
khup chan pan,dolyatun paani aalyavachun rahila nahi,,pan khup negative vatali,,,
ReplyDeleteSandesh
ReplyDeletethe best ultimate
manala helavun taknari katha mi prathamach vachli
ReplyDeletevachun kharach man sunn jhale. kharech kunachya ayushyat evadhya vaait ghatana ghadu naye ase vatate..........!!!!!!!!
no doubt its 1 of the best i had read
ReplyDeletemast.....!!
heart toching novel hoti. kupach emotional vatali
ReplyDeletemastch vatali...
shevat asa hoil kharach vatal navhat
ReplyDeletePriya(an ideal lover) he chatacter khup mast foolooon aalay n khup inspirational pan aahe
Mrugjal he tital pan khup sajes aahe
pan thodi tari happy ending havi hoti
n me ek second pan bore nahi zaale read kartana
Supriya Jadhav.
ReplyDeleteKhup Sundar kadambari aahe aani etaki exiting aahe ki prtyek veli utsukata lagaleli asate ki pudhe kay honar aahe khup sundar khup sundar pan mala vatata thodi ardhavat rahili asavi kadachit khup sundar kalpana aahe aani khup sundar tyancha prem aahe prem he faqt eka mula mulicha nahi tar tyachya aaicha mul;avar asalela aani eka bahinicha bhavavar asalela purnapane disun yet aahe
खरच खूप छान कादंबरी आहे...
ReplyDeleteमला खुप खुप आवडली... Really awesome...
thanks for this novel.....
सुनील डोहीफोडे सरांचे हार्दिक आभार...
ReplyDelete"मृगजळ" खूपच भावनात्मक आणि हदयस्पर्शी कादंबरी आहे.
खूप खूप आवडली.आभारी आहोत.
khupach chan...apratim kalpana.....vachatana angavar kata yet hota....
ReplyDeleteKadambari Farach chan lihile ahe. prem kiti Nishpap astat ani prem kasa nibhavala jata, he hya kadambarine vachakanchya manaparyant pohchlyashivay rahanar Nahi,
ReplyDeleteAksharsha Pani ale dolyatun,
Romacha ubhe rahat hote vachatana.
very nice.
mast... khupach chan... unexpected end.
ReplyDeletemind blowing
ReplyDeletekhup chan hoti mrugajal .......kharat lekhkane vachtana purnpane bandhun thevle hote. thanks
ReplyDeleteshevat agdich anapekshit hota.ase vegla kahitari vachayla mala nehemich avdete.so waiting for new one!
ReplyDeletefarac chaan aahe novel.
ReplyDeletemi pahilyandach online novel vachali aani tehi etaki zakkas.
aaplya sagalya novels vachin.
ani pudhachya aplya novelchi vhat pahin..
thanks......
shri@...!
novel far sundar aahe
ReplyDeletepan ekhadya mansala evdha trass ka???
tohi evdha changala astana .....
vijay che charecter evdhe chan sangitale aahe ki konihi tyachya premat padel......
pan kharech far chan novel aahe...
mala vatale tumhi tyacha positive end karal pan end far hrudaysparshi asa aahe........
thx....
far sundar novel wachnyat aale baryach divsat. far chhan. dole panawale maze, wachta2. keep it up.
ReplyDeleteITS REALLY GREAT NOVEL, KHUP VAIT VATAL, SHEVAT KHUP CHAN AAHE, SOMEONE HAS TO TAKE THIS IN MARATHI MOVIE & AT LEAST IN MARATHI STAGE PLAY....
ReplyDeleteI DONT KNOW WHETHER IT IS TRUE STORY OR NOT.
BUT IF IT IS TRUE STORY... REALLY HATS OFF FOR THE GREAT LOVE STORY...
PRIYA IS REALLY GREAT......
THANKS
JAGDISH
very nice story......kashi waln ghet jate ?? aani kasa samapt hoto???? very heart touchng...yeah waiting for ur new story.....
ReplyDeleteamit
namaskar khar sangu tar pahila fakt virangula mhnun ekach page vachayala ghetal hot pan nantar etaki oodh lagali ankhin purn kadambari kenva vachun zali kalalech mast vatali shatasha abhar tumhi lihili mhanunach vachayala milali .....//.. pan kharach novel badal bolayach zal tar tar vijayach caracter khup avadal hats of priya's caracter kharokhar tila manalach pahije .....//.. pan mala vatat vijayachya babatit aas ghadan sahajikach aahe..///.
