Ch-28: धाड ... (शून्य- कादंबरी )

पोलिसांची गाडी कमांड1च्या घरासमोर येऊन थांबली. गाडी थांबताच गाडीतून पोलिसांची एक तुकडी उतरली. त्या तुकडीने धावतच कमांड1च्या कंपाऊंडच्या आत जावून घराला गराडा घातला. जॉन आपल्या वॉकी टॉकीवरून सगळ्यांशी संपर्क साधून होता. मधेच तो त्यांना आदेश देत होता. सगळ्याजणांनी आपाआपली पोजीशन घेतलेली आहे याची खात्री होताच जॉन आणि सॅम हळू हळू कमांड1च्या घराच्या मुख्य दरवाज्याकडे जायला लागले. दरवाजा उघडाच होता.

म्हणजे नक्की कुणीतरी आत असलं पाहिजे....

ते दोघेजण एकमेकांना गार्ड करीत घरात शिरले. त्यांची तल्लख नजर चहूवार फिरत होती. हॉलमध्ये कुणीच नव्हतं. त्याने वॉकी टॉकीवरून आदेश देत अजून दोन जणांना घरात बोलाविले. दोन जण आत येताच चौघेहीजण घरात इकडे तिकडे विखरून सगळ्या खोल्या शोधू लागले. कुठेच कुणीही दिसत नव्हते. जॉन बेडरूमच्या बाजूला असलेल्या जिन्याजवळ गेला. जिन्याने वर जाण्याचा विचार करीत असतांनाच त्याचं लक्ष जिन्याच्या खाली गेलं. तिथे त्याला जिन्याखालून तळघरात जाणारा रस्ता दिसला.

" सॅम, जरा इकडे ये. बघ इथे एक रस्ता आहे." जॉनने सॅमला बोलावले.

" आणि तुम्ही घरातले हाताचे ठसे गोळा करा. याचा संबंध कुणा कुणाशी होता ते तरी आपल्याला कळेल" जॉनने जिन्याने खाली जाता जाता फिंगरप्रिन्टस एक्सपर्टला आदेश दिला.

जॉनने जिन्याखालचा तळघराचा दरवाजा उघडून तिरपा करून आत डोकावून बघितले. आत गडद अंधाराशिवाय काहीच दिसत नव्हते.

जॉनने हळूच सॅमला 'टॉर्च' आणण्यासाठी खुणावले.

सॅमने जिन्याखालून हळूच निघून मग धावत जाऊन टॉर्च आणला. टॉर्च सुरू करून त्याने जॉनच्या हातात दिला. जॉन एका हातात टॉर्च आणि दुसऱ्या हातात बंदूक घेऊन कानोसा घेत तळघरात जायला लागला. त्याच्या मागे मागे सॅम बंदूक घेऊन त्याला गार्ड करीत आत जाऊ लागला. जॉन टार्चचा झोत तळघरात इकडे तिकडे फिरवायला लागला. आत कुणीच नव्हते. तळघरात विशेष सामान नव्हते. लपण्यासाठीसुध्दा काही आडोसा दिसत नव्हता. शेवटी त्यांचे लक्ष तळघरात मध्यभागी ठेवलेल्या कॉम्प्यूटरवर गेले.

" इतक्या अडचणीच्या जागी कॉम्प्यूटर? " जॉन आश्चर्याने म्हणाला.

" काहीतरी गोलमाल दिसतो " सॅमने आपली प्रतिक्रिया व्यक्त केली.

दोघंही कॉम्प्यूटर जवळ येऊन त्याला निरखून पाहू लागले.

" जरा ते स्वीच ऑन कर बरं " जॉनने सॅमला कॉम्प्यूटरचे पावर स्वीच ऑन करायला सांगितले.

सॅमने पावर स्वीच ऑन केले आणि जॉनने काम्प्यूटर ऑन केले. दोघेजण काम्प्यूटर सुरू होण्याची वाट पाहत मॉनिटरच्या स्क्रीनकडे बघायला लागले. आधी काळ्या मॉनिटरवर वर डाव्या कोपऱ्यात काही पांढरी अक्षरे आली. कॉम्पूटरच्या मेमरी टेस्टचा रिझल्ट मॉनिटरवर आला.

आणि अचानक कॉम्प्यूटरवर मेसेज आला-

' नो बूट डिस्क फाऊंड'

" आता या काम्प्यूटरला काय झालं? " सॅम म्हणाला.

तोपर्यंत जॉनचे अजून दोन साथीदार तिथे आले.

" काय झाल? " हॅरीने विचारले.

" हॅरी, बघ बरं हा काम्प्यूटर का सुरू होत नाही?" जॉनने हॅरीला कॉम्प्यूटर तपासायला सांगितले.

हॅरी कॉम्प्यूटर टेक्नीशियन होता. त्याने पुन्हा कॉम्प्यूटरचे बटन बंद चालू करून बघितले. पुन्हा मॉनिटरच्या काळ्या स्क्रीनच्या डाव्या कोपऱ्यात पांढरी अक्षरं दिसू लागली. मग मेमरी टेस्ट झाली. आणि शेवटी तोच मेसेज-

' नो बूट डिस्क फाऊंड'

हॅरीने कॉम्प्यूटरचा स्वीच ऑफ केला आणि त्याच्या खिशातला स्क्रू ड्रायव्हर काढून तो सी.पी.यू. उघडू लागला.

" काय झालं? " सॅमने हॅरीला आतूरतेने विचारलं.

" सर, कॉम्प्यूटर उघडल्याशिवाय काही कळणार नाही " हॅरी म्हणाला.

हॅरीने जेव्हा सी.पी.यू.चे कॅबिनेट उघडून बघितले, तो आश्चर्याने आतल्या हार्डवेअरकडे बघायला लागला.

" काय प्रॉब्लेम झाला ? " जॉनने हॅरीला विचारलं.

" सर यातली तर हार्डडिस्कच गायब झालेली दिसते " हॅरी आपल्या कपाळावरचा घाम पुसत म्हणाला.

" काय? हार्डडिस्क गायब झाली? " जॉन आणि सॅमच्या तोंडून एकदम निघाले.

" कुणी नेली असावी?" सॅमने जसे स्वत:लाच विचारले.

" याचा अर्थ त्या हार्ड डिस्कमध्ये काहीतही महत्वाची माहिती स्टोअर केलेली असावी" जॉनने डोळे बारीक करून सॅमला आपला तर्क सांगितला.

जॉनने एकदा पुन्हा तळघरात टॉर्चच्या प्रकाशात एक चक्कर मारून पाहणी केली.

" बरं, त्या फिंगरप्रींट टेक्नीशीयनला इकडे बोलवा. कदाचित या कॉम्प्यूटरच्या आत ज्याने कुणी हार्डडिस्क काढली त्याच्या बोटंाचे ठसे उमटले असतील " जॉनने सॅमला निर्देश दिला.

क्रमश:...