ReplyDeleteOutstanding! I Couldn't stop myself from finishing it. Superb, heart touching story!
ReplyDeletehi novel ter khupch chan ahe...pan expecting happy ending...:(
ReplyDeleteas kadhich kona barober hou naye.....:(
Kharach apratim kadambari aahe...
ReplyDeletemala khup aavadli..
mansik tanavache chan varnan kele aahe
very nice sunilaji..............great
ReplyDeletekharach khup sunadar ahe kadambari me first time tumachi kadambari vachali and mala khup khup awadali
ReplyDeletesupab kadambari vachun dolyat pani aala... agadi sundar aahe... vry heart touching story
ReplyDeleteShevat chatka laun gela..... Pan kharach... khup chan lihita apan..
ReplyDeleteI have read your all novels on this site.. and they all are superb..
Waiting for next novel.... :)
-- Swati
Oh! My god!!
ReplyDeleteThere are no words for comparison to any other stories or movies. I could not come out of that story for two days, thinking about priya and her luck, that is a real impact of this story. Evadh sundar likhan..wow!! Sunilji you are great.
At onetime I was feeling like to go and help priya as like I am real witness to their life through out story and thinking that sunilji should have made happy end…..so that I could have avoided my moisturized eyes.
Sometime I was feeling that I am becoming like mrugjal. The way of writing and describing a situation is feeling like real one and heart touching. It gives feel about sunilji that how he has very strong hold on Marathi... of course for sure. End of story is very sad and feel that no girl like priya should not have such luck in real life.
Waiting for next novel!!!
Lalit
mala ya kadambari ne khup kahi shikavl, karach aajcha ghadila yevde changle manse fakt nasibvanalach bhettat..........
ReplyDeleteI LOVE YOU
kadambari khupach chan ahe
ReplyDeleteExcellent ..novel...i told my freind to read this site.... Ayushya he asch asta nehmi sagalya goshti aplya manachya virudhach gadhat asatat..........
ReplyDeletehi
ReplyDeletei realy like this kadambari
vachthana dole bharun ale
pream means te na sanganare aste
i don`t understand ki mala kay sangayche aahe pan agdich shant aani barach vel mi fakt mazya computer chya monitor kade dole fadun baghat hote when i read it`s end
ReplyDeleteKhup Chan ahe...Keep It Up..
ReplyDeleteKhup chhan....Asech lihit ja...khup khup shubhechha..
ReplyDeleteतुमच्या कथा मी सलग वाचतो त्यामुळे लिंक चांगली जुळते, बाकी तुमच्या कथा खूपच छान आहेत. प्लीज आणखीन नवीन कादंबऱ्या इथे लिहा.
ReplyDeleteतुमच्या नवीन कादंबऱ्यांची आम्ही आतुरतेने वाट पाहतोय. :)
Speechless................
ReplyDeletednt hav words to express..............
jst liked it very much..............
mrugajalane kharach bhural ghatali............
श्री. सुनिल डोईफोडे यांस, सप्रेम नमस्कार
ReplyDeleteतुमची लेखनशैली आवडली. कथेची मांडणी वाचकाच्या मनात ओढ निर्माण करण्याजोगी आहे. पात्रनिर्मीती आणि वातावरण निर्मिती अतिशय उत्तम केलेली आहे. भाषेच्या चुका अर्थातच मी नजरेआड केल्या. प्रियाचे पात्र तुम्ही खूपच उत्तमपणे रंगविलेलं आहे. विजयाच्या पत्राची मांडणीसुद्धा छान जमली आहे. विजयाच्या वडिलांचे पात्रही थोडे विस्तृत होऊ शकले असते असे माझे मत आहे.
एकंदर हि कादंबरी वाचून अतिशय आनंद झाला आणि भविष्यात तुमचे इतर साहित्य वाचण्याची ईच्छा आहे. धन्यवाद.
गिरीष गोखले.
GREAT, KHUPACH CHAN KADAMBARI AAHE. ASHRU DOLYATUN YEVU LAGLE. SUNDER, APRATIM AAHE.
ReplyDeletekharach ashi vel kunavarhi yeu naye ekhadyachya ayushyat evadhi sarv sankate kadhi yeu naye .ya novel madhil aai che charecter agadi chan chitrit kele ki vachtana ase vatle ki ti aai janu samor ahe...gre88 job sir atyant jivant bhasha shaili ahe tumachi ..
ReplyDeletekatha surwatila intresting vatali pan shewat asa kadhich kunacha aayushat yeu naye.maitri ani prem ya madhil nat kiti ghatta asu shakate yachi olakh patali.....
ReplyDeletekup mast ani thodi sad pan hoti mala kup avadali
ReplyDeletethe story was excellent
ReplyDeletebut the i think the story should have good end
atishay sundar pan shewat asa sad sad??? pan khup chhan watale, ekada vachayla ghetlyavar shewatparyant vachatach rahave vatate...
ReplyDeleteसुनील डोईफोडे साहेब,
ReplyDeleteमी तुमच्या सर्व कादंबऱ्या वाचल्या आहेत, आणि सगळ्या खूप आवडल्या. हि कादंबरी पण एक वेगळ्या विषयावरचा एक वेगळा अनुभव आहे. प्रथम तुमचे अभिनंदन, एकदम छान लिहिल्याबद्दल, खरच उत्कंठा वाढवणारी, पुढे काय होईल याबद्दल विचार करायला लावणारी. प्रेमाच्या कक्षा रुंदावणारी, पण शेवट थोडा अतिशयोक्ती वाटला. कादंबरी लवकर संपवण्यासाठी केल्यासारखा. अजून थोडी वाढवता आली असती. संकटावर मात केलेली दाखवली असती तर थोडं बरं वाटलं असतं.
पुढच्या कादंबरीची आतुरतेने वाट पहात आहे.
तुमचा नियमित वाचक,
राहुल तिळवे.
Kdak yaar..jabrdast...khupach chan hota ha NOvel...shevat itaka vait kela aahe ki vachlya nantar dolyatun yenare ashru he thambnas tayar nhavate..pan hich tari khari maja aahe ya novel madhye...thank u so much..:(
ReplyDeleteREALLY I CANT EXPRESS MY FEELINGS ABOUT UR STORY REALLY......ITS REALLY HEART TOUCHING STORY...... I WAS FEELING I M IN THE STORY ONLY.....PLS IF POSSIBLE THEN PLS WRITE AGAIN ONE STORY LIKE THIS
ReplyDeleteSunil cer i realy cellut u , karan me vachlelya novels paiki dolyant ashru annari he pahili novel pan plz punha asa vait shevat karu naka karan ,kadambari he apurna rahilya sarkhi vatte .if the posiibale plz write the story like this, but plz do happy end in that ,ill wait for ur next story.........................avishkar
ReplyDeleteAwsome story............... I hav no words to express bt I m quite disappointed by end coz at the end Priya didnt have his love with her in real life................... Just one word for you i.e. WOW..........
ReplyDeletetumchi navin kadambarichi aamhi vaat bahgto..kadhi publish hoil ithe
ReplyDeleteAwesome......yaar ..mi explain kru shakt nahi mi kay feel kartey...itki chhan novel tumhi lihu kshi shakta pan 1 request ahe plssssssss ya novelchi second part liha na mazyasathi....mi wat baghen....urs fan rupali (Animator)
ReplyDeletenovel khup chhan aahe...specially second half.....
ReplyDeletechanch aahe....
ReplyDeletevachatana dolyat pani aale..
khup changli watli katha....pan konachyahi premacha annt itka vidarak howu naye... at the end of the novel i got tears in my eyes.... atlast i can only say that 'mrugjal' is very heart touching novel i love it.... wating 4 next novel which has happy ending....
ReplyDeleteKhupach chhan kadambari. Va.Pu.mhanale hote ki udand prem kara. tasach udand prem pan tyacha asa aant vhayala nako hota. dole panawale shevat vachtana.
ReplyDeletevery nice story
ReplyDeletekhup bhavpurn story aahe hi
vachta vachta mazya netratun pani aale
speechless story
khup chan ahe sunilji he story pan Adhuri vatli.
ReplyDeletepan ekdam mastmantlya Athvani jagya zalya khup chn vatl
hi novel vachtana jara hi kantala ala nhi.... agdi majet vachun zali story..kuthetari mazya a8vni tajya zalya....akdam mast ahe hi novel...i just love it..
ReplyDeleteKhup chan hoti novel... tumhala sangu me tyat itka utarlo hoto ka... ti mazhi ch kahani watayala lagali hoti.. pan jevha shewat vachala mala tya ratri zhop dekhil aali nahi.. Priya chi, Vijay chya aai chi and tyachya bahini che kay zhale asel hi kalgi lagli hoti... I m crying..
ReplyDeleteMe prathamch hi kadambari vachli aahe,
ReplyDeleteaani mala ti khup aavadli karan ti khup manala lagnari aahe.
Khupach Chan Kadambari aahe hee. Khupach Sundar. Manala sparsh karun geli.
ReplyDeleteSpeechless, i was expecting happy ending. Great novel sir. Next time make successful to this love story.
ReplyDeletekadambricha shevat kupach dukhad hota, vatat hota ki e-love sarkha ya kadambaricha shevat hi anandi asel, pan kadambari apratim ahe. vachtana sarkhe phude kay hoil yachi ustukta asayachi.priya baddal atmiyata vatayachi. mi tumchya hya donch kadambarya vachlet pan tumchya itarahi kadambrya vachnyachi ichya ahe.
ReplyDeletekhupach chan hoti kadambari. shach chan kadambarya lihat raha. best of luck
ReplyDelete.
ROHI- " MIND BLOWING NOVEL " I JUST LOVE THIS NOVEL AND REALLY I CANT EXPRESS MY FEELINGS ABOUT UR STORY REALLY......ITS REALLY HEART TOUCHING STORY...PAN MALA PRIYA VISHYI KHUP WAIT WATATAY REALLY.......
ReplyDeleteKadambari khoopach chaan hoti, pan shevat vegla karta ala asta
ReplyDeletemind blowing. it very heart touching story.
ReplyDeletepudhe asach kahi tari liha he vinanate.
tumchi hi kadambari vachtanaa majh bhan harpun me hi kadambari vachat hote as mala vatat. ani tya sarv ghatna majya najre samorun jat hotya jas jashi me vachat hote janu kahi me ekhada picture baghat ahe asech....
ReplyDeletekharch majhyakade shabdch nahi ahet kadambari kashi hoti he sangnyasathi pan vachatana dolyat pani ale....
awesome....... out of the world
khupach chan, speechless.
ReplyDeleteshri sunil doiphode tumchya sarwach katha far manala harwun janarya aasatat pan hi mrugjal katha kharokharach farach surekh aahe aksharshaha dolyatun pani aale.
ReplyDeleteaksharsha dolyat ashru aale... farach chhan.. pan kharach kunachya premacha ni aayushyacha asa anat hou naye...
ReplyDeletekhupch chhan...agadi man helavun taknari stori ahe.
ReplyDeletegood 1 novel
ReplyDeleteShabdach nahit bolayla.........Kadambari wachtana sampurn chitrch dolyansamor ubhe rahte.
ReplyDeleteReally "Heart Touching"........
Khup radu aale.
Far sundar likhan kele ahe. Thanks for such a good novel.
@सुनील डोहीफोडे, कादंबरी वाचून मन अगदी सुन्न झाले. खर्या प्रेमाची अशी शोकांतिका. खूप वाईट वाटत आहे. प्रिया, विजय ची बहिण आणि विजयची आई ह्यांची झालेली अवस्था मनाला अगदी दुःख देणारी आहे. बिचार्या प्रियाच्या नशिबात तर असला विरह आणि अशी अवस्था...तो विचार पण आता सहन होत नाही. एका जीवावर अवलंबून असलेले त्याचे लोक...आणि नंतर त्यांची झालेली दुरवस्था. असे कोणाच्या हि जीवनात न होवो हीच इश्वर चरणी प्रार्थना...
ReplyDeleteLayiiiiiiiiiii bhari!! kharach shabd nahit bolayla..agdi heart touching story ahe! MINDBLOWING! KEEP IT UP! n all d best 4 ur future!
ReplyDeletesir pls tumchi navin kadambari lavkar aana
ReplyDeletekhup aaturtene vat baghat aahe
aani mrugajal khupch sundar kadambari aahe manach nahi lagat vachun zalyavar
lavkar dusri kadambari prakashit kara.
awesome.truly illusion chracters.. this is an real love story .. thn wat hapnd with vijay and priya?
ReplyDeletekhupach chan aahe anek bhavana ekasobat wyakta hotat cant express
ReplyDeleteKharach hi kadambari barach kahi shikaun jate, tyat pratek gost mahatwachi ahe.
ReplyDeleteMaytri, prem. He sagale kay ahe ani te kase nibhavave. He sarv gosti ya maddhe ahet. Khup chhan ani dardnak ahe.
i like it.
Speechless............
ReplyDeletegud 1....
ReplyDeletetumchi ji kadam bari aahe actually tich khere ssgne zale tar tichya shevatach ticha men paya aahe kup kup chaan shevat ghetlat
ReplyDeleteI don't have any word to say..feeling like cry...
ReplyDeleteअप्रतिम कादंबरी! शब्द अपुरे पडतील वर्णन करायला...
ReplyDeleteतुमच्या नवीन कादंबऱ्यांची मी आतुरतेने वाट पहात आहे.
khupach chan hoti kadambari.agadi hrudhyala sprash karun geli.zakassssssssss.
ReplyDeleteनमस्कार,
ReplyDeleteअतिशय उत्कृष्ठ अशी कादंबरी.
वाचताना प्रत्येक page ला उत्कंठा अतिशय ताणली जात होती.
वरील काही प्रतिक्रिया वाचल्या. लोकांना शेवट आवडला नाही असा एकंदर सुर वाटला.
पण अगदी खरं आणि मनापासून सांगायचं तर मला तरी हा शेवट खरंच काळजाचा ठाव घेणारा, अनपेक्षित (अगदी पूर्णपणे नसला तरी बरयाच प्रमाणात, कारण मधले मधले धक्के पाहून थोड़ी कल्पना आलेली होती की असा ही धक्का असू शकतो) आणि अतिशयच भन्नाट वाटला. एकदम superb, fantabulous वगैरे वगैरे.
जबरदस्त! Keep writing!!!
~ अमोद
Khupach chan kadambari ahe.
ReplyDeleteAtyant surekh kadambari ahe.........scrizophenia che mast exp ahe he...................
ReplyDeletechana ahe......
ReplyDeletepudhe kai honar yachi odh lagat rahate.....
pan he vachla nantr....
mala khup aswast vataty....
फार सुंदर लिहलेली कादंबरी आहे,उत्कृस्थ लिखाण,शेवट तर अप्रतिम वाटला,कहाणीचा हन्गोवर काही केल्या डोक्यातून जात नाहीय,सतत विचार येतात मृगजला बद्दल...
ReplyDeleteMAHESH WATWATEKAR
kharokhar me tumcha rashik zalo karan vachtana asa vatat hota ki he sagala ghadat ahe pratically pan durdyava ya gosticha vatato ki kharya premachi he ashi vel kunachya aushyat yeu naye,,,,,,,,,
ReplyDeletetumhi khup chan varnan lihale ahet nakkich tumhi khup manane mothe asal,rasikaho pan aaj hech prem haluhalu durmil hot chalalay he khantachi gosta ahe
Sir tumhala mazya khup subhecha agdi manapasun
Ketan Dilip Chalke
Ati Sundar ! Vachtana Utkantha vadhat hoti, agdi hridayala sparshun geli. Vachtana dolyat pani ale, asa vatat hote ki janu samor he sarv ghadte ahe. Kunachyahi premacha asa durdaivi anta hou naye.
ReplyDeleteKharach Mrugjal. Prem asatach ek mrugjal.
ReplyDeletenice story! kathecha purwardh jast awadla. shewat matr jara wegala asawa ase watale. baki tumche sarve novels jabardast ahet yaat shankach nahi.
ReplyDeletepudhchi katha kadhi post karnar ahat? pls lawakar ashich ekhadi katha liha. we r waiting....
khupach chan hoti.janu panch tya goshtit gelyasarkh vatat hot.... ashach rahsyamal storya lihit raha. All the best!!!!
ReplyDeletekharch khupch chan kadambari ahe....
ReplyDeletepan devakd me prarthana karel ki kunachyahi premacha asa shevat hou naye....
aksharsha haraun gelto me...
shoking end
ReplyDeleteayushyat first time kadambari wachali,... ti pan Mrugjal...
Deleteshewati mich weda zalo ki kaay ase watat hote..... kautukala shabdach nahiyet...
APRATIM....
Atishay sundar katha..............cant imagine ki asehi kahi hou shakte......asha katha far kami vachayala milatat...lekhakane uttam ritine lekhan kelele aahe.......Thank's ashi katha ithe vachayala milalyabaddal....
ReplyDeletehridyasparshi........!!!!
ReplyDeletekharch kadambari far sundar ahe.......
ReplyDelete